วันนี้ถ้าไม่อัพเรื่องนี้ก็คงจะไม่ได้แล้วอะคะ หัวข้อดีๆที่กำลังเป็นจุดสนใจเป็นอย่างมาก ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณ กล้าจัง ที่ชักชวนให้ได้ไปร่วมงานจิบกาแฟคนทำเว็บ ที่จัดโดย สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย ร่วมกับ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ซึ่งจัดงานที่ TK Park อุทยานการเรียนรู้ ชั้น 8 ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์  โดยออฟคิดว่าการสัมมนาในครั้งนี้เหมือนจำลองห้องของ BarCamp มา โดยมีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ร่วมแชร์ประสบการณ์ร่วมกัน โดยผู้เข้าร่วมก็มีหลากหลาย มีทั้งนิสิตนักศึกษาที่มาเป็นกลุ่มๆ รวมไปถึง webmaster จากหลายๆที่มาพูดคุยด้วยกันอย่างเป็นกันเอง

หัวข้อที่พูดคุยกันวันนี้ก็คือ  “ทำเว็บอย่างไร(ไม่)ให้ติดคุก กรณีศึกษา พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์” โดย พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และในวันนี้ (23 สิงหาคม 2551) เป็นวันที่กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร หรือที่รู้จักกันในนามของ ICT กำหนดให้พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์ตัวนี้มีผลบังคับใช้อย่างเต็มรูปแบบ  ทำให้ตอนนี้คนในวงการคอมพิวเตอร์ไม่ว่าจะเป็น เวบมาสเตอร์ ผู้ดูแลโฮส บล็อกเกอร์ และอื่นๆอีกมากมาย รวมไปถึงประชาชนทั่วไปที่ให้ความสนใจและเกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์ ก็คงจะต้องทำการปรับตัวครั้งยิ่งใหญ่ หลังจากมีการออก พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์ตัวนี้ออกมา

ตอนแรกออฟก็คิดว่าตัวเองก็คงจะไม่ต้องสนใจกับ พ.ร.บ. ตัวนี้มากมายนักหลังจากที่จบวิชา Law & Ethics ที่เรียนเรื่องกฎหมายต่างๆเีกี่ยวกับคอมพิวเตอร์แล้ว แต่พอวันนี้ได้มานั่งจิบกาแฟ (คนอื่นเค้าจิบกาแฟจริงๆ เพราะทางทีมงานแจกเบอร์ดี้กระป๋องให้เลยอะคะ แต่ว่าออฟกินน้ำส้มอะ) ก็เลยพบว่าพอพี่บอย (จาก MicroArt) ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินการสัมมนาครั้งนี้ถามอะไร ออฟต้องยกมือตลอดเลย เช่น เคยเอาเนื้อเพลงมาโพสไหม ? เคย forward mail ไหม ? หลังจากที่ยกมือไปหลายรอบเหมือนกัน ก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะมีความเสี่ยงต่อการเข้าไปนอนเล่นในซังเตบ้างแล้ว (ตอนแรกที่มามั่นใจมากเหมือนกันว่า เราไม่น่าจะมีความเสี่ยงแบบนี้หรอก = = )

ประเด็นที่น่าสนใจ

- การละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็น เพลง เนื้อเพลง รูปภาพต่างๆ รวมไปถึงสินค้าแบรนเนมทั้งหลาย ต่อไปนี้คงต้องระวังกันมากขึ้นเพราะว่าเค้าจริงจังกับเรื่องนี้มากขึ้น จริงๆจะโดนเรื่องการละเมิด พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ มากกว่า ซึ่งก็ต้องไปทำการศึกษาเอาไว้ด้วย

- เราต้องให้ข้อมูลอะไรถ้ามีหน่วยงานโทรมาหาว่าคุณได้ทำผิดตาม… ?? พี่PIPE ตัวแทนจากตลาดดอทคอมได้แสดงความคิดดีๆไว้กับเรื่องนี้หลังจากที่ทางตลาดดอทคอมมีประสบการณ์มาบ้างแล้ว พี่เค้าบอกว่า ให้เราส่งหนังสือไปให้ตำรวจโดยให้เค้าเลือกมาเลยว่าเค้าต้องการอะไรจากเราบ้าง ความคิดนี้ดีตรงที่ว่า เราจะได้สามารถส่งข้อมูลที่เค้าต้องการไปให้อย่างถูกต้องและตรงตามความต้องการของทางหน่วยงานนั้นๆ (ออฟใช้แทนว่าหน่วยงานนั้นๆ เพราะว่ายังไม่แน่ใจว่าจะมีเฉพาะตำรวจโทรมาหาเราอย่างเดียวรึเปล่าอะคะ) และเป็นหลักฐานว่าเราได้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีแก่ทางหน่วยงานแล้ว ไม่ได้มีการเพิกเฉยและยินยอมให้มีกา่รกระทำความผิดต่อไป

