Chapter 8 OSI Physical Layer

>Physical Layer: Communication SignalsPurpose of the Physical Layer

- Physical Layer เป็นเลเยอร์ระดับล่างสุดที่ทำการส่งข้อมูลในระดับบิตไปยังสื่อที่ใช้ในการส่งข้อมูล
-  เป้าหมายของเลเยอร์นี้สร้างสัญญาณ(ไฟฟ้า, แสง, ไมโครเวฟ) ที่เป็นตัวแทนของบิตในแต่ละเฟรม

Physical Layer Operation

- สื่อที่ใช้ในการสื่อสารข้อมูล : การเลือกใช้สื่อขึ้นกับว่าต้องการส่งสัญญาณอะไร

1. Copper cable : ใช้ส่งสัญญาณไฟฟ้า
2. Fiber : ใช้ส่งแสง
3. Wireless : ใช้ส่งคลื่นวิทยุ

Physical Layer Standards

- The International Organization for Standardization (ISO)
- The Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE)
- The American National Standards Institute (ANSI)
- The International Telecommunication Union (ITU)
- The Electronics Industry Alliance/Telecommunications Industry Association (EIA/TIA)
- National telecommunications authorities such as the Federal Communication Commission (FCC) in the USA.

Physical Layer Fundamental Principles

- The physical components : ฮาร์ดแวร์, สื่อ, ตัวเืชื่อมต่อ
- Data encoding : คือกระบวณการเปลี่ยนข้อมูลให้เป็นสัญญาณ
- Signaling : คือการแปลงสัญญาญให้อยู่ในรูปบิตข้อมูลที่เป็น 0 หรือ 1

>Physical Signaling and Encoding: Representing Bits

Signaling Bits for the Media

- การเปลี่ยนแปลงของบิตอาจจะพิจารณาตามลักษณะของ Amplitude, Frequency, Phase
- ตัวอย่างของกระบวณการแปลงบิตข้อมูลให้อยู่ในรูปของสัญญาณ
1. Non-Return to Zero (NRZ) : ถ้าบิตข้อมูลมีค่าเป็น 0 แรงดันไฟฟ้าจะมีค่าเป็นบวก แต่ถ้าบิตข้อมูลมีค่า 1 แรงดันไฟฟ้าจะมีค่าลบ กระบวณการนี้เหมาะกับการส่งข้อมูลแบบช้า
2. Manchester Encoding : กระบวณการนี้จะมีการเปลี่ยนแรงดันไฟฟ้าจากบวกเป็นลบเมื่อบิตข้อมูลมีค่าเป็น 0 แต่ถ้าบิตข้อมูลมีค่าเป็น 1 จะมีการเปลี่ยนแรงดันไฟฟ้าจากลบเป็นบวก ตัวอย่างการใช้เช่น 10BaseT Ethernet

Data-Carrying Capacity : พิจารณาจาก Bandwidth, Throughput, Goodput

>Physical Media: Connecting Communication

Types of Physical Media

Unshielded Twisted Pair (UTP) Cable

- สายคู่บิดเกลียวแบบไม่มีส่วนป้องกันสัญญาณรบกวนหรือ UTP (Unshielded Twisted Pairs) เป็นสายสัญญาณที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่าสาย UTP เป็นสายสัญญาณที่นิยมใช้กันมากที่สุดในระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ปัจจุบัน ซึ่งการใช้สายนี้ความยาวต้องไม่เกิน 100 เมตร

Shielded Twisted Pair (STP) Cable

- สายคู่บิดเกลียวแบบมีส่วนป้องกันสัญญาณรบกวน หรือ STP (Shielded Twisted Pairs) มีส่วนที่เพิ่มขึ้นมาคือ ส่วนที่ป้องกันสัญญาณรบกวนจากภายนอก ซึ่งชั้นป้องกันนี้อาจเป็นแผ่นโลหะบาง ๆ หรือใยโลหะที่ถักเปียเป็นตาข่าย ซึ่งชี้นป้องกันนี้จะห่อหุ้มสายคู่บิดเกลียวทั้งหมด ซึ่งจุดประสงค์ของการเพิ่มขั้นห่อหุ้มนี้เพื่อป้องกันการรบกวนจากคลื่นแม่ เหล็กไฟฟ้า เช่น คลื่นวิทยุจากแหล่งต่าง ๆ
- ใช้ใน Token Ring

Coaxial Cable

- สายโคแอกเชียล (Coaxial Cable) ส่วนใหญ่จะเรียกสั้น ๆ ว่าสายโคแอ็กซ์ (Coax) จะมีตัวนำไฟฟ้าอยู่สองส่วน คำว่า โคแอ็กซ์ มีความหมายว่า “มีแกนร่วมกัน” ซึ่งชื่อก็บอกความหมายว่าต้นนำทั้งสองตัวมีแกนร่วมกันนั่นเอง โครงสร้างของสายโคแอ็กซ์ประกอบด้วยสายทองแดงเป็นแกนกลาง แล้วห่อหุ้มด้วยวัสดุที่เป็นฉนวน ชั้นต่อมาจะเป็นตัวนำไฟฟ้าอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งจะเป็นแผ่นโลหะบาง ๆ หรืออาจจะเป็นใยโลหะที่ถักเปียปุ้มอีกชั้นหนึ่ง สุดท้ายก็หุ้มด้วยฉนวนและวัสดุป้องกันสายสัญญาณ ส่วนแกนเป็นส่วนที่นำสัญญาณข้อมูล ส่วนชั้นในข่ายเป็นชั้นที่ใช้ป้องกันสัญญาณรบกวนจากภายนอกและเป็นสายดินใน ตัว ดังนั้นสองส่วนนี้ต้องไม่เชื่อมต่อกันมิฉะนั้นอาจเกิดไฟช็อตได้
- ส่วนใหญ่ใช้กับสัญญาณเคเบิลทีวี

Copper Media Safety

- Electrical Hazards
- Fire Hazards :

Fiber Media

- สายใยแก้วนำแสง (Fiber Optic) ใช้สัญญาณแสงในการส่งสัญญาณไฟฟ้า ทำให้การส่งสัญญาณไม่ถูกรบกวนจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้าต่าง ๆ ทั้งยังคงทนต่อสภาพแวดล้อมอีกด้วย และตัวกลางที่ใช้สำหรับการส่งสัญญาณแสงก็คือ ใยแก้วซึ่งมีขนาดเล็กและบางทำให้ประหยัดพื้นที่ไปได้มาก สามารถส่งสัญญาณไปได้ไกลโดยมีการสูญเสียของสัญญาณน้อย ทั้งยังให้อัตราข้อมูล (Bandwidth) ที่สูงยิ่งกว่าสายแบบโลหะหลายเท่าตัว
- การแบ่ง ประเภทของสายไฟเบอร์นั้นจะใช้โมเดลดิสเปอร์ชันเป็นเกณฑ์คือ
• สายไฟเบอร์แบบมัลติโหมดจะมีขนาดคอร์ใหญ่กว่ามาก (ประมาณ 50-100 ไมครอน) ซึ่งอนุญาตให้แสงหลายโหมดผ่านได้, ใช้แสงเลเซอร์
• สายไฟเบอร์แบบซิงเกิลโหมดมีขนาดประมาณ 5-10 ไมครอน อนุญาตให้แสงโหมดเดียว (1310 nm หรือ 1550nm) ผ่านได้เท่านั้น ซึ่งทำให้การแตกกระจายของสัญญาณลดลงได้มาก, ใช้แสงจาก LEDs
- ข้อดีของใยแก้วนำแสดงคือ
1. ป้องกันการรบกวนจากสัญญาณไฟฟ้าได้มาก
2. ส่งข้อมูลได้ระยะไกลโดยไม่ต้องมีตัวขยายสัญญาณ
3. การดักสัญญาณทำได้ยาก ข้อมูลจึงมีความปลอดภัยมากกว่าสายส่งแบบอื่น
4. ส่งข้อมูลได้ด้วยความเร็วสูงและสามารถส่งได้มาก ขนาดของสายเล็กและน้ำหนักเบา

โดนใจอยากให้อ่าน

- cable and wireless

-www.cablethailand.com

Chapter 9 Ethernet

>Overview of EthernetEthernet: Standards and Implementation

- สถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์นานาชาติ IEEE หรือ The Institute of Electrical and Electronics Engineers  ที่มีศูนย์อำนวยการใหญ่อยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นศูนย์กลางแลกเปลี่ยนความรู้วิทยาการใหม่ๆ ด้านอิเล็กทรอนิกส์
IEEE (The Institute of Electrical and Electronics Engineers) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1963 ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการรวมตัวของ 2 สถาบัน คือ AIEE และ TRE ซึ่งดำเนินกิจกรรมวิจัยและพัฒนาศาสตร์ด้านการโทรคมนาคม ระบบแสง ไฟฟ้ากำลัง และอื่นๆมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884
- IEEE กำหนดเครือข่ายเฉพาะที่โดยใช้ตัวเลข 802 ตามด้วยตัวเลขย่อยเป็นรหัสประจำแต่ละมาตรฐาน รูปที่ข้างล่างนี้ เป็นแบบจำลองบางส่วนของมาตรฐานซึ่งเป็นที่รู้จักแพร่หลายได้แก่
• IEEE 802.3 หรืออีเทอร์เนต ใช้โปรโตคอลซีเอสเอ็มเอ/ซีดีในโทโปโลยีแบบบัส
• IEEE 802.4 หรือโทเคนบัส ใช้โปรโตคอลส่งผ่านโทเคนในโทโปโลยีแบบบัส
• IEEE 802.5 หรือโทเคนริง ใช้โปรโตคอลส่งผ่านโทเคนในโทโปโลยีวงแหวน
ข้อกำหนดเพิ่มเติมที่ IEEE สร้างขึ้นในทุกมาตรฐาน 802 คือแยกระดับชั้นเดาทาลิงค์ออกเป็น 2 ส่วนย่อย โดยให้มาตรฐาน  802.2 ซึ่งเรียกว่า แอลแอลซี (LLC : Logical Link Control) เป็นส่วนเชื่อมต่อกับชั้นเน็ตเวิร์ค อินเทอร์เฟสของแอลแอลซีในเครือข่ายแต่ละชนิด (802.3, 802.4 และ 802.5) จะมีรูปแบบเชื่อมต่อกับชั้นเน็ตเวิร์คเช่นเดียวกันหมด

Ethernet: Layer 1 and Layer 2

Logical Link Control: Connecting to the Upper Layers

- LLC  (Logical  Link  Control)  เปนเลเยอรยอยที่อยูดานบนของดาตาลิงคเลเยอร  ซึ่งจะใหบริการกับโปรโตคอลของเลเยอรบนในการเขาใกลสื่อกลางหรือสายสัญญาณในการรับสงขอมูล ตามมาตรฐาน  IEEE  802  แลวจะอนุญาตใหสถาปตยกรรมของ  LAN  ที่ตางกันสามารถทํางานรวมกันได  กลาวคือ  โปรโตคอลเลเยอรบนไมจําเปนตองทราบวาฟสิคอลเลเยอรใชสัญญาณประเภทใดในการรับสงขอมูลเพราะ   LLC   รับผิดชอบแทนในการปรับเฟรมขอมูลใหสามารถสงไปไดในสายสัญญาณประเภทนั้นๆ  LLC  เปนเลเยอรที่แยกชั้นเครือขาย  (Network  Layer)  ออกจากการเปลี่ยนแปลงบอยๆ ของสถาปัตยกรรมของ LAN โดยโปรโตคอลของเลเยอรสูงกวา ไมจําเปนตองสนใจวาแพ็กเก็ตจะสงผานเครือขายแบบอีเทอรเน็ต  โทเคนริง  หรือ  ATM  และไมจําเปนตองรูวาการสงผานขอมูลในชั้นกายภาพจะใชการรับสงขอมูลแบบใด ชั้น LLC จะจัดการเรื่องเหลานี้ใหทั้งหมด

