[Show as slideshow]

123►

หมายเหตุ

1. ถ้าต้องการคอมเม้นรูปให้ click รูปที่ slide แล้วไปคอมเม้นที่ Flickr เลยนะ
2. ถ้าอยากได้รูปของตัวเองคลิกที่รูป thumbnail จะได้รูปที่ชัดกว่านะ คิดว่า Flickr มัน resize รูปทำให้ไม่ชัดอะ

[Show as slideshow]

1234►

หมายเหตุ

1. ถ้าต้องการคอมเม้นรูปให้ click รูปที่ slide แล้วไปคอมเม้นที่ Flickr เลยนะ
2. ถ้าอยากได้รูปของตัวเองคลิกที่รูป thumbnail จะได้รูปที่ชัดกว่านะ คิดว่า Flickr มัน resize รูปทำให้ไม่ชัดอะ

เก็บบรรยากาศยามกลางวันของวันที่สอง หลังจากที่เดินทางมาถึงที่พัก และนอนเอาแรงกันแล้ว ก็มีการทานอาหารเช้า และการทำกิจกรรมร่วมกันระหว่างพี่น้อง ริมชายหาดของที่พัก

• ทานอาหารเช้า

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวก็ท้องร้องเลยพาท้องมาหาอะไรกิน ซึ่งเช้าวันนี้ก็มีข้าวต้มไก่ ปาท่องโก๋ ขนมไข่ให้กิน ซึ่งข้าวต้มก็อร่อยดีเหมือนกันแต่ว่าเย็นไปหน่อย แต่ที่อร่อยสุดก็เป็นขนมไข่น้อย ที่มีไส้ให้เลือกหลายอย่างเลย เช่นชอคโกแลต ครีม บลูเบอร์รี่

• ทานอาหารกลางวัน

เที่ยงวันนี้กินข้าวผัดกับแกงจืดสาหร่ายที่อร่อยมากๆ ก็เลยเก็บบรรยากาศเพื่อนๆ มาให้ดูกันค่า

• ท้องทะเลยามบ่าย

• เล่นเกมส์กันดีกว่า

น้องมีจัดกิจกรรมให้เล่นกินวิบาก, วิ่งเปรี้ยวโดยมีห่วงยางและถังน้ำอยู่ด้วย ซึ่งก็มีการร่วมกิจกรรมกันอย่างสนุกสนาน หลังจากเล่นเกมส์กันแล้วก็ลงทะเลกันเลยทีเดียวค่า

ช่วงนี้ได้ออกมาพักผ่อนกันบ้าง ในช่วงเวลาของการสานสัมพันธ์พี่น้องระหว่างรุ่นของวิศวะคอมเกษตร ซึ่งทริปปีนี้ไปที่ระยอง โดยการเตรียมงานทั้งหมดจะทำโดยน้องๆ ปี 3 ซึ่งงานนี้ก็มาเพื่อเป็นกิืจกรรมอย่างนึงที่ทำให้พี่ๆน้องๆ ได้รู้จักและสนิทกันมากขึ้น

• เริ่มต้นการเดินทาง

หลังจากที่ต้องรีบกลับมาจากสอนพิเศษก็บึ่งรถเมล์สาย 29 มาลงที่ประตูวิภา จากนั้นก็ต่อรถมอเตอร์ไซค์เพื่อไปที่ภาค มาถึงภาคก็เกือบ 2 ทุ่มแล้ว ซึ่งน้องบอกว่ารถออกตอนนั้น ก็เลยต้องรีบอาบน้ำสปีดความเร็วแสง (อาบเร็วกว่านาย pop ที่เริ่มเข้าห้องน้ำพร้อมกันซะอีก) หลังจากนั้นก็ต้องรีบกินข้าวเย็นเป็นข้าวผัดกล่องที่อร่อยมากๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าหิวหรือของเค้าดีจริง