- ต่อไปตอนลงทะเบียนสมาชิกจะทำยังไง ?? มีหลายๆคนคงจะกังวลเรื่องการสมัครสมาชิก เพราะว่าถ้าทางเว็บจะต้องสามารถระบุตัวผู้ที่เข้ามาใช้งานได้อย่างถูกต้อง และพิสูจน์ได้ว่าเค้ามีตัวตนอยู่จริงก็คงต้องทำแบบ Pantip.com ที่จะต้องมีการใช้บัตรประชาชนในการสมัครสมาชิกด้วย แต่เวบที่ไม่ใหญ่พอก็คงจะทำไม่ได้ เพราะคนที่ต้องการเป็นสมาชิกเว็บถ้าต้องมากรอกข้อมูลมากมายก็จะเกิดอาการเบื่อขึ้น และทำให้ทางเว็บเสียผู้ใช้งานคนนั้นไป และการที่ใช้บัตรประชาชนแสดงตนก็เป็นเรื่องยุ่งยากของทางเว็บเนื่องจากจะต้องจัดหาคนมาคอยนั่งตรวจสอบความถูกต้องอีกด้วย ในตอนท้ายจึงมีคนแสดงความคิดเห็นออกมาว่าในถ้าเกิดมีการแจ้งถึงการละเมิดหรือทำให้เกิดความเสียหายจากแหล่งใดๆ จะทำการ unpublish หน้านั้นทันที แล้วให้ทำการเชคไปยังผู้ที่กล่าวหา หรือทำการโพสข้อความ ที่มีผู้เสียหายมาร้องเรียน โดยให้แสดงตน อาจจะทำแบบฟอร์มไปให้กรอกว่าคุณยืนยันในการโพสข้อความของคุณ พร้อมเบอร์ติดต่อ จากนั้นติดต่อไปยังผู้เสียหายให้เค้าไปเคลียร์กันเอง

- พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ดีต่อคนทำเวบจริงหรือไม่ ?? หลังจากที่ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ออกมาอาจจะมีหลายคนที่กลัวและเลิกทำเว็บไปเพราะไม่อยากมีความผิดต้องขึ้นโรงขึ้นศาลหรือเสียเงินค่าปรับ เสียเวลา และเสียอย่างอื่นอีกมากมาย แต่จริงๆแล้ว อย่างที่พี่หมวยได้พูดในงานว่า ถ้าไม่มีพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ตัวนี้ เค้าอาจจะเอากฏหมายอย่างอื่นมาเอาความผิดเราก็ได้เช่น กฏหมายอาญา ซึ่งมีบทลงโทษที่หนักกว่านี้ด้วยซ้ำ และในครั้งนี้ก็มี

โดนใจอยากให้อ่าน

- พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
- พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
- ดีเดย์ “23 สิงหา” “พ.ร.บ.คอมฯ” เล่นงานมือป่วนเน็ตเต็มรูปแบบ

หมายเหตุ :

1. ขอขอบคุณพี่ๆทุกคนที่ได้จัดงานดีๆแบบนี้ และ ผู้ร่วมแชร์ประสบการณ์ทุกคนที่แบ่งบันความคิดดีๆให้กัน
2. ถ้ามีงานดีๆแบบนี้อีกไม่พลาดแน่นอน
3. วันนี้สมัครเป็นสมาชิกสมาคมผู้ดูแลเวบไทยแล้วอะ เสียตัง 200 บาทมีอายุ 1 ปี
4. อยากให้หลา่ยคนระวังตัวและคิดให้มากขึ้นในการกระทำต่างๆ แต่ไม่ใช่กลัวในการจะกระทำ
5.. ดีใจกับ สมจิตร ที่คว้าเหรียญทองมาได้  และเสียใจกับมนัสในการแข่งขันโอลิมปิกที่ปักกิ่ง