MAC : Getting Data to the Media

- MAC  (Media  access  Control)  เปนเลเยอรยอยที่อยูลางสุดของดาตาลิงคเลเยอร  ซึ่งจะทําหนาที่เชื่อมตอกับฟสิคอลเลเยอร   และรับผิดชอบในการรับสงขอมูลใหสําเร็จและถูกตอง   โดยการแบงหนาที่ออกเปนสองสวนคือ การสงขอมูลและการรับขอมูล
- MAC  จะทําหนาที่หอหุมขอมูลที่สงผานจากชั้น  LLC  และทําใหอยูในรูปเฟรมขอมูล  ซึ่ง  เฟรมขอมูลนี้จะประกอบดวยที่อยู  (Addresses)  และขอมูลตางๆ  ที่จําเปนสําหรับการสงขอมูลใหถึงปลายทาง   ชั้น   MAC   ยังรับผิดชอบในการสรางกลไกสําหรับตรวจสอบขอผิดพลาดของขอมูลใน   เฟรมนั้นๆ   ในระหวางการรับสงเฟรมดวย   นอกจากนี้   MAC   ยังตรวจสอบชั้นกายภาพวาชองสัญญาณพรอมสําหรับการสงขอมูลหรือไม   ถาพรอมเฟรมจะถูกสงไปยังชั้นกายภาพเพื่อทําการสงไปตามสายสัญญาณตอไป แตถายังไมพรอมชั้น MAC จะรอจนกวาจะวาง แลวคอยทําการสงขอมูลหนาที่สุดทายของชั้น  MAC  คือ  การตรวจสอบสถานภาพของเฟรมที่กําลังสง  วามีการชนกันของขอมูลเกิดขึ้นหรือไม   ถาหากมีการชนกันเกิดขึ้นก็หยุดการสงขอมูล   และเขาสูกลไกการรอดวยชวงเวลาที่เปนเลขสุมเพื่อทําการสงขอมูลใหมอีกครั้ง  ซึ่งจะทําเชนนี้ไปเรื่อยๆ  จนกวาจะทําการสงขอมูลไดสําเร็จ  กระบวนการสงขอมูลที่วานี้เปนทั้งขอดีและขอเสียของอีเทอรเน็ต  ขอดี  คือ  เปนการรับรองโปรโตคอลชั้นที่อยูเหนือกวามั่นใจวาขอมูลจะถูกสงไปถึงปลายทางอยางแนนอน  แตในขณะเดียวกันขอเสียก็คือ การสงขอมูลอาจใชเวลานานมากถามีการใชเครือขายมากๆ

Physical Implementations of Ethernet

-

>Ethernet: Communication Through the LAN

Historic Ethernet

Legacy Ethernet

Current Ethernet

Moving to 1 Gbps and Beyond

>Ethernet Frame

Frame: Encapsulating the Packet

- Preamble and Start Frame Delimiter :คือเป็นการส่งข้อมูลที่เป็น “ 0 ” และ“ 1 ” สลับกัน วัตถุประสงค์เพื่อบอกแกผู้รับว่ามีการส่ง packet หรือมีการส่ง frame เข้ามาใน network แล้ว ซึ่งจะมีใช้งานทั้งในEthernet และ IEEE 802.3 สำหรับ Preamble หากเป็น Ethernet frame แล้วมันจะมี 8 byte ทั้งนี้เนื่องมันได้รวมเอา byte พิเศษคือ the Start-of-Frame field เข้าไปด้วย แต่ในกรณี n the IEEE 802.3 จะแยก field นี้ออกมาต่างหาก
- Destination and Source Addresses ใช้สำหรับการอกตำแหน่งของสถานีรับและส่ง มีขนาด 6 bytes โดยที่ 3 bytes แรกของ addresses field ถูกกำหนดโดย IEEE เพื่อเป็นใช้ vendor-dependent basis ขณะที่ 3 bytes หลังถูกกำหนดโดยผู้ผลิต( vendor ) ของ Ethernet หรือ IEEE 802.3. source address จะเป็น unicast ( คือต้องเป็นของผู้ใช้งานรายเดียวเท่านั้น ) address เสมอ ขณะที่ destination address สามารถที่จะเป็นแบบ unicast, multicast (group), or broadcast ก็ได้
- Length : (2 bytes in length) แสดงจำนวนของ bytes ของข้อมูล ซึ่งเป็น field ที่มาตามหลังfiled นี้.
- Type (Ethernet ) เป็น field ที่กำหนดการทำงานของในการรับข้อมูลหลังจากที่ Ethernet ได้ทำการประมวลผล packet นั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว
- Data (Ethernet) หลังจากที่ physical-layer และ link-layer ได้ประมวลผลจนสมบูรณ์แล้ว ข้อมูลที่ถูกบรรจุอยู่ใน frame นี้จะถูกส่งขึ้นไปยัง upper-layer protocol เพื่อทำหน้าที่ในการตรวจสอบชนิดของ field ใน Ethernet version 2 ไม่มีการกำหนดเกี่ยว padding byte แม้ว่าข้อมูลจะไม่เพียงพอที่จะบรรจุบงใน frame ก็ตาม โดยปกติแล้วความยาวของ data filed จะเริ่มตั้งแต่ 46 bytes
- Data (IEEE 802.3 หลังจากที่ physical-layer และ link-layer ได้ประมวลผลจนสมบูรณ์แล้ว ข้อมูลที่ถูกบรรจุอยู่ใน frame นี้จะถูกส่งขึ้นไปยัง upper-layer protocol ซึ่งจะต้องถูกกำตรวจสอบว่ามันเป็นส่วน data portion ของ frame ที่ถูกต้องหรือ ถ้า data ใน frame นี้ไม่ครบถ้วนเพียงพอสำหรับการบรรจุลงใน frame แล้วจะต้องมีขนาด 46-bytes จะมีการเพิ่มpadding bytes เข้าไปเพื่อให้ข้อมูลใน frame มีอย่างน้อย 46-bytes
- Frame Check Sequence (FCS) เป็น cyclic redundancy check (CRC) ขนาด 4 bytes ซึ่งถูกคำนวณมาจากด้านส่งและถูกส่งรวมมาใน frame เพื่อให้ด้านรับทำการคำนวณเพื่อเปรียบเทียบกันอีกครั้ง ทั้งนี้เพื่อตรวจสอบว่า มีการผิดพลาดขึ้นใน frame หรือไม่

Ethernet MAC Address

- Mac Address คือ เป็นเเอดเดรสที่มาพร้อมกับการ์ด LAN ซึ่งเป็นเเอดเดรสที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ และเป็นเเอดเดรสที่ไม่มีโอกาสซ้ำกันไม่ว่าจะอยู่ในเครือข่ายใดก็ตาม เนื่องจากเป็นเเอดเดรสที่ถูกบรรจุอยู่บนไมโครชิป และถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้วจากบริษัทผู้ผลิตการ์ด LAN
- MAC มีขนาด 48 บิต นิยมเขียนด้วยเลขฐานสิบหกจำนวน 12 ตัว โดยเลขฐานสิบหก 6 ตัวแรกจะถูกควบคุมการใช้งานโดยองค์กร IEEE เป็นการบอกตัวตของบริษัทผู้ผลิตหรือผู้จัดจำหน่าย จึงหมายถึง

>Ethernet MAC

MAC in Ethernet

CSMA/CD: The Process

- โปรโตคอล CSMA/CD (Carrier Sense Multiple  Access  With  Collision  Detection)  ซึ่งเปนโปรโตคอลที่รับสงขอมูลแบบฮาลฟดูเพล็กซ  (Half   Duplex)   โปรโตคอลนี้ใชสําหรับการเขาใชสื่อกลางที่แชรกันในการสงสัญญาณระหวางโหนดในเครือขาย   ซึ่งมีขั้นตอนดังนี้   เมื่อมีโหนดใดๆ   ตองการที่จะสงขอมูลจะตองคอยฟงกอน (Carrier  Sense)  วามีโหนดอื่นกําลังสงขอมูลอยูหรือไม  ถามีใหรอจนกวาโหนดนั้นสงขอมูลเสร็จกอน  แลวคอยเริ่มสงขอมูล  และในขณะสงขอมูลอยู่นั้นตองตรวจสอบวามีการชนกันของขอมูลเกิดขึ้นหรือไม  (Collision  Detection)  ถามีการชนกันของขอมูลเกิดขึ้นใหหยุดการสงขอมูลทันที  แลวคอยเริ่มกระบวนการสงขอมูลใหมอีกครั้ง

Ethernet Timing

-การชนกันของขอมูล   (Collision)   ในเครือขายอีเทอรเน็ตนั้นเปนเรื่องธรรมดา   แตระบบ MAC มีกลไกในการตรวจเช็คว่ามีการชนกันของขอมูล (Collision Detection) วาเกิดขึ้นหรือไม เพื่อใหการตรวจเช็คการชนกันของขอมูลเปนไปได แตละสถานที่ตองสามารถโตตอบกันไดภายในเวลาที่จํากัด คาดีเลย คือ เวลาในการเดินทางไปกลับของสัญญาณ (Round-Trip Time) ระหวางสถานีสงและสถานีรับ
- มาตรฐานอีเทอรเน็ตกําหนดใหมีคาความลาชาของสัญญาณหรือดีเลยไดไมเกิน   51.2   ns (10-6 วินาที) สําหรับอีเทอรเน็ตที่ความเร็ว 10 Mbps และ 5.12 ns สําหรับอีเทอรเน็ตที่ความเร็ว 100 Mbps  อุปกรณเครือขายอีเทอรเน็ตทุกชนิด  รวมทั้งสายสัญญาณจะมีคาดีเลยที่แตกตางกันไป  ดังนั้นจึงจําเปนที่ตองคํานวณคาดีเลยของเครือขายกอนที่จะติดตั้ง ไมเชนนั้นถาหากคาดีเลยของเครือขายมีคามากกวาคาที่กําหนดใหไวก็อาจทําใหการสงขอมูลลมเหลว หรือเกิดขอผิดพลาดขึ้นได

Interframe Spacing and Backoff

>Ethernet Physical Layer

10 Mbps – 10Base-T Ethernet

- 10BASE5 using Thicknet coaxial cable : เป็น Thick Ethernet รุ่นแรกที่ได้ถูกพัฒนาขึ้นมา ใช้โทโปโลยีแบบบัส ซึ่งจะมีอุปกรณ์ในการรับส่งสัญญาณแบบติดตั้งภายนอก เชื่อมต่อกับสายโคแอกเซียลแบบหนา โดบใช้ tap
- 10BASE2 using Thinnet coaxial cable : เป็น Thin Ethernet ใช้โทโปโลยีแบบบัส ซึ่งสามารถใช้ได้กับอุปกรณ์รับส่งสัญญาณแบบติดตั้งภายในและภายนอก ชื่อมต่อกับสายโคแอกเซียลแบบบาง
- 10BASE-T using Cat3/Cat5 unshielded twisted-pair cable : เป็นระบบเครือข่าย Ethernet ที่ใช้สาย Twisted Pair เป็นสื่อในการส่งสัญญาณ 10 Base T และจัดได้ว่าเป็นเครือข่ายที่นิยมใช้กันมากในปัจจุบัน เนื่องจากเป็นระบบเครือข่ายที่ติดตั้งได้ง่ายและจำนวนสถานีที่ใช้งานจะต่อได้มากกว่า ในความจริงแล้ว 10 Base T นั้นไม่ได้จัดอยู่ในมาตรฐาน Ethernet โดยตรง แต่เป็นเครือข่ายที่ผสมผสานระหว่าง Ethernet และ Star เ ข้าด้วยกัน ซึ่งจะมีอุปกรณ์ ตัวกลางที่เรียกว่า Concentrator หรือเรียกกันทั่วไปว่า HUB ที่คอยรับสัญญาณระหว่าง Workstation และ File Server โดยในกรณีที่มีสายจากสถานีใดเสียหาย ก็จะไม่มีผลกระทบต่อระบบ แต่ถ้า HUB มีปัญหาทั้งระบบก็จะใช้งานไม่ได้ 1 0 Base T นั้นจะใช้สายชนิด UTP (Unshield Twisted Pair) ส่วนหัวต่อนั้นจะเป็นชนิด RJ-45 และความเร็วในการรับส่งข้อมูลสูงมากถึง 100 Mbps