เริ่มออกจากภาคก็เกือบ 2 ทุ่มครึ่งได้ละมั้งก็เดินไปขึ้นแท็กซี่ที่ประตูงาม 2 เพื่อไปขึ้นรถที่ด้านหลังโรงพยาบาลวิภาวดี กว่าจะออกเดินทาง รอกันไป รอกันมาก็เริ่มออกรถเกือบ 4 ทุ่มเลยทีเดียว แต่ก็เฮฮากันมากๆ เพราะว่ามีการต่อกีตาร์ไฟฟ้า เตรียมหนังสือเพลง และไมโครโฟนให้เจ้าพวกขาโจ๋ทั้งหลายได้มาร้องเพลงกันอย่างเต็มที่

• บรรยากาศของการเดินทาง

การเดินทางบนรถบัสขนาดใหญ่ที่ไม่มีแอร์นั้น คงจะเป็นเรื่องทรมาณสำหรับใครบางคนที่ต้องเจอกับการเหนียวตัว และอากาศร้อนอบอ้าว ที่ถึงแม้จะมีพัดลม แต่ก็ไม่ค่อยได้ช่วยอะไรเท่าไหร่นัก แต่ในการเดินทางครั้งนี้กลับมีแต่รอยยิ้มของคนส่วนใหญ่ การนอนหลับของเพื่อนๆบางคน และอาจจะมีบางคนที่รำคาญกับความวุ่นวายเหล่านี้

บรรยากาศของความวุ่นวายที่ปกติจะอยู่ตรงด้านหลังของรถบัสนั้น การเดินทางคราวนี้ได้มาอยู่ตรงกลางรถเลยทีเดียว มีพี่หมีเป็นคนเล่นกีตาร์ ส่วนคนร้องนั้นก็แล้วแต่เรียกร้องกันมาทีละคน โดยจะเริ่มกันเรียกตามแลบต่างๆ หรือบางคนก็โดนเรียกออกมาตามความต้องการของคนถือไมค์คนก่อน

เพื่อนหลายๆ คนที่ออฟไม่ิคิดว่าจะมาร้องเพลง ก็ได้มาแหกปากร้องเพลงร่วมกัน แบบไม่ต้องอายเพราะว่าจริงๆ แล้วก็เหมือนกับโดนเรียกตัวมาให้มีส่วนร่วมเฉยๆ เพราะว่าคนอื่นๆ ก็ร้องเพลงกลบเสียงไมค์จนหมดอยู่แล้ว อาจจะเป็นเพราะว่าถ้ารู้สึกมีส่วนร่วมก็จะไม่รำคาญละมั้ง งานนี้หนุ่มๆ สาวๆ โดนเรียกตัวมาร่วมวงกันจนแทบจะครบหน้าครบตากันเลย

มีการแวะข้างทางกันบ้างเพื่อเติมพลัง หลังจากนั้นก็เดินทางมาถึงที่ำัพักประมาณตีสอง แล้วก็แยกย้ายกันเข้าห้อง และเมื่อเก็บของกันเสร็จก็อิสระแล้วแต่ะคน ว่าคนจะออกมาทานมาม่ามื้อดึก หรือว่าจะมาเล่นกีตาร์กินลม ร้องเพลงข้างทะเลก็ตามสบาย แต่ออฟก็ออกมากินมาม่าแล้วก็แปรงฟันนอนเลย เพราะว่าตั้งใจจะมาดูพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า แต่ก็ตื่นไม่ทันอยู่ดี

• บรรยากาศของที่พัก

http://www.baansuanauokhai.com/

สองปีที่ผ่านมาไพักที่เดิมตลอดปีนี้ได้เปลี่ยนที่บ้างก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เมื่อพบว่าที่พักติดชายหาดแบบว่าเดินไม่ถึงร้อยเมตรเลยทีเดียว แถมห้องแอร์ที่เป็นห้องนอนก็กว้างขวาง มีเตียงนุ่มๆ ที่ถ้าเบียดกัน 2 คนก็ไม่มีคนละเมอตกเตียงแน่ๆ แถมห้องน้ำก็ดูสะอาดเป็นสัดส่วนและกว้างขวามพอสมควร อีกทั้งยังมีห้องกลางเอาไว้ดูทีวี มีตู้เย็นให้แช่ของ โซฟาให้นั่งเล่น