ผู้ชนะ – เมื่อพบว่ามีข้อผิดพลาด จะพูดว่า ฉันทำผิดเอง
ผู้แพ้ – เมื่อพบข้อผิดพลาด จะพูดว่า ไม่ใช่ความผิดของฉัน

ผู้ชนะ – จะทำงานหนักกว่าปกติ และมีเวลามากกว่าผู้แพ้
ผู้แพ้ – จะทำงานแบบยุ่งทั้งวัน โดยที่ไม่คิดว่างานใหน ควรทำก่อน ทำหลัง

ผู้ชนะ – จะเผชิญหน้ากับปัญหาและลงมือแก้ไขปัญหานั้น
ผู้แพ้ – จะทำในทางตรงกันข้าม หลีกเลี่ยงปัญหา

ผู้ชนะ – จะลงมือทำงาน ให้ปรากฏผลงาน
ผู้แพ้ – จะให้แต่คำสัญญา คือมีแต่ลมปาก แต่ไม่ลงมือ

ผู้ชนะ –  จะพูดว่า ‘ฉันทำได้ดี แต่ยังไม่ดีเท่ากับที่ฉันต้องการ’
ผู้แพ้ – จะพูดว่า ‘ยังมีคนอื่นอีกหลายคนที่มีผลงานแย่กว่าตัวเขา’

ผู้ชนะ – จะตั้งใจฟัง แล้วทำความเข้าใจ และสามารถตอบสนองได้
ผู้แพ้ – จะรออย่างเดียวโดยไม่ฟัง ไม่ทำความเข้าใจสิ่งที่คนอื่นพูด รอจนกว่าจะถึงคิวที่จะได้พูดเรื่องของตัวเอง

ผู้ชนะ – จะยอมรับนับถือคนที่มีความสามารถเหนือกว่าและจะเรียนรู้จากคนเหล่านั้น
ผู้แพ้ – จะทำในทางตรงข้าม และจะพยายามหาข้อผิดพลาดของคนที่เหนือกว่าเขา

ผู้ชนะ – จะมีความรับผิดชอบไม่เพียงแต่งานที่ได้รับมอบหมายเท่านั้นจะช่วยคิดให้องค์กรประสบความสำเร็จ (ไม่ใช่ไปก้าวก่ายงานคนอื่นนะ)
ผู้แพ้ – จะไม่กล้าที่จะช่วยเหลือคนอื่นและมักจะพูดว่า ฉันไม่ว่าง กำลังทำงานของฉันอยู่

ผู้ชนะ – ต้องมีวิธีที่จะทำให้ดีขึ้นเสมอ
ผู้แพ้ – จะพูดว่า ‘นี่คือหนทางเดียวที่ทำได้’

ผู้ชนะ – จะแบ่งปั่นบทความนี้ไปยังเพื่อนๆของเขา
ผู้แพ้ – จะเก็บบทความนี้เอาไว้ เพราะเขาไม่มีเวลาที่จะแบ่งปั่นไปให้คนอื่น

หมายเหตุ :

1. ผู้แพ้…วันนึงก็กลายเป็นผู้ชนะได้
2. ผู้ชนะ…อาจจะกลายเป็นผู้แพ้ก็ได้
3. ยังคงส่งแรงใจเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยต่อไปนะคะ ~ Thailand สู้ๆ  ~

- ถ้าเรามีเรื่องโทรหาใครก่อน >> ไม่แฟนก็เพื่อน
- อยากดูหนัง คิดถึงใคร >> ไม่แฟนก็เพื่อน
- อยากคุยด้วย >> ไม่แฟนก็เพื่อน
- เหนื่อยล้า >> ไม่แฟนก็เพื่อน
- หมดตัง >> แม่

คิดแล้วแย่จริงๆอะ ถึงแม้ว่าจะคิดถึงแม่ในเรื่องอื่นๆนอกจากตอนที่หมดตังก็ตาม แต่ว่านั่นก็ช่างดูเป็นช่วงเวลาที่น้อยนิดเหลือเกิน ถึงแม้ว่าเราจะมีข้ออ้างมากมายมาแก้ตัว ว่าไม่มีเวลา ติดธุระ ติดงาน ต้องสอบ ต้องไปนู่นไปนี่ แต่จริงๆแล้ว ถ้าเราตั้งใจจะให้เวลากับแม่บ้าง ข้ออ้างเหล่านั้นคงหมดไปเลยอ่ะ มาดูว่าวันนี้ออฟไปทำอะไรมาบ้างดีกว่า