100 Mbps – Fast Ethernet

- Fast Ethernet เป็นระบบเครือข่าย Ethernet ที่จัดอยู่ในมาตรฐาน IEEE 802.3u เป็นระบบเครือข่ายที่มีความเร็วสูงกว่าระบบ Ethernet แบบ 10 Mbps ทั่วไปถึง 10 เท่า บนสายสัญญาณทำจากสายทองแดงและสาย ใยแก้วนำแสง มีวิธีการเข้ารหัสสัญญาณ และมีย่านความถี่ในการทำงานสูงกว่า อย่างไรก็ดี Fast Ethernet ก็ยังมีข้อจำกัดบางประการ เช่นเดียวกับ 10 Mbps Ethernet ต่อไปนี้เป็น คุณลักษณะการทำงานโดยทั่วไปของ Fast Ethernet
- FAST ETHERNET เป็นเครือข่ายที่มีขนาดเล็กมาก โดยมีขนาดของ Network Diameter เพียง 205 เมตร เท่านั้น ถ้าหากใช้สาย ทองแดง แต่ถ้าเป็น Fiber Optic ขนาดของเครือข่ายจะมีขนาด 320 เมตร เมื่อเทียบกับ 10 Mbps Ethernet ซึ่งมีขนาด 500 เมตร
- 100BASE-TX using Cat5 or later UTP : 100BASE-TX ถูกออกแบบให้ใช้กับงานที่ต้องใช้สายUTP CATEGORY หรือสาย Fiber Optic ใช้วิธีการเข้ารหัสแบบ 4B/5B, ส่วนใหญ่ใช้โทโปโลยีแบบสตาร์
- 100BASE-FX using fiber-optic cable : 100BASE-FX ถูกออกแบบให้ใช้กับงานที่ต้องใช้สาย Fiber Optic หรือระบบ FDDI Technology สำหรับงานรับส่งข้อมูลผ่าน Back Bone ความเร็วสูง หรือเพิ่มระยะทางการเชื่อมต่อให้ยาวกว่าเดิม

1000 Mbps – Gigabit Ethernet

- Gigabit Ethernet (IEEE802.3z)เป็นมาตรฐานใหม่ของเทคโนโลยีเครือข่ายท้องถิ่น (LAN-Local Area-Network) ที่พัฒนามาจาก เครือข่ายแบบ Ethernet แบบเก่าที่มีความเร็ว 10 Mbps ให้สามารถรับส่งข้อมูลได้ที่ระดับความเร็ว 1 Gbps ทั้งนี้เทคโนโลยีนี้ ยังคงใช้กลไก CSMS/CD ในการร่วมใช้สื่อเหมือนEthernet แบบเก่า หากแต่มีการพัฒนาและดัดแปลงให้สามารถรองรับความเร็วในระดับ 1 Gbps ได้
- Gigabit Ethernet เป็นส่วนเพิ่มขยายจาก 10 Mbps และ 100 Mbps Ethernet (มาตราฐาน IEEE 802.3 และ IEEE802.3u ตามลำดับ) โดยที่มันยังคงความเข้ากันได้กับมาตราฐานแบบเก่าอย่าง100% Gigabit Ethernet ยังสนับสนุนการทำงานใน mode full-duplex โดยจะเป็นการทำงานในการเชื่อมต่อระหว่าง Switch กับ Switch และระหว่าง Switch กับ End Station ส่วนการเชื่อมต่อผ่าน Repeater, Hub ซึ่งจะเป็นลักษณะของShared-media (ซึ่งใช้กลไก CSMA/CD) Gigabit Ethernet จะทำงานใน mode Half-duplex ซึ่งสามารถจะใช้สายสัญญาณได้ทั้งสายทองแดงและเส้นใยแก้วนำแสง

10 Gbps – 10 Gigabit Ethernet

- สนับสนุนมาตรฐานการทำงานของ ระบบ Ethernet ที่ความเร็ว 10 Gigabit ด้วยต้นทุนค่าใช้จ่ายที่น้อยกว่า 1 Gigabit Ethernet 2-3 เท่า
- เป็นระบบที่ยังใช้มาตรฐานของ Frame แบบ 802.3
- สามารถเข้ากันได้กับเครือข่าย Ethernet มาตรฐาน 802.3x ต่างๆ
- ยังคงไว้ซึ่งขนาดของ Frame ขั้นต่ำสุดและขั้นสูงสุดตามมาตรฐาน IEEE 802.3 ในปัจจุบัน
- กำหนดให้มีอุปกรณ์อินเตอร์เฟสกับเครือข่ายเป็นการเฉพาะเจาะจง
- สื่อสารข้อมูลแบบ Full Duplex เท่านั้น
- สามารถสนับสนุนกับการเชื่อมต่อระบบ LAN ที่มีการเชื่อมต่อในรูปแบบ Star

>Hubs and Switches

Legacy Ethernet: Using Hubs

- ฮับ (Hub) หรือเรียกวา รีพีทเตอร (Repeater) คืออุปกรณที่ใชเชื่อมตอกลุมของคอมพิวเตอร ฮับมีหนาที่รับสงเฟรมขอมูลทุกเฟรมที่ไดรับจากพอรตใดพอรตหนึ่งไปยังทุกๆ   พอรตที่เหลือ คอมพิวเตอรที่เชื่อมตอเขากับฮับ   จะแชรแบนดวิธหรืออัตราขอมูลของเครือขาย
- ขอแตกตางระหวางฮับก็เปนจํานวณพอรต สายสัญญาณที่ใช ประเภทของเครือขาย และอัตราขอมูลที่ฮับรองรับได้
- Scalability : ฮับจะแชร์แบนด์วิทที่ถูกจำกัดไว้ให้ผู้ใช้ ในขณะที่้สวิตช์จะจัดหาแบนด์วิทที่สามารถใช้ได้อย่างเต็มที่ให้กับแต่ละโฮส
- Latency : คือ จำนวนของเวลาที่แพกเกตใช้ในการไปถึงปลายทาง ยิ่งมีโหนดระหว่างทางเพิ่มมากขึ้นก็ยิ่งมี Latency เพิ่มมากขึ้น
- Network Failure : อาจเกิดขึ้นเมื่้อความเร็วไม่สอดคล้องกันเช่น อุปกรณ์ที่มี100 Mbps เชื่อมต่อไปยัง 10 Mbps hub แต่สวิตช์จะสามารถตั้งค่าในการจัดการความแตกต่างของความเร็วได้

Ethernet: Using Switches

- สาเหตุหลักในการเพิ่ม throughput ของเครือข่ายเมื่อโหนดเชื่อมต่อกันผ่านสวิตช์

1. Dedicated bandwidth to each port
2. Collision-free environment
3. Full-duplex operation

Switches: Selective Forwarding

- Learning : คอมพิวเตอรโหนด  A  ตองการสงขอมูลไปยังโหนด  B  ซึ่ง  ณ  ขณะนี้  สวิตชยังไมมีรายละเอียดขอมูลใดๆ  ที่บันทึกไวในตาราง  ดังนั้น  จึงจําเปนตองเรียนรูตัวตนของแตละโหนดเสียกอน โดยสวิตชจะนําแพ็กเก็ตขอมูลจากโหนด A เพื่อนําไปอานวา MAC Address จากนั้นก็ทําการจัดเก็บรายละเอียดขอมูลไวในตาราง (Lookup Table) โดยบันทึกรายละเอียดวาเซกเมนต X มีโหนด A อยู และ ณ ขณะนี้สวิตชรูตําแหนงที่อยูหรือตัวตนของโหนด A แลว ซึ่งขั้นตอนนี้เรียกวาการ Learning หรือการเรียนรูนั่นเอง
- Flooding : แตขณะนั้นสวิตชไมรูวาโหนด B อยู ณ ที่ใดบนเครือขาย จึงทําการสงแพ็กเก็ตขอมูลไปยังทุกเซกเมนตของเครือขาย  (ยกเวนเซกเมนต  X)  ขั้นตอนของการสงแพ็กเก็ตออกไปยังเซกเมนตทั้งหมดเพื่อหาตัวตนของโหนดที่ตองการ เราเรียกขั้นตอนนี้วาการ Flooding
- Forwarding : และหากแพ็กเก็ตลําดับถัดไปจากโหนด A ตองการสงขอมูลไปยังโหนด B อีกครั้ง สวิตชก็จะสามารถดําเนินการสงขอมูลจากโหนด  A  ไปยังโหนด  B  ไดทันที  เนื่องจากรูตําแหนงและเสนทางของโหนดทั้งสองแลว ขึ้นตอนนี้เรียกวาการ Forwarding
- Filtering : เมื่อโหนด  C  มีความตองการสงขอมูลไปยังโหนด  A  และเมื่อแพ็กเก็ตขอมูลนั้นไดเดินทางมาถึงสวิตช สวิตชก็จะทําการตรวจสอบ MAC Address ของโหนด C และทําการบันทึกรายละเอียดตําแหนงเพิ่มเขาไปในตาราง  ในขณะนั้นสวิตชไดมีรายละเอียดขอมูลของแอดเดรสโหนด  A  ที่ไดบันทึกอยูกอนแลว   และมีการตรวจสอบพิจารณาแลวพบวาทั้งสองโหนดนั้นอยูบนเซกเมนตเดียวกัน  ดังนั้นจึงไมจําเปนตองสงขอมูลชุดนี้กระจายออกไปยังเซกเมนตอื่นๆ  ซึ่งเปนการกลั่นกรองขอมูลนั่นเอง ขั้นตอนนี้เรียกวาการ Filtering
- Aging : จากขั้นตอนการ   Learning   และการ   Flooding   ของสวิตช   จะเห็นไดวาจําเปนตองมีการบันทึกรายละเอียข้อมูลตําแหนงไวในตาราง  ซึ่งการบันทึกนั้นจําเปนตองใชหนวยความจํา  ดังนั้นการใชงานหนวยความจําที่มีอยูอยางจํากัดใหมีประสิทธิภาพ   จึงจําเปนตองมีการขจัดขอมูลเกาออกไป โดยสวิตชจะใชเทคนิคที่เรียกวา Aging  กลาวคือเมื่อมีการบันทึกตําแหนงขอมูลในตาราง  ก็จะมีการบันทึกหรืออัปเดตเวลา  (Timestamp)  ทุกครั้ง  สวนการพิจารณานําออก  จะมีเวลาที่ตั้งไว  โดยหากครบเวลาที่กําหนดและขอมูลในตารางใดที่ไมมีกิจกรรมเกิดขึ้นอีกเลย   ก็จะถูกพิจารณานําออกไปจากหนวยความจํา เพื่อใหมีพื้นที่วางพอสําหรับบันทึกขอมูลชุดใหมตอไป

>Address Resolution Protocol (ARP)

Resolving IPv4 Addresses to MAC Addresses

- โพรโตคอล ARP ทำหน้าที่ในการจับคู่ระหว่างไอพีแอดเดรส ซึ่งเป็นแอดเดรสทางลอจิคัลกับฮาร์ดแวร์แอดเดรสซึ่งเป็นแอดเดรสทางฟิสิคัล
- แนวทางในการแปลงหมายเลข IP address เป็นหมายเลข Hardware address
1. อุปกรณ์สื่อสาร หรือโฮสต์ต้นทาง A ส่งเฟรมที่มีหน้าที่เฉพาะกิจ ARP request ในการสืบหาหมายเลขฮาร์ดแวร์ของโฮสต์ปลายทาง B ออกไป ภายในเฟรมจะระบุหมายเลข IP address ของโฮสต์ปลายทาง B ที่ต้องการติดต่อด้วย
2.เฟรมที่ส่งออกในขั้นตอนนี้จะต้องเป็นเฟรมประเภทบอร์ดคาสต์เพราะในเวลานี้โฮสต์ A ยังไม่ทราบหมายเลขฮาร์ดแวร์แอดเดรสของโฮสต์ B
3.โฮสต์ต่าง ๆ ในระบบจะต้องอ่าน และตรวจสอบเฟรมดังกล่าวว่า หมายเลข IP address ที่บรรจุอยู่เป็นของตนหรือไม่แน่นอนว่า จะต้องมีเพียงโฮสต์ B เท่านี้ที่จะตอบรับกลับ
4.โฮสต์ Bตอบรับกลับโดยการส่งเฟรมที่บรรจุหมายเลขฮาร์ดแวร์ของตนลงไป ARP reply ขั้นตอนนี้เฟรมที่ส่งออก ไม่จำเป็นต้องเป้นเฟรมบอร์ดคาสต์อีกต่อไป
5.โฮสต์ B สามารถกำหนดหมายเลขฮาร์ดแวร์แอดเดรสปลายทาง เป็นแอดเดรสของโฮสต์ A ได้เลย ทันทีที่สถานี A ได้รับเฟรมตอบรับดังกล่าวก็สามารถทราบถึงหมายเลขฮาร์ดแวร์ของโฮสต์ B ได้