• ค่ายเฟรชชี่ หรือค่ายรับน้องของภาคคอม ม.เกษตร

เพิ่งกลับมาจากงาน Freshy Camp ซึ่งปีนี้ต้องบอกว่าเป็นผู้สังเกตการอยู่ห่างๆ งาน Freshy Camp เป็นค่ายที่จัดขึ้นเพื่อเป็นการต้อนรับน้องๆที่เพิ่งจะเข้าภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (Computer Engineering : CPE) และวิศวกรรมซอฟต์แวร์และความรู้ (Software and Knowledge Engineering : SKE) ซึ่งผู้เตรียมงานและวางแผนส่วนใหญ่จะเป็นฝีมือเจ้าพวกปีสามทั้งนั้น โดยจะมีน้องปี 2 เข้ามาช่วยเป็นพี่เลี้ยงมาคอยดูแลน้องเฟรชชี่ที่เพิ่งจะเข้ามาใหม่

สามปีที่ผ่านมาออฟก็ได้มีโอกาสเป็นทั้งน้องเฟรชชี่ เป็นพี่เลี้ยง รวมถึงเป็นสต๊าฟร่วมจัดงาน และในวันนี้ออฟก็ได้มายืนอยู่ในค่ายนี้อีกครั้ง ในฐานะพี่ปีสี่ (ที่น้องหลายคนมันเรียกว่า “พี่แก่”) ได้เห็นอะไรในอีกมุมมอง และเข้าใจอะไรมากขึ้น ว่าทำไมมันถึงต้องมีค่ายนี้

และที่ออฟรู้สึกค่ายเฟรชชี่ หรือค่ายรับน้องของภาคคอม มีวัตถุประสงค์หลักเีพียงอย่างเดียวคือ “รวมใจให้เป็นหนึ่ง” ไม่ว่าจะเป็นน้องๆปีหนึ่งที่พึ่งจะเข้าภาคมา ยังไม่รู้เรื่องอะไร ยังไม่รู้จักใคร ก็ได้รู้จักกันมากขึ้น ซึ่งทางพี่ๆก็จะมีการแบ่งน้องออกเป็นกลุ่ม เรียกว่า “มุ้ง” มีหลายสีทีเดียว เช่น มุ้งเหลือง มุ้งน้ำตาล มุ้งแดง มุ้งเขียว มุ้งแสด ที่ต้องแบ่งน้องเพื่อที่จะให้น้องรู้จักกันเป็นกลุ่มก่อน สนิทกันก่อน ซึ่งการที่ได้ทำอะไรเป็นกลุ่มที่มีขนาดพอดีจะทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น

ส่วนน้องปีสองที่ได้มาเป็นพี่เลี้ยงที่ต้องคอยดูแลน้องที่เข้ามาใหม่ก็ต้องมีการปรับตัวเข้าหาน้อง ต้องกล้าแสดงออกมาขึ้น ทั้งเรื่องสันทนาการ (เต้นแร้งเต้นกา ^ ^) และเรื่องของการเข้าถึงน้อง เพราะส่วนใหญ่่แล้วน้องที่เพิ่งเข้ามาใหม่จะยังไม่ค่อยกล้าทักทายหรือทำความรู้จักกันเท่าไหร่ พี่เลี้ยงถือว่าเป็นแรงผลักดันอย่างสูงที่จะทำให้น้องๆคุยกัน และทำความรู้จักกัน ซึ่งภาระที่พี่เลี้ยงได้รับไม่ใช่เพียงแต่ดูแลน้อง แต่รวมถึงการช่วยประสานงานและทำให้การดำเนินงานที่พี่ปีสามวางไว้เป็นไปตามแผน และพี่ปีสองนี้ก็จะเป็นพี่ที่สนิทกับน้องมากสุด เพราะว่าอยู่กับน้องตลอด เวลาน้องไปฐาน ไปกินข้าว ไปที่พัก  เรียกได้ว่าประกบอยู่ทุกสถานการณ์เลยทีเดียว พูดถึงแต่สิ่งที่พี่เลี้ยงทำไปแล้ว ก็มาลองดูสิ่งที่พี่เลี้ยงได้บ้าง  ถ้าถามว่าพี่เลี้ยงเหนื่อยไหม ก็คงต้องตอบว่่าเหนื่อยมาก นอนก็น้อย ไหนจะมีประชุมวางแผน ต้องคอยตามดูแลน้องอีกด้วย แต่การที่มาเป็นพี่เลี้ยงนั้นทำให้เราโตขึ้น เพราะว่าต้องดูแลคนอื่นด้วย มีภาระมากขึ้น รวมไปถึงต้องรู้จักรับผิดชอบมากขึ้น พี่เลี้ยงบางคนก็ได้แสดงออกมากขึ้น เพราะเนื่องจากเวลามีสันทนาการ ถ้าพี่เลี้ยงไม่เต้น แล้วจะหวังให้น้องเต้นได้ยังไง