07.30 แม่ปลุกให้ตื่นทั้งๆที่ตกลงกันแล้วว่าจะตื่น 8.00 แอบเศร้านิดๆสำหรับเวลานอนที่ลดลง แต่เอาเถอ วันนี้วันแม่ ยกให้วันนึง ^ ^

08.30 ออกเดินทางจากบ้าน วันนี้จะไปสระบุรีหายาย (ก็แม่จะไปหาแม่ของแม่นี่นา) เอารถพี่อิ๋วไปอะ เพราะว่าตอนนี้น้ำมันเปลือง แต่รถพี่เค้าใช้แก๊ส

10.00 แวะกินข้าวเช้าข้างทาง ตอนนี้อยู่แถวอยุธยาได้แล้วมั้งอะ แม่บอกว่าร้านนี้อร่อยมากๆ แต่ทำไมออฟเพิ่งได้มากินครั้งแรกหว่า = =

11.00 แวะโลตัสสระบุรี ซื้อของให้ยาย แล้วก็แวะทำบุญไถ่ชีวิตโคด้วยอะ

11.30 ถึงบ้านยายแล้วอะ ขึ้นไปดูแบดมินตันคู่ผสมของไทย ชนะด้วย เก่งมากๆเลยอะ

12.30 พายายไปกินข้าวที่ร้านหลังสวน หรืออะไรซักอย่างนี่แหละ เห็นญาติบ่นว่าอาหารไม่อร่อย แต่ว่าออฟก็กินหมดอะ อิ่มมากๆ

13.30 ถึงอุทยานแห่งชาติเขาสามหลั่น แล้วอะ แบบว่าเป็นอีกที่ที่ยังไม่เคยไปเลยเหมือนกัน เดินนิดเดียวเองอะ แต่เนื่องจากไม่ได้เอาเสื่อไปด้วยก็เลยไม่มีที่นั่ง ขึ้นไปแปปเดียวเองก็เดินออกมา น้ำตกที่นี่น้ำเยอะเหมือนกันแต่ว่าไม่ค่อยแรงเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้กะจะไปเล่นน้ำอยู่แล้ว คนที่อยากจะมาสูดอากาศบริสุทธิ์ที่นี่ก็โอเคเลยอะ แบบว่าเค้ามีเป็นที่ให้พักค้างคืนด้วย แต่ว่าออฟไม่ได้กะจะค้างอยู่แล้วก็เลยดูเหมือนไม่ค่อยมีอะไร แต่ได้มาสูดอากาศดีๆแบบนี้ก็โอเคแล้วอะ

14.45 เดินทางถึง  วัดพระพุทธบาท ราชวรมหาวิหาร ก็เดินขึ้นเขาไปดูรอยพระพุทธบาทใหญ่มากๆอะ แล้วข้างบนก็เห็นบรรยากาศโดยรอบมากๆ แต่แม่จะเป็นลมเอาอะ แถมบอกว่าคงได้ขึ้นครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วด้วย เพราะว่าไม่มีแรงจะเดินแล้ว ทั้งๆที่ก่อนที่แม่จะพูด ออฟยังเห็นแม่แซวน้องที่นั่งพักอยู่ข้างทางอยู่เลยอะ

16.00 เดินทางออกจะสระบุรี เตรียมกลับบ้าน นั่งคิดเมนูตอนเย็นกัน สรุปได้ว่าวันนี้แม่จะทำสปาเก็ตตี้หอยลายผัดฉ่า ที่แม่เพิ่งจะได้สูตรมาใหม่ (ปกติแม่จะทำสปาเก็ตตี้ซอสมะเขือเทศธรรมดาอะ)

17.30 ไปตลาดซื้อของทำอาหารเย็น แต่ไม่มีหอยลายเลย เค้าบอกว่าเพราะว่าสะพานปลามันปิดเลยไม่มีของ ก็เลยได้กุ้งมาแทนอะ

19.00 เริ่มกินอาหารเย็น และได้ทำให้ออฟได้รู้ว่า บางครั้งการเปลี่ยนแปลงก็ไม่ได้ทำให้ดีขึ้นเสมอไป เพราะว่าหลังจากได้กินสปาเก็ตตี้สูตรใหม่ของแม่ไปแล้ว ก็ลงความเห็นกันว่าแบบเดิมดีกว่ามากๆ (จริงก็อร่อยนะ แต่ว่าชอบแบบเดิมมากกว่าอะ)  และก็ดูมวยโอลิมปิกโดยสมจิตร ชนะ นักชกกัวเตมาลา 6 – 1 หมัด