Maintaining a Cache of Mappings

- จะเห็นว่ากระบวนการ ARP ต้องมีการใช้แบนด์วิดธ์ของช่องสัญญาณไปส่วนหนึ่งเพื่อให้การสูญเสียแบนด์วิดธ์ในส่วนนี้มีปริมาณน้อยที่สุด โฮสต์แต่ละตัวมักจะมีการเก็บคู่ IP address กับฮาร์ดแวร์แอดเดรสที่ทราบไว้ในแคช (cache) ของตนเอง
เมื่อโฮสต์มี ARP cache แล้ว การส่งข้อมูลของผู้ใช้บริการแต่ละครั้งก็ไม่ต้องทำกระบวนการ ARP ใหม่อีก
- ข้อมูลที่เก็บในแคช จะถูกลบออกหลังจากเก็บไว้ใช้งานระยะหนึ่งเพราะบางสถานการณ์คู่ IP address กับฮาร์ดแวร์แอดเดรสอาจเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ เช่น กรณีที่ Ethernet card เสียหาย และ ได้รับการเปลี่ยนใหม่ หมายเลขอีเธอร์เน็ตแอดเดรส หรือ ฮาร์ดแวร์แอดเดรสย่อมเปลี่ยนไปด้วย

แหล่งความรู้เพิ่มเติม

- http://kampol.htc.ac.th/web1/subject/com_network/sheet/chap482/chap8Ethernet.pd
- http://www.com3sign.com/jutamas/ieee.php
- http://www.geocities.com/jutharat_suksai/4.htm
- http://cp101km.swu.ac.th/index.php/51102010027
- http://www.dmsc.moph.go.th/webroot/techno2/hotit/gigabit/indexten.htm
- http://web.ku.ac.th/schoolnet/snet1/network/gigabit/index.html
- http://cp101km.swu.ac.th/index.php/51102010637_ethernet
- http://webserv.kmitl.ac.th/~s6066504/basicethernet.html

Chapter 7 OSI Data Link Layer

>Data Link Layer: Accessing the MediaSupporting and Connecting to Upper-Layer Services

- Data-Link Layer จะเกี่ยวข้องกับการรวมข้อมูลเป็น  Data  Frame  หรือ   Packet ซึ่งมีการระบุจุดเริ่มต้น  จุดสิ้นสุด และการตรวจสอบความผิดพลาดของข้อมูลในระหว่างการรับ-ส่งข้อมูล

Controlling Transfer Across Local Media

- กระบวณการ media access control คือ วิธีในการควบคุมการเข้าใช้งานสื่อกลาง จะเป็นข้อตกลงที่ใช้ในการรับส่งข้อมูลผ่านสื่อกลางซึ่งทุกโหนดในเครือข่ายจะต้องใช้มาตรฐานเดียวกัน การทำงานจะเกิดอยู่ในส่วนของแผงวงจรเชื่อมต่อเครือข่าย (Network Interface Card : NIC) และทำงานอยู่ในครึ่งท่อนล่างของ Data link Layer

Creating a Frame

- ประกอบด้วย

1. Data : แพ็กเกตจาก Network Layer
2. Header : ประกอบด้วยข้อมูล Frame Start, Addressing, Type, Contol
3. Trailer : ประกอบด้วย Error Detection, Frame Stop

Connecting Upper-Layer Services to the Media

- จะมีการแบ่ง Data Link Layer ออกเป็น 2 sublayer

1. Upper sublayer : กำหนดกระบวณการของซอฟต์แวร์ที่จัดหาเซอร์วิสให้กับโพรโตคอลใน Network Layer
2. Lower sublayer : กำหนดกระบวณการควบคุมการใช้สื่อร่วมกันของฮาร์ดแวร์

- ตัวอย่างของ เทคโนโลยี LAN , Eternet มี sublayer ดังนี้

1. Logical Link Control
LLC (Logical Link Control) เป็นเลเยอร์ที่อยู่ด้านบนของดาต้าลิงค์เลเยอร์  ซึ่งจะให้บริการกับโปโตคอลของเลเยอร์บนในการเข้าใช้สื่อกลางหรือสายสัญญาณใน การรับส่งข้อมูล ตามมาตรฐาน IEEE802 แล้วจะอนุญาตให้สถาปัตยกรรมของ LAN ที่ต่างกันสามารถทำงานร่วมกันได้ กล่าวคือ โปรโตคอลเลเยอร์บนไม่จำเป็นต้องทราบว่าฟิซิคอลเลเยอร์ใช้สายสัญญารประเภทใด ในการรับส่งข้อมูล เพราะ LLC จะรับผิดชอบแทนในการปรับเฟรมข้อมูลให้สามารถส่งไปได้ในสายสัญญาณประเภทนั้น ๆ LLC เป็นเลเยอร์ที่แยกชั้นเครือข่าย (Network Layer) ออกจากการเปลี่ยนแปลงบ่อย ๆ ของสถาปัตยกรรมของ LAN โดยโปรโตคอลของเลเยอร์ที่สูงกว่าไม่จำเป็นต้องสนใจว่าแพ็กเก็ตจะส่งผ่าน เครือข่ายแบบอีเธอร์เน็ต โทเคนริง หรือ ATM และไม่จำเป็นต้องรู้ว่าการส่งผ่านข้อมูลในขั้นกายภาพจะใช้การรับส่งข้อมูล แบบใด ชั้น LLC จะจัดการเรื่องเหล่านี้ได้ทั้งหมด
ที่มา : http://www.thaiinternetwork.com/chapter/detail.php?id=0053
2.Media Access Control
MAC (Media Access Control) เป็นเลเยอร์ย่อยที่อยู่ล่างสุดของดาต้าลิงค์เลเยอร์ ซึ่งจะทำหน้าที่เชื่อมต่อกับฟิสิคอลเลเยอร์ และรับผิดชอบในการรับส่งข้อมูลให้สำเร็จและถูกต้อง  โดยจะแบ่งหน้าที่ออกเป็นสองส่วนคือ การส่งข้อมูลและการรับข้อมูล
MAC จะทำหน้าที่ห่อหุ้มข้อมูลที่ส่งผ่านจากชั้น LLC และทำให้อยู่ในรูปแบบเฟรมข้อมูล ซึ่งเฟรมข้อมูลนี้จะประกอบด้วยที่อยู่ (Address) และข้อมูลต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับการส่งข้อมูลให้ถึงปลายทาง ชั้น MAC ยังรับผิดชอบในการสร้างกลไกสำหรับตรวจสอบข้อผิดพลาดของข้อมูลในเฟรมนั้น ๆ ในระหว่างการรับส่งเฟรมด้วย นอกจากนี้ MAC ยังต้องตรวจสอบชั้นกายภาพว่าช่องสัญญาณพร้อมสำหรับการส่งข้อมูลหรือไม่ ถ้าไม่พร้อมเฟรมก็จะถูกส่งต่อไปยังชั้นกายภาพเพื่อทำการส่งไปตามสายสัญญาณ ต่อไป  แต่ถ้ายังไม่พร้อมชั้น MAC ก็จะรอจนกว่าจะว่าง แล้วค่อยทำการส่งข้อมูล
หน้าที่สุดท้ายของชั้น MAC คือ การตรวจสอบสถานะภาพของเฟรมที่กำลังส่ง ว่ามีการชนกันของข้อมูลเกิดขึ้นหรือไม่ ถ้าหากมีการชนกันเกิดขึ้นก็หยุดการส่งข้อมูล และเข้าสู่กลไกการรอด้วยช่วงเวลาที่เป็นเลขสุ่มเพื่อการส่งข้อมูลใหม่อีก ครั้ง  ซึ่งจะทำเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะทำการส่งข้อมูลได้สำเร็จ กระบวนการส่งข้อมูลที่ว่านี้เป็นทั้งข้อดีและข้อเสียของอีเธอร์เน็ต ข้อดีก็คือ เป็นการรองรับให้แก่โปรโตคอลชั้นที่อยู่เหนือกว่ามั่นใจว่าข้อมูลจะถูกส่งไป ถึงปลายทางอย่างแน่นอน แต่ในขณะเดียวกันข้อเสียก็คือ การส่งข้อมูลอาจใช้เวลานานมากถ้ามีการใช้เครือข่ายมาก   ๆ

ที่มา : http://www.thaiinternetwork.com/chapter/detail.php?id=0051

Standards

- Data Link layer services และ specifications ถูกกำหนดโดยหลากหลายมาตรฐานขึ้นกับเทคโนโลยีและสื่อที่โพรโตคอลใช้
- Engineering organizations ได้กำหนดมาตรฐานและโพรโตคอลที่ใช้ใน Data Link layer เช่น:

1. International Organization for Standardization (ISO) : HDLC
2. Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) : 802.2(LLC), 802.3(Eternet), 802.5(Token Ring), 802.11(Wireless LAN)
3. American National Standards Institute (ANSI) : Q.922
4. International Telecommunication Union (ITU) : 3T9.5 , ADCCP

>Media Access Control (MAC) Techniques:

Placing Data on the Media

- Media access control คือการควบคุมการใช้สือกลางร่วมกัน
- ในบางกระบวณการของการควบคุมการใช้สื่อจะมีการควบคุมอย่างสูงเพื่อรับประกันว่าเฟรมจะมีความปลอดภัยในการส่งผ่านสื่อ โดยกระบวณการนี้จะถูกกำหนดโดย sophisticated protocols
- กระบวณการของ Media access control ขึ้นอยู่กับ
1. Media Sharing : โหนดมีการแชร์กันอย่างไร
2. Topology : รูปแบบในการติดต่อสื่อสารกันระหว่างโหนดในชั้น Data Link Layer

MAC for Shared Media

- กระบวณการขั้นพื้นฐานในการ media access control สำหรับการแชร์ไฟล์
1. Controlled : แต่ละโหนดจะมีช่วงเวลาในการใช้งานสื่อของตัวเอง
2. Contention-based : ทุกๆโหนดมีความพร้อมสำหรับการใช้งานสื่อ
- Controlled Access for Shared Media

- เมื่อใช้ กระบวณการ Controlled Access อุปกรณ์ในเครือข่ายจะผลัดกันในการใช้งานสื่อเป็นลำดับ โดยอาจเรียกกระบวณการนี้ว่า scheduled access or deterministic
- อุปกรณ์ในเครือข่ายสามารถส่งได้ทีละอัน อุปกรณ์อื่นต้องรอให้ถึงตาของตัวเอง
- ไม่มีการชนกันของข้อมูล
- ตัวอย่างเช่น Token Ring, FDDI

- Contention-based Access for Shared Media

- เรียกอีกอย่างว่า non-determistic ซึ่งจะอนุญาตให้อุปกรณ์มาสามารถใช้สื่อเมื่อไรก็ได้
- ซึ่งอาจจะมีการชนกันของข้อมูลได้
- เพื่อป้องการใช้กระบวณการ Carrier Sense Multiple Access (CSMA)ซึ่งจะคอยตรวจสอบสื่อกลางเสียก่อนว่าว่างหรือไม่ ถ้าว่างจึงจะสามารถส่งได้
- ตัวอย่างเช่น Eternet, wireless
- ไม่เหมาะกับระบบที่มีการใช้งานสื่อมากๆ เพราะว่าถ้าจำนวนโหนดเพิ่มขึ้น ความน่าจะเป็นนการประสบความสำเร็จในการใช้งานสื่อโดยไม่มี Collision หรือการชนกันของข้อมูลจะลดลง

- CSMA

-  CSMA เป็นเทคนิคที่สามารถช่วยลดการชนกันของข้อมูลได้ แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาการชนกันทั้งหมดได้ จึงมีการเพิ่มกระบวณการทำงานบางอย่างเข้าไป

1. CSMA/Collision Detection (CSMA/CD) : เทคนิคนี้เมื่ออุปกรณ์ทราบแล้วว่ามีการใช้งานของสื่อ ก็ให้หยุดการส่งแล้วรอส่งใหม่อีกครั้ง โดยเทคนิคนี้นิยมใช้กับ Ethernet แบบเก่า
2. CSMA/Collision Avoidance (CSMA/CA) : เทคนิคนี้อุปกรณ์จะตรวจสอบการใช้งานของสื่อ ถ้าสื่อว่างอุปกรณ์จะส่งการแจ้้งการใช้งานผ่านสื่อว่าต้องการใช้งาน จากนั้นจึงค่อยส่งข้อมูล นิยมใช้กับ 802.11 wireless

MAC for Nonshared Media

- ตัวอย่างเช่นpoint-to-point topologies ซึ่งสื่อจะเชื่อมระหว่างสองโหนดโดยจะไม่มีการแชร์สื่อร่วมกัน ดังนั้นใน Data Link Layer พิจา่รณาเฉพาะว่าเการสื่อสารนั้นป็น  half-duplex หรือ full-duplex.
- Half-duplex : อุปกรณ์สามารถส่งและรับข้อมูลได้หากันได้แต่ทำพร้อมกันไม่ได้
- Full-duplex : อุปกรณ์สามารถส่งและรับข้อมูลได้หากันได้โดยทำพร้อมกันได้