ส่วนพี่ปีสาม ที่ต้องวางแผนงาน แบ่งฝ่ายตามความรับผิดชอบ ให้ค่ายดำเนินการไปอย่างไม่ติดขัด ต้องคอยแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า รวมไปถึงเตรียมการอะไรต่างๆมากมาย ทำให้ต้องรู้จักการทำงานเป็นทีม ต้องมีการแบ่งหน้าที่กัน ต้องรับผิดชอบงานที่ตัวเองได้รับ ต้องบอกได้ว่าพี่ปีสามเป็นทุกอย่างเลยก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นคนเก็บของ คนเก็บขยะ คนสั่งน้ำสั่งอาหาร ยาม พี่ปีสามเป็นทุกอย่างที่จะทำให้ค่ายสำเร็จด้วยดี

ส่วนปีสี่อย่างออฟ ตอนนี้ก็ได้แค่ดูน้องอยู่ห่างๆ เข้าไปทักทาย ไปกินขนมน้อง ซื้อของไปใ้ห้ และให้คำปรึกษา ซึ่งออฟรู้สึกได้ว่าการจัดค่ายเฟรชชี่นั้นดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะว่ามีการมาวิเคราะห์ถึงปัญหาของค่ายปีก่อน และทำการป้องกันไม่ให้เิกิดปัญหาซ้ำ รวมไปถึงความคิดและจิตนาการณ์ที่เปิดกว้างและสร้างสรรค์ในการคิดกิจกรรมใหม่ๆขึ้นมา รวมไปถึงปรับปรุงกิจกรรมเก่าให้ดีขึ้น ทำให้ค่ายได้พัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง

• ทำไมต้องมาเหนื่อย ทำไมต้องมาทำค่าย ทำไมต้องมาเสียเวลา

คำตอบนี้ออฟคงตอบแทนใครไม่ได้ ลองมาดูเหตุผลที่หลายๆคนอาจจะตอบ

- ทำเพื่อน้อง

ANGLE ANGEL: น้องของเราเข้ามาใหม่เราก็ต้องดูแล

DEMON : เค้าก็เป็นแค่คนที่เข้ามาเรียนภาควิชาเดียวกับเราจะไปทำอะไรให้เค้าทำไม

- พี่เค้าเคยทำให้เรา

ANGLE ANGEL : พีเ่ราเค้าก็ดูแลเรามานี่นา

DEMON : เราไม่ได้บังคับให้เค้าทำให้ซักหน่อยนี่นา แล้วมันจะเป็นบุญคุณที่เราต้องตอบแทนหรอ

- เค้าทำกันมาก็ทำต่อไป

ANGLE ANGEL :เค้าก็ทำกันมาตั้งหลายรุ่น แสดงว่ามันต้องมีอะไรดีแหละ

DEMON : ทำไมเราต้องทำด้วย เค้าทำต่อกันมาแล้วยังไงหล่ะ

และคำตอบอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งต่างคนก็ต่างความคิดกันไป แต่ที่ออฟสัมผัสได้ที่ยังมีค่ายอยู่ ค่ายที่ทุกคนทุ่มเทเวลา แรงกาย แรงใจให้กับมัน ช่วงวันเวลาที่อยู่ในค่ายจะให้คำตอบได้อย่างดี ว่าทำไมถึงต้องมีค่ายขึ้นมา รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความผูกพันที่เกิดขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ความสามัคคี การร่วมกันเผชิญหน้ากับปัญหา หลายสิ่งหลายอย่างที่เราต้องสัมผัสเองเท่านั้นถึงจะเข้าใจ