19.30 กินเสร็จก็มานั่งดูหนังด้วยกัน แต่หนังคงนานเกินไปเพราะว่าตอนหนังจบก็พบว่าแม่ขึ้นไปอาบน้ำนอนแล้วอะ (แต่ทำไมออฟไม่รู้เรื่องเลยหว่า – -”)
สรุปว่าวันนี้ทั้งวันออฟให้เวลาแม่เป็นของขวัญ ซึ่งคิดว่าแม่ก็คงถูกใจไม่น้อย เพราะว่าช่วงนี้เป็นช่วงหลังสอบ (ตอนสอบแทบจะไม่ได้เจอหน้าแม่เลยอะ)

ยังไงก็รักแม่มากนะคะ

ออฟ

ในวินาทีที่ธงชาติไทยโบกสบัดขึ้นสู่จุดสูงสุด และเพลงชาติไทยกระหึ่มทั่วทั้งยิมเนเซียม และยังคงกึงก้องอยู่ในหัวใจของคนไทยทุกคน สาวน้อยจอมพลัง นักยกน้ำหนักหญิงทีมชาติไทยผู้อยู่บนแท่นสูงสุด พร้อมเหรียญทองอันทรงคุณค่าที่คล้องอยู่ และรอยยิ้มสดใสที่ประดับอยู่บนใบหน้าของเธอ ทำให้คนไทยทุกคนทีติดตามการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในปักกิ่งเกมส์ ได้เกิดรอยยิ้มจากความปลื้มปิติและความภาคภูมิใจ

เมื่อวานนี้ (10 สิงหาคม 2551) จอมพลังสาวทีมชาติไทย “น้องเก๋” ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล สร้างความภาคภูมิใจให้กับประเทศไทยโดย คว้าเหรียญทองในการแข่งขันยกน้ำหนัก เป็นเหรียญทองแรกให้ประเทศไทย โดย เก๋ ยกท่า สแนทช์ ได้ 95 กก. ท่า คลีนด์แอนด์เจอร์ก ยกได้ 126 กก. เมื่อรวมทั้งสองท่า คว้าเหรียญทองไปครองด้วยน้ำหนักรวม 221 กิโลกรัม เอาชนะ จินฮี ยุน นักยกน้ำหนักจากเกาหลีใต้ ที่ยก สแนทช์ 94 กก. คลีนแอนด์เจอร์ก 119 และน้ำหนักรวม 213 กก.

ประวัติของเก๋

- ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล เดิมชื่อ จันทร์พิมพ์ กันทะเตียน เกิดวันที่ 29 พฤษภาคม 2527 ปัจจุบันอายุ 24 ปี
- เป็นชาวนครสวรรค์ บุตรของนายจันทร์แก้ว กันทะเตียน และ นางราศรี ทัดทอง อาชีพรับจ้าง
- สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินราชูทิศ พายัพ
- เมื่อ 4 ปีที่แล้ว ด้วยเหตุที่ข่าวออกมาว่ามีการบาดเจ็บทำให้ น้องเก๋ ประภาวดี พลาดโอกาสจากการเป็นทีมชาติเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ ครั้งที่ 28 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ทั้งที่ทำสถิติที่เธอทำได้ติดอันดับ 1 ใน 3 ของโลก หลังจากน้องอร อุดมพร พลศักดิ์ ลาวงการ ไม่มีใครทดแทนได้ดีเท่า ประภาวดี
- เธอเริ่มประกาศศักดาด้วยการคว้าเหรียญทองเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย ที่ จ.เชียงใหม่ และคว้าหนึ่งเหรียญเงินในการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 15 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์

โดนใจอยากให้อ่าน

- กีฬายกน้ำหนัก
- อ้างอิงประวัติ
- ‘น้องเก๋’ ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล ยกน้ำหนักรวม 221 คว้าทองแรก แถมทุบสถิติโอลิมปิค
- น้องเก๋ขอถวายเหรียญแด่ราชินี พระเทพฯพระราชทานดอกไม้

หมายเหตุ :

1. Thanks for pic : Kapook
2. ตอนที่เธอขึ้นรับเหรียญเพลงชาติกระหึ่ม ออฟแอบน้ำตาคลอด้วยอะ ซึ้งสุด ><
3. ขอส่งแรงใจเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยทุกคนนะคะ