โถ่เอย…โถ่เอย…หัวใจเรา มอมเมา…มัวเมา…และสับสน ลังเล…โลเล…และกังวล จะพูด…จะบ่น…ไม่กล้าเลย วันนี้…เวลานี้…นาทีนี้ ขอแค่มี…ขอแค่ใจ…ไม่สับสน หยุดคิด…หยุดหัวใจ…ไร้กังวล แล้วพูด…แล้วบ่น…อย่างต้องการ น้ำตา…หลั่งไหล…และรวยริน คำพูด…หลั่งสิ้น…ความสงสัย เลิกปิดบัง…เปิดตา…และเปิดใจ โถ่ความใน…มิอาจ…ปิดบังเลย คนดี…ของหัวใจ…เปิดใจกว้าง ความบางอย่าง…ของหัวใจ…ที่สับสน ได้พูดไป…ได้บอกไป…เลิกกังวล ไม่มืดมน…ไม่ร้อนรน…เหมือนคืนวาน ขอบคุณ…ที่คอยฟัง…เด็กเพ้อเจ้อ ดั่งเพียงนอน…เหมือนละเมอ…เพียงเผลอไผล สายธาร…ของคำพูด…ออกจากใจ ส่งมันไป…ผ่านทุกข์ไป…กับสายลม AKPC_IDS...