• ความรู้สึกกับค่าย Freshy Camp ในปีนี้

หลังจากที่ได้มองภาพต่างๆในงานตอนปิดค่าย แล้วก็ต้องยิ้มให้กับความสำเร็จอีกครั้งของค่ายเฟรชชี่ เพราะว่าถ้าถามออฟแล้ว น้องปีสองและปีสามเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมากขึ้น รู้จักกันมากขึ้น งานราบรื่นดี อาจจะมีปัญหาบ้างแต่ก็ช่วยกันแ้ก้ไข ส่วนน้องปีหนึ่งก็มีน่ารักๆ เข้ามาหลายคนให้พี่ๆใจหวั่นไหวเล่น และก็เข้ากันได้ดี กล้าแสดงออก ถึงแม้ว่าออฟอาจจะยังไม่ค่อยรู้จักน้องมากเท่าไหร่ แต่ก็รู้สึกว่าน้องเค้าเข้ากันได้ดี สรุปภาพรวมก็ถือว่าดีมากๆ ร่วมยินดีกับการเปลี่ยนแปลงการจัดงานของค่ายในบางส่วน โดยเฉพาะส่วนของงานเลี้ยงตอนเย็น(Do Ba Shy) ซึ่งปรกติจะปล่อยน้องเฟรชชี่กลับประมาณสี่โมง แต่ครั้งนี้กว่าจะเลิกงานก็สามทุ่มกว่าแล้ว รวมไปถึงการลงทุนทางด้านสถานที่ ค่าอาหาร อุปกรณ์ต่างๆมากมาย ที่ต้องถือว่าเป็นการเสี่ยง แต่ก็นับได้ว่าเป็นการเสี่ยงที่ได้ผลคุ้มค่า

ต้องขอปรบมือดังๆให้กับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องทุกคนด้วยนะคะ

และยินดีต้อนรับน้องเฟรชชี่ทุกคนเข้าสู่วิศวคอม ม.เกษตรค่า

งาน : BYE NIOR CPE19 & SKE03
สถานที่ : SCB park
วันที่ : อังคารที่ 10 กุมภาพันธ์
เวลา : คิดว่าน่าจะเป็นตอน 6 โมงเย็นลงทะเบียนหน้างาน <อันนี้ไม่ได้ถามน้องมา_แต่ก้อคงเป็นอย่างงั้น>
ธีมงาน : แนว , เนิด , คอสเพลย์ >> สำหรับผู้ที่แต่งได้โดนใจคณะกรรมการมากที่สุดจะได้รับของรางวัลมูลค่า สี่หลัก(อันนี้พี่ๆ confirm มาว่าไม่เกรียนเป็นของรางวัลดี)

]]> http://don-jai.com/%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%9a-20-%e0%b8%9b%e0%b8%b5-%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%a8%e0%b8%a7%e0%b8%81%e0%b8%a3/feed/ 2 http://don-jai.com/present-project-senio/ http://don-jai.com/present-project-senio/#comments Mon, 02 Feb 2009 15:46:24 +0000 admin http://don-jai.com/?p=1396 วันนี้คงเป็นวันที่พี่ๆปีสี่แห่งภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์และภาควิศวกรรมซอฟต์แวร์และความรู้รอคอยมานานแสนนาน เพราะว่าในที่สุดโปรเจคที่ทำมานานก็ถึงวันพรีเซนต์ซะที ซึ่งการพรีเซนต์นั้นก็ได้มีการให้น้องๆ มาเยี่ยมชมโครงงานที่ตัวเองสนใจ และสอบถามข้อสงสัย ได้อย่างเต็มที่เลยทีเดียว ซึ่งก็ต้องบอกว่าโปรเจคของพี่ๆ เจ๋งมากๆเลยอะคะ (ไว้ออฟจะเอารายละเอียดมาฝากไว้อีกทีนะคะ)

หมายเหตุ

- วันนี้ไปกินประมงซีฟู๊ดมาอร่อยดีนะ อาหารมาเร็วมากมาย แต่ว่าเก็บตังช้าอะ

- วันนี้ขอติดรายละเอียดโปรเจ็คของพี่ๆ ไว้ก่อนนะคะ

- พรุ่งนี้มีงานครบรอบ 20 ปีภาควิชา

- พร่งนี้ไปกินที่อก.ดีกว่าอิอิ

]]> http://don-jai.com/present-project-senio/feed/ 0 http://don-jai.com/eniac-game-6-sriracha/ http://don-jai.com/eniac-game-6-sriracha/#comments Mon, 26 Jan 2009 03:44:56 +0000 admin http://don-jai.com/?p=1359