Logical Topology Versus Physical Topology

- Physical Topology : หมายถึงการเชื่อมโยงทางกายภาพของเครื่องคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ต่างๆ ซึ่งเป็นการเชื่อมโยงทางวงจรอิเล็กทรอนิกส์
- Logical Topology :  แสดงถึงการเชื่อมโยงระหว่างอุปกรณ์ต่างๆของเครือข่ายเป็นแผนภาพ
- โดยปกติแล้ว Topology ที่ใช้คือ Point-to-Point, Multi-Access, Ring

Point-to-Point Topology

- เป็นการเชื่อมต่อระหว่างอุปกรณ์ได้เพียง 2 อุปกรณ์(หรือ 2 จุด)เท่านั้น
- ความน่าเชื่อถือต่ำ เนื่องจากถ้าหาก Link ที่มีอยู่เพียงเส้นเดียวเสียหาย จะทำให้เครือข่ายทั้งสองด้านของ Link ถูกตัดขาดออกจากกันทันที
- เป็นพื้นฐานของการเชื่อมต่อเครือข่ายประเภทอื่นๆที่ซับซ้อนมากขึ้นเนื่องจากต้องอาศัยการเชื่อมต่อแบบ Point-to-Point เป็นพื้นฐานนั้นเอง
- ในกระบวณการ media access method ที่ถูกทำโดย Data Link protocol จะถูกพิจารณาโดย logical point-to-point topology

Multi-Access Topology

-  เป็นการเชื่อมต่อโดยอาศัยอุปกรณ์มากกว่า 2 อุปกรณ์ขึ้นไป ซึ่งอุปกรณ์สามารถ Share ร่วมกันได้
- อุปกรณ์สามารถส่งข้อมูลหากันได้ (ส่งได้เมื่อไม่มีการใช้สื่ออยู่)
- โดยปกติในการ media access control methods จะใช้ CSMA/CD or CSMA/CA, token passing

Ring Topology

- คือคอมพิวเตอร์แต่ละตัวจะมี link แบบ Point-to-Point ที่เชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์ตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดแค่ 2 เครื่องเท่านั้น และจะส่งสัญญาณต่อ ๆ กันไปเรื่อย ๆ จนถึงเครื่องที่เป็นผู้รับปลายทาง
- ข้อมูลที่ถูกส่งเข้าไปใน Ring จะวิ่งผ่านไปยังอุปกรณ์ทุกๆตัวที่    เชื่อมต่อกับเครือข่าย
- โดยปกติในการ media access control methods จะใช้ token passing

>MAC: Addressing and Framing Data

Data Link Layer Protocols: The Frame

- ส่วนประกอบหลังของเฟรม คือ Header, Data, Trailer
- the structure of the frame and the fields contained in the header and trailer vary according to the protocol.
- โครงสร้างของเฟรมและfields ที่ประกอบอยู่ำภายใน Header และ Trailer ขึ้นอยู่กับ Protocol ด้วย

Framing: Role of the Header

- องค์ประกอบของ Header

1. Start Frame field – บอกจุดเริ่มต้นของเฟรม
2. Source and Destination address fields – บอกแอดเดรสของต้นทางและปลายทางบนสื่อ
3. Priority/Quality of Service field – บอกชนิดของการบริการการสื่อสารสำหรับกระบวณการนั้นๆ
4. Type field
5. Logical connection control field
6. Physical link control field
7. Flow control field
8. Congestion control field

- ชื่อฟิล์ดอาจจะแตกต่างกันในแต่ละโพรโตคอล เนื่องจาก โพรโตคอลใน Data Link Layer มีเป้าหมายและฟังก์ชั่นเกี่ยวข้องกับspecific topologies และสื่อ แตกต่างกันไป

Addressing: Where the Frame Goes

- แอดเดรสที่ใช้ในเลเยอร์นี้เรียกว่า physical addresses
- Data Link layer addressing จะประกอบด้วย frame header และ destination node ในเครือข่ายภายใน
- ความต้องการสำหรับ Data Link layer addressing ขึ้นอยู่กับ logical topology.

1. Point-to-point topologies : ไม่ต้องการแอดเดรส
2. multi-access topologies และ Ring : ต้องการแอดเดรส

Framing: Role of the Trailer

- Trailer ใช้สำหรับตรวจสอบว่ามีควาผิดพลาดหรือไม่ โดยเรียกกระบวณการตรวจสอบว่า error detection
- ฟิลด์ตรวจสอบ หรือ ฟิลด์ Frame Check Sequence (FCS) เป็นฟิลด์ืั้เก็บกลุ่มของบิตสำหรับตรวจสอบความผิดพลาดของข้อมูล
- มีการใ่ช้ cyclic redundancy check (CRC) เช็คว่าต้นทางและปลายทางตรงกันหรือไม่เพื่อเช็คความผิดพลาดของข้อมูล โดยถ้าไม่ตรงกันปลายทางจะทำการลบเฟรมนั้นทิ้ง

Data Link Layer Protocol – The Frames

- ชนิดของโพรโตคอลที่ใช้ใน Data Link Layer

- Ethernet

- ให้การบริการแบบ unacknowledged connectionless ผ่านสื่อที่แชร์อยู่โดยใช้ กระบวณการ CSMA/CD ในการเข้าถึงสื่อ
- LAN protocols ส่วนใหญ่จะใช้ MAC address ในการอ้างแอดเดรสของต้นทางและปลายทาง
- Ethernet MAC address เป็นแบบ 48 bits และจะเขียนแทนในรูปแบบของเลขฐานสิบหก

- Point-to-Point Protocol (PPP)

- PPP เป็นโพรโตคอลที่ใช้สำหรับการส่งเฟรมข้อมูลระหว่างอุปกรณ์ 2 ตัวที่เชื่อมโยงกันแบบจุดต่อจุด
- ลักษณะที่สำคัญของ PPP

1. จะมีการกำหนดโครงสร้างของเฟรมข้อมูลที่ใช้ในการติดต่อสื่อสารกันระหว่างอุปกรณ์
2. จะมีการกำหนดวิธีการสร้างการติดต่อ และการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างกัน
3. จะมีการกำหนดว่าข้อมูลที่ถูกส่งมาจากเน็ตเวิร์กเลเยอร์ จะนำมาใส่ในเฟรมของดาต้าลิงค์เลเยอร์ได้อย่างไร
4. จะมีการกำหนดถึงวิธีการยืนยันตัวบุคคล (Authentication)

-  PPP สามารถใช้งานบนหลากหลายสื่อ เช่น twisted pair, fiber optic lines, และ satellite transmission

- Wireless Protocol for LANs

- IEEE 802.11เป็นมาตรฐานที่มักจะอ้างถึง Wi-Fi ซึ่งเป็น contention-based system ที่ใช้ Carrier Sense Multiple Access/Collision Avoidance (CSMA/CA) media access process
- โดย CSMA/CA จะทำการสุ่มเวลาหรือความน่าจะเป็นในการส่งเฟรมข้อมูล เมื่อสายว่าง โหนดที่ต้องการจะส่ง จะรอเวลา จากนั้นจะทำการสุ่มเวลาที่จะต้องส่งเฟรมข้อมูล เมื่อถึงกำหนดเวลาที่สุ่มแล้วจึงทำการส่ง และทำการกำหนดเวลาในการรอการตอบรับ ถ้ามีการตอบรับภายในเวลาที่ำกำหนด แสดงว่าการส่งสำเร็จ

- High-Level Data Link Control (HDLC) : เป็นโพรโตคอลที่ถูกออกแบบมาให้สามารถสื่อสารได้ทั้งแบบ Half duplex แลพ Full duplex บนพื้นฐานของการเชื่อมโยงอุปกรณ์สื่อสารทั้งแบบจุดต่อจุดและแบบ หลายจุด
- Frame Relay
- Asynchronous Transfer Mode (ATM)

- การเลือกว่าจะใช้ Layer 2 protocol แบบไหนขึ้นกับ เทคโนโลยีที่ใช้ในการ implement ของ topology นั้น โดยจะพิจารณา ขนาดของเครือข่าย และการให้บริการผ่านเครือข่าย

- ความแตกต่างของแบนด์วิทเป็นผลมาจากการใช้โพรโตคอลที่แตกต่างกันสำหรับ LANs และ WANs.

1. LAN Technology : small geographic area, cost-effective > Ethernet
2. WAN Technology : large geographic area, not cost-effective > Point-to-Point Protocol for WANs

Chapter 6 Addressing the Network: IPv4

>IPv4 AddressesAnatomy of an IPv4 Address

Binary-to-Decimal Conversion : การแปลงเลขฐานสองเป็นฐานสิบ

Decimal-to-Binary Conversions : การแปลงเลขฐานสิบเป็นฐานสอง

Addressing Types of Communication : Unicast, Broadcast, Multicast

- Network address : แอดเดรสของเครือข่ายใดๆ ซึ่งที่ใช้เป็นตัวแทนของเครือข่ายนั้นๆ
- Broadcast address : แอดเดรสพิเศษที่ใช้เป็นช่องทางของการส่งข้อมูลให้กับโฮสอื่นๆ
- Host addresses : แอดเดรสที่กำหนดให้ end device ในเครือข่าย
*Network Prefixes หรือ  prefix length เป็นจำนวนของบิตในแอดเดรสที่บอก network portion เช่น 172.16.4.0 /24 สังเกตว่า /24 คือ  prefix length ที่บอกเราว่า 24 บิตแรกเป็น network address และอีก 8 บิตท้ายเป็น host portion

>IPv4 Addresses for Different Purposes

Types of Addresses in an IPv4 Network Range

Calculating Network,Host and Broadcast Addresses

Thank for Pic :  http://www.ncsa.uiuc.edu

- ขั้นตอนการคำนวนมีดังนี้
1. พิจารณาว่า address อยู่ class อะไร ซึ่งจะทำให้รู้ Default Subnet mask
2. พิจารณา prefix length หรือ  Subnet Mask ซึ่งก็คือหมายเลขหลังเครื่องหมาย “/” จะทำให้รู้ NetID และHost address
3. หา Network Address โดยนำ address มา & กับ Subnet address ถ้า้ต้องการหา Broadcast Address ให้เปลี่ยน Host ID เป็น 1 ทั้งหมด
4. ถ้าต้องการหาจำนวน subnet ทั้งหมด ให้เอา 2^Subnet address
5. ถ้าต้องการหาจำนวน Host ทั้งหมดของแต่ละ subnet ให้เอา 2^Host address

- ตัวอย่าง เช่น 168.52.148.116 /28
1. พิจารณา address แล้วรู้่ว่าอยู่ใน Class b ซึ่งมี Default Subnet mask คือ 255.255.0.0 ซึ่งเราจะเข้าไปแก้ไขได้เพียง 16 บิตท้ายเท่านั้น
2. พิจารณา /28 ทำให้รู้ว่า NetID คือ 28 บิตแรก และ Host address คือ 4 บิตหลัง เมื่อเขียน address ให้อยู่ในรูปฐานสองจะได้ว่า 11111111.11111111.11111111.11110000
3. นำ address มา & กับ Subnet

11111111.11111111.11111111.11110000 (255.255.0.0)
&
10101000.00110100.10010100.01001110 (168.52.148.116)
10101000.00110100.10010100.01000000 (168.52.148.112)  >> Network Address

10101000.00110100.10010100.01111111 (168.52.148.127)  >> Broadcast Address

4. จำนวน subnet ทั้งหมด ให้เอา 2^Subnet address จะได้ 2^12 = 4096
5. จำนวน Host ทั้งหมดของแต่ละ subnet ให้เอา 2^Host address จะได้ 2^4 = 16

Unicast,Broadcast,Mulicast – Types of Communication

- Unicast : กระบวณการส่งแพ็กเกตจากผู้ส่งรายเดียว กับผู้รับรายเดียวบนเครือข่าย (one-to-one)
- Broadcast : กระบวณการส่งแพ็กเกตจากผู้ส่งรายเดียว กับผู้รับหลายรายบนเครือข่าย (one-to-all)

