เข้าโรงพยาบาล…เพราะอาหารเป็นพิษ
คือเรื่องมันมีอยู่ว่า….มีกอริล่ากับกอริลี่ อ้าวๆๆไม่ใช่อะ จริงๆแล้วเรื่องมันเกิดขึ้นที่การคิดที่จะทำแซนวิชกินเองแล้วไปซื้อน้ำสลัดแซนวิชใน เซเว่นมากินโดยที่ไม่ได้ดูวันหมดอายุ เท่านั้นแหละ กินตอน 7 โมง ประมาณ 8.30 ถึงมหาลัยอาการก็เริ่มออกเลย ตอนแรกก็คิดว่าคงท้องเสียเฉยๆ แต่ไปๆมาๆมันเริ่มจะหลายรอบเกินไปแล้ว หน้าเริ่มซีดจนน้ำอบต้องพาไปสถานพยาบาล แต่ยังมีบางคนบอกว่าโชคดีแล้วที่ไม่ไปอยากเข้าห้องน้ำตอนที่ยังอยู่บนรถอะ นี่ออฟโชคดีจริงอะ – -
ณ สถานพยาบาล
แต่ละย่างก้าวที่จะเดินมายังสถานพยาบาลทีจริงๆ แล้วก็ไม่ได้ไกลจากตึกของที่ภาคซักเท่าไหร่ แต่ว่าก็ต้องคอยคิดถึงห้องน้ำอยู่ตลอดทางเลยทีเดียว พอติดต่อรับบัตรคิวเสร็จ ก็ต้องมานั่งรอ คิดที่ 24 เลยอ่ะ นั่งได้ซักพักก้ต้องมองหาห้องน้ำอย่างเร่งด่วน แล้วในที่สุด น้ำอบก็เลยตัดสินใจไปนั่งรอคิวให้ แล้วให้ออฟรอในห้องน้ำไปเลย เพราะว่าห้องน้ำก็ต้องเดินออกมาพอสมควร ถึงแม้จะดูไม่ไกลมาสำหรับเวลาปกติ แต่ว่าที่ท้องเสียแบบนี้ถ้าให้นอนได้ก็คงนอนในห้องน้ำไปแล้วอ่ะ พอถึงคิวน้ำอบก็มาเรียก หมอก็ตรวจแล้วให้ยามากิน แถมยังให้นอนพักอีกด้วย แต่มันยังไม่จบเพียงเท่านั้น เพราะว่ายาที่หมอให้กินนั้น ยังไม่ทันจะลงไปถึงกระเพาะก็ต้องออกมาพร้อมกับอาเจียนซะก่อน แล้วเตียงนอนในสถานพยาบาลก็สูงมากจริงๆ แต่ที่ดีหน่อยคือเตียงอยู่ใกล้ห้องน้ำมากๆ แบบว่าวิ่งไปเข้า แล้วออกมาอ้วก สลับไปจนหมดแรง แล้วพี่พยาบาลก็เข้ามาฉีดยากันอาเจียนให้(เจ็บสะโพกจนถึงตอนนี้เลยอ่ะ) แต่ว่าก็ยังไม่ได้ลดลงเลย จนน้ำอบบอกว่านี่มันเป็นยาลด หรือว่ายาเร่งให้อ้วกมากขึ้นเนี่ย เพราะว่าหลังจากฉีดยาทุกสิ่งทุกอย่างก็ถูกเอาออกมาจนหมด หมอเลยต้องมาตรวจใหม่อีกครั้ง แล้วหมอก็ลองกดท้องหลายๆที่ ซึ่งบริเวณที่หมอบอกว่าเป็นไส้ติ่งเมื่ออฟโดนกดแล้วเจ็บมากๆ หมอเลยคิดว่าอาจจะเป็นไส้ติ่งอักเสบ เลยบอกว่าให้ไปโรงพยาบาลเลย (เอาที่ใกล้สุดก็โรงพยาบาลวิภาวดีนี่แหละ)
ครั้งแรกที่ป่วยจนต้องนั่งรถเข็น
สถานพยาบาลก็จัดรถพยาบาลไปส่งให้ถึงโรงพยาบาลเลยอ่ะ [...]