จบลงไปแล้วอีกครั้งกับงานกีฬาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างเด็กคอมของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (25 มกราคม 2552) ก็มีทั้ง

- บางเขน : วิศวะคอมพิวเตอร์  (บางเขน),วิทยาการคอมพิวเตอร์ (บางเขน)
- กำแพงแสน :  วิทยาการคอมพิวเตอร์ (กำแพงแสน),วิศวะคอมพิวเตอร์  (กำแพงแสน),IT  (กำแพงแสน)
- ศรีราชา : วิศวะคอมพิวเตอร์ (ศรีราชา),วิทยาการคอมพิวเตอร์ (ศรีราชา),IT  (ศรีราชา)

ในการแข่งกีฬาเชื่อมความสัมพันธ์ครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 6 แล้วโดยจัดที่ศรีราชา (ออฟเพิ่งจะได้มีโอกาสไปวิทยาเขตศรีราชาครั้งแรกก็วันนี้แหละคะ)

งานนี้มีการแข่งขันแบ่งเป็นกีฬากับเกมส์ โดยกีฬาก็มีทั้งฟุตบอล(ช) , บาสเกตบอล(ช,ญ),  แชร์บอล(ญ) และมีเกมส์ DOTA , Counter Strike และ Audition โดยงานนี้เมื่อมาถึงที่ศรีราชาแล้วออฟกับเพื่อนๆก็จะเดินไปดูน้องๆ แข่ง DOTA แต่กลายเป็นว่าต้องไปแข่ง Counter Strike ซะงั้น ซึ่งตอนแรกเข้าใจว่าใช้คนแข่ง 5 คนสำรอง 2 คน (ออฟกับเพื่อนๆ เดินไป 7 คน)  งานนี้ออฟกะไปเชียร์เพื่อนๆเต็มที่ แต่เค้ากลับให้แข่ง 7 คนซะงั้น งงกันเลยทีเดียว ประมาณว่าทีมออฟแพ้เห็นๆ เพราะว่าออฟเพิ่งจะเคยเล่นเกมส์นี้เป็นครั้งแรกในชีวิต ประมาณว่าต้องเรียกคนข้างๆ มาถามว่าเข้าเกมส์ยังไง แล้วทำไงต่อ ต้องเลือกปืนหรอ แล้วเลือกไงอะ เลือกตัวผู้เล่นด้วยหรอ ช่วยเลือกให้เลยได้ไหมอะ แล้วจะเดินต้องทำยังไง ประมาณว่าไม่รู้จริงๆ แต่ตอนเล่น ออฟก็จะอยู่รอดเป็นคนสุดท้ายบ่อยๆ เพราะว่าหลงทางอยู่ข้างในนั่นเองอะคะ คนอื่นเค้าตายไปหมดแล้วอะ ออฟหาทางเดินไม่ค่อยได้

การแข่ง Counter Strike ก็แข่งแบบแพ้ตกรอบ แบบผลัดกันเป็นตำรวจ และโจรฝั่งละ 10 ตา แต่ทีมออฟแพ้รวดเีดียวเลยอะคะ ถึงแม้ว่าจะมีผู้เล่นที่สามารถฆ่าได้เยอะที่สุดอยู่ทีมออฟก็ตาม แต่ก็ยังช่วยทีมไม่ไหว อะคะ ก็เลยตกรอบไปตามระเบียบ