1. Directed broadcast : หมายถึงการส่งแพ็กเก็ตข้อมูลไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องในระบบเครือข่าย ลักษณะของ IP Address จะให้ Host Address หรือ Suffix บิตเป็น 1 ทั้งหมด เช่น ต้องการส่งข้อมูลไปยังเครือข่าย 143.134.23.44 ก็ส่งไปยัง 143.134.255.255
2. Limited broadcast : หมายถึงการส่งข้อมูลแบบกระจาย (Broadcasting) ไปยัง Local Physical Notwork ซึ่งลักษณะของ IP Address แบบนี้ก็ง่ายมากคือ มีค่าเป็น 1 หมดทุกบิตเลย (255.255.255.255)

- Multicast : กระบวณการส่งแพ็กเกตจากผู้ส่งรายเดียว กับผู้รับหลายรายบนเครือข่าย (one-to-many)

Resesrved IPv4 Address Ranges

- Host Addresses :
- Multicast Addresses :
- Experimental Addresses :

Public and Private Addresses

- Public Addresses : หมายถึง IP Address ที่ใช้ในเครือข่าย Internet โดยจะต้องขอไปยังหน่วยงานที่กำกับดูแล IP Address ในแต่ละประเทศ ซึ่งแน่นอนว่าแต่ละหน่วยงานที่ขอ IP Address ต้องได้หมายเลขที่ไม่ซ้ำกับใครเลยในโลกนี้
- Private Addresses : หมายถึง IP Address ที่ไม่ใช้บน Internet และไม่สามารถติดต่อกับ Public IP ได้ แต่เราสามารถใช้เทคนิค ที่เรียกว่า NAT (Network Address Translation) เข้าช่วยได้ และ Private IP สามารถกำหนดขึ้นใช้ได้เอง โดยทั่วไปใช้กับ Intranet ในหน่วยงาน
* The private address blocks are:
10.0.0.0 to 10.255.255.255 (10.0.0.0 /8)
172.16.0.0 to 172.31.255.255 (172.16.0.0 /12)
192.168.0.0 to 192.168.255.255 (192.168.0.0 /16)

Special IPv4 Addresses

- Network and Broadcast Addresses : address แรกจะถูกจองไว้สำหรับเป็นชื่อของเครือข่าย และ address สุดท้ายเอาไว้ใช้เป็น Broadcast Addresses
- Default Route : ใน Pv4 จะมี default route คือ  0.0.0.0 โดยจะใช้ 0.0.0.0 – 0.255.255.255 (0.0.0.0 /8)
- Loopback : หมายถึง IP Address ที่ใช้เพื่อให้ตัวเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นส่งข้อมูลกลับมาหาตัวเอง โดยเจ้า Loopback Address นั้นมีไว้เพื่อทดสอบแอพพลิเคชันของระบบเครือข่าย เช่น  IP Address เป็น 127.0.0.1
- Link-Local Addresses : ใน IPv4 จะใช้ address ในช่วง 169.254.0.0 ถึง 169.254.255.255 (169.254.0.0 /16)
- TEST-NET Addresses :  ใน IPv4 จะใช้ address ในช่วง 192.0.2.0 ถึง 192.0.2.255 (192.0.2.0 /24)

Legacy IPv4 Addressing

- Classful Addressing : เป็นวิธีการจัด IP Address โดยแบ่งออกเป็น 5 class คือ A B C D E ซึ่งเราจะสามารถดูว่าแอดเดรสอยู่คลาสไหนได้จาก บิตที่อยู่ด้านหน้า

Thank for pic : http://www.tcpipguide.com/free/diagrams/ipclasses.png

ที่มา : http://en.wikipedia.org/wiki/Classful_network

>Assigning Addresses

Planning to Address the Network : การวางแผนการจัดการแอดเดรสของเครือข่าย

- ต้องไม่ให้มีการซ้ำของแอดดรส
- วางแผนในการใช้งาน resource และการเข้าถึง
- ตรวจสอบในเรื่องความปลอยภัย และ ประสิทธิภาำำพ

Static or Dynamic Addressing for End-User Devices

- Static Addressing : เป็นการกำหนด IP address อย่างถาวร ทำให้ address เหล่านี้จะไม่เปลี่ยนเปลงไม่ว่าจะใช้งานไปนานเท่าใด แต่ถ้า IP address นั้นไม่ได้ถูกใช้งาน จะทำให้สูญเสีย IP address นั้นไป
- Dynamic Addressing : เป็นการกำหนด IP address ให้เปลี่ยนแปลงไปตามระยะเวลา ถ้าหาก address ใดไม่ถูกใช้งานก็จะสามารถนำไปแจกต่อให้กับเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นที่ ต้องการใช้งานต่อไปได้ โดยจะใช้ Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP)

Assinging Addresses to Other Devices

-  Servers and Peripherals : ควรกำหนดแบบ static IPv4 address
- Hosts that are Accessible from Internet : ควรกำหนดแบบ static IPv4 address
- Intermediary Devices :  เช่น  hubs, switches, wireless access points ควรกำหนดแบบ static IPv4 address
- Routers and Firewalls

Who Assingns the Different Addresses?

- Internet Assigned Numbers Authority (IANA) เป็นองค์กรที่ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานกลาง ในการกำหนด จัดสรร ค่า parameter ที่เฉพาะเจาะจงต่างๆ ของ Internet protocols
- RIRs (Regional Internet Registry) ถูกก่อตั้งขึ้นโดยได้รับสิทธิจาก IANA เพื่อให้บริการ และเป็นตัวแทนของภูมิภาค (region) ขนาดใหญ่ บทบาทสำคัญของ ของ RIRs ได้แก่ การจัดการ และจัดสรร Internet address space ภายใน region โดยมีหน้าที่กำกับ และดูแลรับผิดชอบการแจกจ่าย Internet address space สาธารณะ และทรัพยากรที่เกี่ยวข้องภายในภูมิภาค ปัจจุบัน มี 4 RIRs ได้แก่ : APNIC, RIPE NCC, LACNIC และ ARIN.

ISPs

- ISP คือ ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต หรือ Internet Service Provider เป็นหน่วยงานที่บริการ ให้เชื่อมต่อเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล หรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ของบริษัท เข้ากับเครือข่าย อินเทอร์เน็ตทั่วโลก เสมือนตัวแทนของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต เพื่อเข้าถึงแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ถ้าผู้ใช้อินเทอร์เน็ต ต้องการข้อมูลต่างๆ ก็สามารถติดต่อผ่าน ISP ได้ทุกเวลา ตลอด 24 ชั่วโมง โดยการใช้บริการอินเตอร์เน็ต ผ่านผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ตทั่วไป
- ISP แบ่งได้เป็น
Tier 1 : ข้อดีหลักคือ ความน่าเชื่อถือ และความเร็ว เนื่องจากเป็นชั้นที่อยู่ติดกับ Internet Backbone แต่ว่าจะมีค่าใช้จ่ายสูง
Tier 2 : ส่วนใหญ่เน้นไปที่ลูกค้าที่เป็นส่วนของธุรกิจ
Tier 3 : ส่วนใหญ่เน้นไปที่ลูกค้าทั่วไป หรือใช้งานตามบ้าน

Overview of IPv6

>Testing the Network Layer

Ping 127.0.0.1: Testing the Local Stack

- Ping คือโปรแกรมที่เป็นเครื่องมือเกี่ยวกับเครือข่ายคอมพิวเตอร์
- คำสั่ง ping เป็นคำสั่งที่ใช้ตรวจสอบเวลาที่ใช้ในการเดินทางของแพ็กเก็ตระหว่างต้นทางกับปลายทาง
- Ping 127.0.0.1ใช้เพื่อให้ตัวเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นส่งข้อมูลกลับมาหาตัวเอง

Ping Gateway: Testing Connectivity to the Local LAN

- ใช้ทดสอบว่าโฮสต์ปลายทางได้เชื่อมต่อกับระบบไอพีอยู่หรือไม่ โปรแกรม Ping ทำงานโดยการส่งข้อมูล ICMP ประเภท “echo request” ไปยังโฮสต์เป้าหมาย และรอคอยการตอบรับเป็นข้อมูล “echo reply” กลับมา

Traceroute (tracert): Testing the Path

- tracert เป็นคำสั่งที่ใช้ตรวจสอบเส้นทางการวิ่งของแพ็กเก็ตว่ามันวิ่งผ่านเร้าเตอร์ ตัวไหนบ้าง โดยโปรแกรม Traceroute จะรายงานออกมาเป็นชื่อโดเมนเนม  เราสามารถที่จะกำหนดให้มันแสดงออกมาเป็นไอพีแอดเดรสก็ได้เช่นกัน  นอกจากนี้คำสั่ง traceroute อาจจะทำให้เราสามารถทราบชื่อเครื่องปลายทางได้

ICMPv4: The Protocol Supporting Testing and Messaging

- ICMP เป็นโพรฑตคอลที่อยู่ใน Network Layer แต่ Message ของโพรโตคอลนี้จะไม่ถูกส่งไปยัง Data Link Layer โดยทันที แต่จะต้อง Encapsulate เป็น IP datagram ก่อนจึงส่งไปยัง Data Link Layer
- หน้าที่หลักของ ICMP คือ รายงานความผิดพลาดของการส่งข้อมูล แต่จะไม่สามารถแก้ไขความผิดพลาดของข้อมูลได้
- ประเภทของ Message

Host confirmation : การตอบรับจาก host
Unreachable Destination or Service : ไม่สามารถติดต่อปลายทางได้
Time exceeded : ใช้เวลาเกินกำหนด
Route redirection : แจ้งเส้นทางที่เหมาะสม
Source quench : ให้ต้นทางลดภาระงาน

เพิ่มเติม

- Address และ Subnet Mask
- IP Address and Domain Name Services
- หมายเลขไอพี และการจัดสรร

Chapter 5 OSI Network Layer

>IPv4Network Layer: Communication from Host to Host

-Layer 3 uses four basic processes:

1. Addressing : Network layer จะต้องจัดหาวิธีการสำหรับ addressing ให้ end devices
2. Encapsulation :  มีการประกอบข้อมูลที่ได้รับมา กับส่วนควบคุมซึ่งอยู่ส่วนหัวของข้อมูลเรียกว่า Header เรียกว่า packet
3. Routing : การหาเส้นทางจากต้นทางไปยังปลายทาง โดยจะมี router เป็นอุปกรณ์ที่เชื่อมต่อระหว่างเน็ตเวิร์กช่วยในการหาเส้นทางไปยังปลายทาง
4. Decapsulation : เมื่อแพกเกตมาถึงปลายทางจะมีการตรวจสอบความถูกต้องของ address ถ้า address นั้นถูกต้อง จะทำการถอด header ออก

- โปรโตคอลที่ใช้ Internet Protocol version 4 (IPv4), Internet Protocol version 6 (IPv6), Novell Internetwork, Packet Exchange (IPX), AppleTalk, Connectionless Network Service (CLNS/DECNet)

IPv4: Example Network Layer Protocol

- ลักษณะพื้นฐานของ IPv4

1. Connectionless : ไม่มีการสร้างการติดต่อกันก่อนการส่งแพ็กเกต
2. Best Effort (unreliable) : ไม่มี overhead ในการยืนยันการส่งของแพ็กเกต
3. Media Independent : Operates independently of the medium carrying the data.

The IPv4 Protocol – Connectionless

-  บริการแบบ Connectionless นั้นแพ็กเกตที่จะต้องถูกส่งออกไปนั้นสามารถส่งไปได้เลยไม่จำเป็นที่จะต้องมีการสร้างการติดต่อระหว่างโพรเซสกันก่อน แต่ละแพ็กเกตอาจจะไม่ได้เดินทางไปเส้นทางเดียวกัน ทำให้มีโอกาสที่จะไปถึงผู้รับไม่พร้อมกันและไม่เรียงลำดับกัน เมื่อไปถึงผู้รับแล้วจะไม่มีการตอบรับกลับจากผู้รับ ซึ่งจะทำให้ผู้ส่งไม่สามารถทราบได้ว่าผู้รับได้รับแพ็กเกตแล้วหรือไม่ ตัวอย่างเช่น UDP
- บริการแบบ Connection-oriented  นั้น ทั้งผู้ส่งและผู้รับจะต้องมีการสร้างการติดต่อกันก่อน จึงจะสามารถส่งข้อมูลกันได้ เมื่อเสร็จแล้วจะต้องมีการยกเลิกการติดต่อ ตัวอย่างเช่น TCP

The IPv4 Protocol – Best Effort

- หน้าที่ของ Network Layer คือส่งแพกเกตระหว่าง host โดยจะไม่สนใจชนิดของการติดต่อทีอยู่ภายในแพกเกต
- การให้บริกา่รแบบ Best Effort จะทำให้ Unreliable ซึ่ง Unreliable หมายความว่าื IP ไม่มีความสามารถในการจัดการ,เอาคืน แพกเก็ตที่ไม่ได้ส่งหรือถูกรบกวน
- header of an IP packet : ไม่มีการรับประกันการส่ง, ไม่มีการตอบรับกลับของการส่ง, ไม่มีการควบคุุมความผิดพลาด, ไม่มีการติดตามแพกเกต ดังนั้นจึงไม่มีความเป็นไปได้สำหรับ  packet retransmissions

The IPv4 Protocol – Media Independent

- Network layer ไม่ได้เป็นสนใจกับลักษณะของสื่อของแพกเกตที่จะส่ง โดยแพ็กเกตสามารถส่งผ่านสื่อได้หลายสื่อ เช่น electrically over cable, as optical signals over fiber, or wirelessly as radio signals.
- คุณลักษณะหลักของสื่อที่ใ้ช้ใน Network Layer พิจารณาคือ ขนาดมากสุดของ PDU ที่สื่อสามารถที่จะส่งได้ โดย คุณลักษณะนี้อ้างถึง Maximum Transmission Unit (MTU)
- ส่วนของการควบคุมการสื่อสารระหว่าง Data Link layer และ the Network layer คือการสร้างขนาดมากสุดสำหรับแพกเกต Data Link layer จะ่ส่ง MTU ขึ้นไปยัง Network layer แล้ว Network layer จะทำการพิจารณาขนาดมากสุดที่จะสามารถสร้างแพกเกตได้
- ใน intermediary device ( router) จะต้องการการแบ่งแพกเกตเวลาที่จะส่ง กระบวณการนี้เรียกว่า fragmentation

IPv4 Packet: Packaging the Transport Layer PDU

- Transport layer จะทำการเพิ่ม Segment header ให้กับ Data ทำให้ segment สามารถตรวจสอบและส่งใหม่ได้
- Network layer จะทำการเพิ่ม IP herder ทำให้แพกเกตสามารถไปยังปลายทางได้
- ใน TCP/IP based Network , Network layer PDU is IP Packet

IPv4 Packet Header

- VER
- IHL
- Type-of-Service (ToS)
- Packet Length
- Identification
- Flags
- Fragmentation Offset
- Time-to-Live (TTL)
- Protocol
- Header checksum
- IP Source Address
- IP Destination Address
- Option

>Networks: Dividing Hosts into Groups

Seperating Hosts into  Common Groups

- เน็ตเวิร์กขนาดใหญ่จะถูกแบ่งให้มีขนาดเล็กลงเพื่อทำให้เชื่อมต่อถึงกันได้ เน็ตเวิร์กขนาดเล็กนี้มักจะถูกเรียกว่า subnetworks หรือ subnets
- การแบ่งเน็ตเวิร์กนั้นขึ้นกับ usage facilitates ที่ส่งผลกระทบกับการจัดสรรปันส่วนของทรัพยากรของเน็ตเวิร์ก และ สิทธิ์ในการเข้าถึงทรัพยากรนั้นๆ
- ผู้เชี่ยวชาญทางเน็ตเวิร์กต้องการความสมดุลของจำนวน host บนเน็ตเวิร์กกับจำนวนของ traffic จากผู้ใช้

Why Separate Hosts into Networks? – Performance

- Large numbers of hosts connected to a single network can produce volumes of data traffic that may stretch, if not overwhelm, network resources such as bandwidth and routing capability.
- เมื่อมี host จำนวนมากเชื่อมต่อกันในเน็ตเวิร์กเดียว สามารถสร้างจำนวนของ data traffic ที่อาจจะขยายออก ถ้าไม่

Why Separate Hosts into Networks? – Security

-  การแบ่งเน็ตเวิร์กขึ้นกับการเข้าถึงของผู้ใช้ หมายความถึง ความปลอดภัยในการสื่อสารและข้อมูลจากการไม่มีสิทธิ์เข้าถึงโดยผู้ใช้ภายในองค์กรและภายนอกองค์กร
- ความปลอดภัยระหว่างเน็ตเวิร์คทำผ่าน intermediary device (router หรือ firewall appliance) ที่เขตนอกสุดของเน็ตเวิร์ก

Why Separate Hosts into Networks? – Address Management

- การแบ่งเน็ตเวิร์กขนาดใหญ่ทำให้ host ที่ต้องการสื่อสารถูกรวมกลุ่มกัน เป็นการลด overhead ที่ไม่จำเป็นของ host ทั้งหมดที่ต้องการรู้ address
- สำหรับเส้นทางอื่น host ต้องการรู้เพียง address ของ intermediary device ที่ส่งแพ็กเกตไป ซึ่ง intermediary device นั้นเรียกว่า gateway โดย gateway คือ router บนเน็ตเวิร์กที่ทำหน้าที่เป็นทางออกจากเน็ตเวิร์ก

How Do We Separate Hosts into Networks? – Hierachical Addressing

- Hierarchical address มีลักษณะเฉพาะที่ระบุของแต่ละhost มันจะมี level ที่ช่วยในการส่งแพ็กเกตผ่าน internetworks ซึ่งทำให้เน็ตเวิร์กสามารถจะแบ่งได้โดยขึ้นกับแต่ละlevel นั้น

Dividing Networks from Networks

- การทำ Subnetting เป็นการนำเอา Network Address ที่มีอยู่ 1 Address มาแบ่งซอยออกเป็นหลาย ๆ Sub-Network Address เพื่อให้สามารถนำไปกำหนดให้กับเน็ต เวิร์กแต่ละเซกเมนต์ (Segment) ได้
- หลักการของการทำ Subnet มีอยู่ว่าเราต้องขอยืมเอา bit ในตำแหน่งที่แต่เดิมเคยเป็น Host Address มาใช้เป็น Sub-network Address ด้วยการแก้ไขค่า Subnet Mask ให้เป็นค่าใหม่ที่เหมาะสม

>Routing: How Data Packets Are Handled

Device Parameters: Supporting Communication Outside the Network

- ในการสื่อสารกับอุปกรณ์ในเครือข่ายอื่น host จะใช้ address ของ gateway ในการส่งแพ็กเกตออกนอกเครือข่าย
- เราเตอร์ต้องการเส้นทางที่ระบุเส้นทางในการส่งแพ็กเกตต่อไป ซึ่งเรียกว่า next-hop address ถ้าเส้นทางถูกเราเตอร์ใช้ เราเตอร์จะส่งแพ็กเกตไปยัง next-hop router ที่เสนอเส้นทางที่ไปยังเครือข่ายปลายทาง

IP Packets: Carrying Data End to End

- IP packet ถูกสร้างที่ Layer 3 เพื่อส่งไปยัง Layer 4 PDU
- ถ้าปลายทางอยู่ในเครือข่ายเดียวกับต้นทาง การส่งแพ็กเกตหว่าง host ไม่ต้องใช้เราเตอร์
- ถ้ามีการสื่อสารระหว่าง host ที่อยู่คนละเครือข่ายกัน local network จะส่งแพ็กเกตจากต้นทางไปยัง gateway router เราเตอร์จะพิจารณา network portion เพื่อค้นหาเส้นทางแล้วส่งไปยังเส้นทางที่เหมาะสม ถ้าปลา่ยทางติดกับเราเตอร์โดยตรง แพ็กเกตจะถูกส่งตรงไปยัง host นั้น แต่ถ้าปลายทางไม่ได้ติดกับเราเตอร์นั้น แพ็กเกตจะถูกส่งต่อไปยังเราเตอร์ถัดไป

Gateway: The Way Out of the Network

- Gateway หรือที่รู้จักในนาม default gateway ถูกใช้ในการส่งแพ็กเกตออกนอกเครือข่าย ถ้า network portion of the destination address ของแพ็กเกตต่างจาก host แพ็กเกตนั้นต้องการจะส่งออกนอกเครือข่าย จึงต้องส่งแพ็กเกตไปยัง gateway โดย gateway นี้คือrouter interface ที่เชื่อกับเครือข่ายภายใน
- default gateway ถูกปรับแต่งบน host โดยในระบบ Window จะใช้ Internet Protocol (TCP/IP) Properties tools ในการใส่ค่า default gateway IPv4 address โดยที่ host ของ IPv4 address และgateway address ต้องอยู่ในเครือข่ายเดียวกัน

Route: A Path to a Network

- เส้นทางใน routing table จะต้องประกอบด้วย

1. Destination network :  เราเตอร์จะทำการ  match destination address ใน packet header ด้วย destination network ของเส้นทางในrouting table
2. Next-hop : แพ็กเกตจะถูกส่งมายัง next-hop router ที่เลิือกโดยเส้นทางนั้น
3. Metric : ถ้ามีสองเส้นหรือมากกว่าที่ไปยังปลายทางเดียวกัน จะใช้ Metric ในการตัดสินใจในการหาเส้นทางไป

- default route จะถูกใช้เมื่อเครือข่ายปลายทางไม่ถูกแสดงโดยเส้นทางอื่นใน routing table

Destination Network

- Destination network แสดงใน routing table หรือเรียกว่าเส้นทาง โดยเป็นตัวแทนของ range ของ host addresses, network
- Default route เป็นเส้นทางที่จะเหมาะกับเครือข่ายปลายทางทั้งหมด ในเครือข่าย IPv4 จะใช้ 0.0.0.0 เป็น default route โดย default route จะถูกใ้ช้ส่งแพ็กเกตเมื่อไม่มีเส้นทางใน routing table สำหรับเครือข่ายปลายทาง

Next Hop: Where the Packet Goes Next

- Next-hop เป็น address ของอุปกรณ์ที่จะส่งแพ็กเกตต่อไป สำหรับ host บนเครือข่าย address ของ default gateway (router interface) คือ next-hop สำหรับทุกแพ็กเกตที่มีเส้นทางไปยังเครือข่ายอื่น

Packet Forwarding: Moving the Packet Toward Its Destination

- สิ่งเราเตอร์จะทำกับแพ็กเกต คือ ส่งไปยังเราเตอร์ถัดไป หรือ ส่งไปยังปลายทาง หรือ ทิ้งแพ็กเกตนั้น
- แพ็กเกตที่มาถึง router’s interfaces จะถูก router’s interfaces  ที่ชั้น Data Link layer (Layer 2) PDU
- ถ้า routing table ไม่มีเส้นทางที่จะส่งแพ็กเกตไป แพ็กเกตนั้นจะถูกส่งไปยัง interface ที่ระบุโดย default route โดย default route รู้จักในนามของ Gateway of Last Resort.

>Routing Processes: How Routes Are Learned

Routing Protocols – Sharing the Routes

- router จะสามารถหาเส้นทางของการส่งแพ็กเกตได้จะต้องมี ตารางหาเส้นทาง (Routing Table) เมื่อมีแพ็กเกตต้องการส่งออกไปหรือรับเข้ามา router จะตรวจสอบจากตารางหาเส้นทางก่อนว่าจะสามารถส่งไปยังปลายทางได้อย่างไร ซึ่งตารางหาเส้นทางนี้ควรจะเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดที่แพ็กเกตต้องเดินทางไป
- router แต่ละตัวไม่จะเป็นต้องรู้เส้นทางการส่งทั้งหมด เพียงแต่รู้ว่าจะส่งต่อไป next hop ที่ไหนเพื่อให้ถึงปลายทาง

Static Routing

- ข้อมูลในตารางหาเส้นทางแบบสเตติกนั้น จะถูกสร้างโดยผู้ควบคุมเครือข่าย ซึ่งจะต้องป้อนข้อมูลการหาเส้นทางลงไปในตาราง ดังนั้นตารางนี้จึงไม่สามารถปรับปรุงอัตโนมัติได้
- ตารางหาเส้นทางแบบสเตติกจะใช้สำหรับเครือข่ายขนาดเล็กที่ไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงมากนัก หรือใช้สำหรับระบบทดสอบ แต่จะไม่เหมาะกับเครือข่ายขนาดใหญ่ เช่น อินเตอร์เนต

Dynamic Routing

- ตารางหาเส้นทางแบบไดนามิกนี้จะสามารถถูกปรับปรุงได้โดยอัตโนมัติ โดยการใช้โพรโตคอลหาเส้นทาง อย่างเช่น Routing Information Protocol (RIP), Enhanced Interior Gateway Routing Protocol (EIGRP), Open Shortest Path First (OSPF)
- โพรโตคอลหาเส้นทางจะประกอบไปด้วยทั้งกฏและวิธีกา่รที่เราเตอร์ในอินเตอร์เนตบอกกับเราเตอร์อื่นๆ ถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ดังนั้นจึงต้องมีการแชร์ข้อมูลซึ่งกันและกัน
- ในการอัพเดต routing table แบบนี้มีค่าใช้จ่ายคือ