>> ขออนุญาตเซนเตอร์หน้าตาผู้แข่งนะคะ อิอิ

แล้วก็เพิ่งมารู้ทีหลังว่าตอนที่แข่ง Counter Strike นั้นเพื่อนโทรมาตามใ้ห้ออฟไปแข่งแชร์บอลด้วยอะคะ แต่ว่าออฟปิดเสียงโทรศัพท์ไป ทีนี้ทีมแชร์บอลหญิงของวิศวะคอมเกษตร ก็เลยแพ้ไปตามปริยาย = = แอบเศร้าอยู่เหมือนกันนะเนี่ย แต่ว่าวิ่งไปไม่ไหวจริงๆ เพราะว่าสถานที่แข่งห่างกันมากๆ ตอนที่มาอาคารที่ให้แข่งออฟยังต้องนั่งรถมาเลยอะคะ เพื่อนออฟยังบอกเลยว่าถ้าอยู่ที่นี้ถ้าไม่มีรถมอเตอร์ไซต์ ก็ต้องมีแฟนที่มีรถอ่ะค่ะ อิอิ

พอกลับมาที่สนามกีฬากลางก็เลยรู้ว่าที่ต้องบายแชร์บอลไปก็เพราะว่ามีผู้หญิงมาทั้งหมด 6 คน (แชร์บอลเล่น 7คน) แล้วตอนบ่ายยังต้องมีแข่ง Audition กับบาสเกตบอลอีกด้วยอะคะ ตอนแรกงานนี้ออฟไม่อยากมาแข่งกีฬาเลย (หลังจากที่ครองแชมป์ประเภทกีฬามา 2 ปีซ้อน = =) เพราะว่ารู้สึกว่าตัวเองแก่จังจนจะวิ่งไม่ค่อยไหว แล้วตอนแรกก็ิคิดว่าจะมีน้องๆมาด้วยเยอะกว่านี้อะคะ แต่ยังดีที่ใส่รองเท้าผ้าใบมา ตอนแรกเกือบจะใส่ส้นสูงคู่ที่ซื้อมาใหม่แล้วอะคะ แตุ่สุดท้ายงานนี้วิศวะคอมพิวเตอร์บางเขนก็ไม่ได้รางวัลอะไรกลับมา เพราะตกรอบแรกหมด ยกเว้น แชร์บอลหญิงที่แพ้บายไปอย่างช่วยไม่ได้

หลังจากประกาศผลรางวัลไปเรียบร้อยก็มีการแสดงของแต่ละวิทยาเขต และอาหารให้ได้ทานกันไปพร้อมๆกับดูการแสดง (ซึ่งทำให้การแสดงไม่ค่อยมีคนดูเท่าไหร่ เพราะว่าคนไปหาอะไรทานหมด) และที่เป็น highlight ของงานก็ต้องบอกว่าตอนที่สาวๆ Pussy Cat ที่แต่งตัวเปรี้ยวขาดใจ จนออฟน้ำลายหกตอนที่เค้าถอดเสื้อคลุมออกจนเหลือแต่เกาะอกสุดเซ็กซี่ ซึ่งปกติงานเซ็กซี่แบบนี้จะเป็นหน้าที่ของหนุ่มสาวประเภทสองเท่านั้น แต่งานนี้เป็นหญิงสาวแท้ๆเลยอะคะ อึ้งมากๆ แต่ก็เซ็กซี่ได้ใจจริงๆ สุดท้ายก็เป็นการแสดงของวิทยาเขตบางเขนที่มีการเปิดสไลด์และขึ้นไปร้องเพลงรวมใจกันอะคะ

ปิดฉากไปอย่างสวยงามสำหรับงาน ENIAC GAME #6 ที่ถึงแม้ว่าเราจะมากันน้อยมากๆ จนน่าตกใจ (เพราะว่าตอนแรกคิดว่าน้องๆ น่าจะมามากกว่านี้) ก็ตั้งตารองาน ENIAC GAME #7 ที่คราวนี้วิทยาเขตบางเขนจะได้เป็นเจ้าภาพอีกครั้ง

ตอนนี้กำลังจะเริ่มเรียนวิชา Network แล้วอะคะ ก็เลยคิดว่าต้องทบทวนวิชา Data Communication ที่เป็นพื้นฐานก่อนที่จะไปเรียนอะ ไม่ได้ขยันขนาดนั้นนะคะ อย่าเพิ่งมองออฟดีขนาดนั้น แต่แ่ค่คิดว่าถ้าอ่านเข้าไปก่อนบ้างจะได้เรียนรู้เรื่องอะคะ

Overview of Data Communications and Networking

Physical Layer