1. การเปลี่ยนข้อมูลของเส้นทางเพิ่ม overhead ซึ่งใช้ network bandwidth
2. ข้อมูลของเส้นทางที่ได้รับถูกดำเนินการอย่างครอบคลุมโดย protocols อย่าง EIGRP และ OSPF เพื่อที่จะสร้าง routing table ซึ่งหมายถึงเราเตอร์ใช้งานโพรโตคอลเหล่านี้เพื่อต้องการมีประสิทธิภาพในการทำงานทั้ง การสร้าง protocol’s algorithms และ การแสดงหาเส้นทางในการส่งแพ็กเกตได้อย่างถูกเวลา

Chapter 4 OSI Transport Layer

>Roles of the Transport LayerPurpose of the Transport LayerTCP and UDP- TCP

- TCP is a connection-oriented protocol
- described in RFC 793 TCP
- TCP are the same order delivery, reliable delivery, and flow control
- แ่ต่ละ TCP segment has 20 bytes of overhead in the header encapsulating the Application layer data
- ตัวอย่างการใช้ Web Browsers, E-mail , File Transfers

- UDP

- connectionless protocol
- described in RFC 768
- low overhead data delivery
- แพ็กเกตของ UDP จะเรียกว่า user datagram ซึ่งมีขนาดของ header 8 bytes ซึ่งจะส่งแบบ “best effort” โดย Transport layer protocol.
- ตัวอย่างการใช้ UDP : Domain Name System (DNS), Video Streaming, Voice over IP (VoIP)

Port Addressing

- Well Known Ports (Numbers 0 to 1023)—  เช่น HTTP (web server) POP3/SMTP (e-mail server) และ Telnet.
- Registered Ports (Numbers 1024 to 49151)
- Dynamic or Private Ports (Numbers 49152 to 65535), Ephemeral Ports

>TCP: Communicating with Reliability

Making Conversations Reliable

- ความปลอดภัยของการสื่อสา่รผ่าน TCP เกิดจากการให้บริกา่รแบบ connection-oriented sessions ก่อนที่ host จะใช้ TCP ส่งข้อมูลไปยังอีก host นั้น Transport Layer จะเริ่มกระบวณการสร้างการติดต่อกับปลายทาง การติดต่อกับปลา่ยทางนี้จะทำให้สามารถ tracking (ติดตามรอย) ได้ หรือสื่อสารกันแบบ stream ระหว่าง host
- TCP เป็นโปรโตคอลที่จะรับประกันความปลอดภัยของข้อมูล โดยใช้กลไกของการตอบรับกลับ (Acknowledgement) เมื่อได้รับข้อมูลเรียบร้อยแล้ว

TCP Server Processes

- แต่ละ server จะต้องไม่มี 2 services ใดๆที่ใช้ port ร่วมกันใน Transport layer services

TCP Connection Establishment and Termination

- Connection Establishment : การสร้างการติดต่อ

1. Client จะส่ง segment แรกออกไปเรียกว่า SYN (Synchronize Sequence Number) segment ซึ่งเซกเมนต์นี้จะประกอบไปด้วย หมายเลขพอร์ตของทั้งต้นทางและปลายทาง นอกจากนั้นยังมี หมายเลขลำดับเริ่มต้น ( initialization sequence number : ISN) ซึงจะเป็นหมายเลขที่ client ส่งให้ server
2. server จะส่ง segment SYN และ ACK segment ไปเพื่อ เป็นการตอบรับ segment แรกที่ได้รับ โดยใช้ flag ACK พร้อมทั้งหมายเลขตอบรับ (acknowledgement number) และใช้เป็น segment เริ่มต้นของ serve
3. client จะส่ง ACK segment เพื่อเป็นการตอบรับ segment ที่สอง

TCP Three-Way Handshake

- Three-Way Handshake

1. กา่รสร้างอุปกรณ์ปลายทางให้ถูกแสดงบนเครือข่าย
2. ตรวจสอบว่าอุปกรณ์ปลายทางมีการตอบสนองการบริการ และ ยอมรับคำร้องขอจากหมายเลขพอร์ตปลายทาง ซึ่งติดตั้ง client ที่ตั้งใจจะใช้สำหรับ session
3. รายงานอุปกรณ์ปลายทางที่ Client เริ่มต้นที่ต้องใจจะสร้างการติดต่อ session จาพอร์ตนั้น

- Security can be added to the data network by:

1. ปฏิเสธการจัดตั้งของ TCP sessions
2. อนุญาตให้บาง session ที่สามารถจัดตั้งได้สำหรับ specific services
3. อนุญาตให้บาง traffic เป็นเหมือนส่วนของ session ที่ัจัดตั้งแล้ว

TCP Session Termination

- Connection Termination : การยกเลิกการติดต่อ

1. Client ส่ง FIN segment
2. server ส่ง segment ACK เพื่อเป็นการยืนยันว่าได้รับ FIN segment จาก client แล้ว
3. ในตอนนี้ sever ยังสามารถส่งข้อมูลที่ต้องการให้กับ client ได้ เมื่อ server ไม่มีข้อมูลใดๆ ที่จะส่งแล้ว server จะส่ง FIN segment ให้ client
4. client ส่ง segment ACK เพื่อเป็นการยืนยันว่าได้รับ FIN segment จากserver แล้ว

> Managing TCP sessions

TCP Segment Reassembly

- เป็นการจัดเรียงข้อมูลใหม่ตามลำดับที่ถูกต้อง เนื่องจากการส่งข้อมูลไปแต่ละเส้นทางอาจจะทำให้เมื่อข้อมูลมาถึงปลายทางมีลำดับไม่ถูกต้อง

TCP Acknowledgment with Windowing

- Segment header sequence number และ acknowledgement number ถูกใช้ร่วมกันในการยืนยันการได้รับของข้อมูลที่อยู่ภายใน segment
- Sequence number เป็น relative number ของ bytes ที่มีการส่งใน session นี้บวก 1
- TCP ใช้ acknowledgement number ใน segments เพื่อส่งไปยังต้นทางเพื่อระบุ next byte ใน session นี้ ที่ ผู้รับคาดหวังที่จะได้รับ ซึ่งเรียกว่า expectational acknowledgement

TCP Retransmission

- สำหรับ TCP implementation ทั่วไป เมื่อ host จะส่ง จะมีการ copy segment ไปไว้ใน retransmission queue ถ้าเมื่อส่งไปแล้ว data acknowledgment ถูกได้รับ , the segment จะถูกลบออกจากคิว แต่ถ้าไม่ได้รับภายในกำหนดเวลา segment จะถูก retransmitted.

>UDP: Communicating with Low Overhead

UDP: Low Overhead Versus Reliability

- UDP เป็นโปรโตคอลในทรานสปอร์ตเลเยอร์ที่ให้บริการแบบ connectionless และไม่รับประกันความถูกต้องของข้อมูล
- ยังมีกา่รใช้งาน UDP  อยู่ถึงแม้ว่าจะดูมีประสิทธิภาพน้อย เนื่องจากเป็นโปรโตคอลที่มี overhead น้อย ใช้สำหรับในการส่งข้อมูลที่ไม่ต้องสนใจในเรื่องของความถูกต้องมากนัก
- UDP เหมาะกับโปรแกรมประเภทมัลติมีเดีย และ multcasting
- ตังอย่างการใช้งาน UDP เช่น Domain Name System (DNS), Simple Network Management Protocol (SNMP), Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP), Routing Information Protocol (RIP), Trivial File Transfer Protocol (TFTP), Online games, Voice_over_IP (VoIP)

UDP Datagram Reassembly

- ขณะที่หลายๆ datagram ถูกส่งให้ปลายทาง มันจะไปยังเส้นทางที่แตกต่างกัน และอาจจะไปถึงปลายทางผิดลำดับ แต่ UDP จะไม่ทำการเก็บลำดับของข้อมูลให้เหมือน TCP ซึ่ง โปรแกรมประยุกต์ที่ใช้ UDP  ต้องมีความสามารถในการสร้างมั่นใจว่าข่าวสารที่มาถึงอยู่ในลำดับที่ถูกต้องเอง
-  การเชื่อม Datagram ที่ถูกแยกเข้าด้วยกันให้กลับสู่สภาพเดิม ของ UDP จะทำตามลำดับของข้อมูลที่ได้รับ และ ส่งข้อมูลไปยัง application

UDP Server Processes and Requests

- UDP-based server applications จะทำการกำหนด หมายเลขพอร์ต (Well Known หรือ Registered) เมื่อ application หรือ proces ทำงาน มันจะรับข้อมูลผ่านพอร์ตที่กำหนดไว้ และเมื่อ UDP ได้รับ datagram ซึ่งถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว สำหรับพอร์ตนั้นๆ มันจะส่งข้อมูลของ application ไปยัง application ที่เหมาะสมที่ขึ้นกับหมายเลขพอร์ตนั้น

UDP Client Processes

- การสื่อสารระหว่าง client และ server จะเริ่มขึ้นเมื่อ client application ส่งการร้องขอข้อมูลจาก server. UDP client จะทำการสุ่มหมายเลขของพอร์ตขึ้นมา และใช้พอร์ตที่ได้นั้นเป็นพอร์ตต้นทางของการ conversation. พอร์ตปลายทางส่วนใหญ่จะใช้ หมายเลขพอร์ต (Well Known หรือ Registered) ที่กำหนดโดย server
- การสุ่มหมายเลขของพอร์ตต้นทางจะช่วยในเรื่องความปลอดภัย โดยถ้ามีรูปแบบที่สามารถทำนายได้สำหรับ การเลือกพอร์ตปลายทาง ผู้บุกรุกสามารถเข้าถึง client ได้อย่างง่ายดาย โดยการพยายามที่จะติดต่อไปยังหมายเลขพอร์ตที่น่าจะใช้งาน

CCNA คือ Cisco Certified Network Associate เป็นการสอบประกาศนียบัตร และเป็นบันไดก้าวแรกสำหรับสายงานด้าน Network Implementation และ Network Support ที่มา  : Google กูรู

เนื่องจากปีนี้เป็นปีที่จะได้เรียน Lab Network ซะที (หลังจากที่รอคอยมานาน) วิชานี้เป็นแลบตัวแรกที่คิดว่าอยากจะเรียนที่สุดแล้ว 204422 – ปฏิบัติการสื่อสารและเครือข่ายคอมพิวเตอร์ สอนโดย อาจารย์ ชัยพร ใจแก้ว โดยเนื้อหาที่เรียน เกี่ยวกับ การเข้าสายแลน การติดตั้งและปรับแต่งค่าเครือข่ายแลน การวิเคราะห์แพ็คเก็ตข้อมูล เครือข่ายแลนไร้สายและการตั้งค่าอุปกรณ์หาเส้นทางพื้นฐาน แถมยังมีเทส CCNA ทุกคาบอีกด้วยอะคะ

ออฟเลยคิดว่าไหนๆก็ต้องมานั่งเตรียมตัวไปเทสแล้ว ก็เลยอยากเอาความรู้มาเผยแพร่ด้วยอะ อาจจะมีประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อยนะคะ ใครที่คิดว่ากำลังจะสอบ ก็มาลองอ่านดูนะคะ (ยังไม่รู้ว่าจะขยันตลอดรอดฝั่งอะเปล่าอะ)

CCNA1 : CCNA Exploration Network Fundamentals – 4.0
CCNA2 : CCNA Exploration Routing Protocols and Concepts – 4.0

โดนใจอยากให้อ่าน

- กระดานสนทนา ของ Cisco
- Network Fundamentals, CCNA Exploration Companion Guide 2 Book
- เตรียมสอบ CCNA โดย Mr.Jodoi
- CCNA 2 V.4 Exploration
- http://cisco-egypt.com
- http://www.examcollection.com/640-802.html
- syllabus ของวิชา Lab Network.pdf

หมายเหตุ

1. เนื้อหาของ CCNA จะมีการเข้ารหัสเพราะว่าออฟไม่แน่ใจในเรื่องลิขสิทธ์ของการนำข้อมูลอัพขึ้นเวบอะคะ
2. ถ้ามีเวลาจะแปลเป็นภาษาไทยให้นะคะ (ถ้าแปลเองคิดว่าคงอัพได้อะคะ)
3. ขออภัยในความไม่สะดวกนะคะ