เก็บภาพบรรยากาศการแข่งขัน Thailand Codejom ครั้งที่ 1 และ NSC 2010 มาฝากค่า งานนี้คนเยอะมากๆ แถมที่จัดก็ไกลมากๆ ด้วย โอ้ เหล่าโปรแกรมเมอร์เอ๋ย พวกเธอว์จงตะเกียกตะกาย !!!

• การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ Thailand Codejom ครั้งที่ 1

หลังจากช่วงเช้าออฟมีต้องไปทำฟัน และกว่าจะนั่งรถเมล์มาถึง ศูนย์การค้าแฟชั่นไอส์แลนด์ รามอินทรา ก็บ่ายสองกว่าได้แล้ว เนื่องจากรถค่อนข้างติด แต่โชคดีที่พอมาถึงแล้วยังเริ่มการแข่งขันไปได้ไม่นานเท่าไหร่ วันนี้ก็ไปช่วยเป็นสตาฟการจัดงาน จริงๆ แล้วก็ทำหน้าที่หาสายแลนให้น้องๆ หรือคนที่มาแข่งขัน

บรรยากาศการแข่งขันจะเป็นการให้แต่ละทีมที่มีผู้เล่นตั้งแต่ 1- 3 คนมานั่งเขียนโปรแกรมด้วยกันโดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์เพียงเครื่องเีดีัยว ซึ่งแต่ละทีมก็สามารถจะนำอุปกรณ์อำนวยความสะดวกให้แก่การเขียนตัวเองมาได้เต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นหน้าจอ คีย์บอร์ดก็ตาม

การแข่งขันจะมีการปล่อยโจทย์ออกมาให้ผู้เข้าแข่งขันทำ โดยมีผู้เข้าร่วม 2 ประเภทคือ บุคคลทั่วไป และนักเรียนระดับมัธยมศึกษา โดยไม่จำกันภาษาที่ใช้ ไม่ว่าจะเป็น C#, C, C++, php หรือแม้กระทั่ง javascript ก็มีคนใช้ในการแข่งครั้งนี้

ซึ่งการแข่งครั้งนี้นอกจากจะเป็นการแข่งเขียนโปรแกรมในการแก้โจทย์แล้ว หน้าจอที่แสดงถึงสถานะลอยๆ จมๆ ของผู้เล่นนั้นก็ช่วยให้การแข่งขันเร้าใจมากขึ้น เนื่องจากว่าตัวผู้เข้าแข่งขันเอง หรือว่าผู้ชมจะเห็นเลยว่าใครกำลังนำ ซึ่งถึงแม้จะเป็นการกดดันผู้เล่นอยู่หน่อยๆ แต่ก็เป็นแรงกระตุ้นในการเขียนได้ดี

• ผลการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ Thailand Codejom ครั้งที่ 1

ออฟจำชื่อทีมทั้งหมดไม่ได้ก็เลยเอารูปเฉพาะที่ 1 ของแต่ละประเภทมาให้ดูกันละกันนะคะ

ทีมแรกนี่จะเป็นทีมที่ได้ที่ 1 ของประเภทมัธยมศึกษา รู้สึกว่าจะชื่อทีม BCC158 ซึ่งในการแข่งครั้งนี้ทีมนี้ก็นำมาโดยตลอด ซึ่งหนุ่มๆ หน้าใสทีมนี้ก็มาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย นั่นเองค่า

ต่อมาเป็นทีมชนะเลิศรางวัลที่ 1 ประเภทบุคคลทั่วไปค่า คือทีม assume จากจุฬานั่นเอง

ปิดท้ายกันด้วยทีมจากน้องๆ ที่ภาควิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่คว้ารางวัลที่ 3 จากประเภทบุคคลทั่วไปมาค่า

• ป้ายรางวัลของงาน Thailand Codejom ครั้งที่ 1

หลังจากได้รับโทรศัพท์ในคืนก่อนวันจัดงานให้ออกแบบป้ายรางวัลสำหรับงาน Thailand Codejom ครั้งที่ 1 ที่กำลังจะทำการหาผู้ชนะเลิศนั้น ออฟก็ต้องแอบคิดหนักนิดนึง เพราะว่าเวลาที่มีจำกัด แล้วแนวธีมของการแข่งขันก็เป็นอะไรที่ จมๆ ลอยๆ ก็เลยได้ไอเดียแบบว่านักดำน้ำดำลงไปหารางวัลอะคะ จริงๆ แล้วตอนแรกส่วนที่เขียนว่า “รางวัลที่ 1″ จะเป็นหีบสมบัติด้วย แต่พอลองตกแต่งแล้วมันทำให้อ่านค่อนข้างจะยาก แล้วก็รกๆ ไปนิดนึงด้วย

• การประกวดรอบชิงชนะเลิศโครงการ NSC2010

วันนี้ก็มีเพื่อนๆ หลายคนจาก ภาควิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่ได้รับการคัดเลือกให้ผ่านเข้ารอบ การประกวดรอบชิงชนะเลิศโครงการ “การแข่งขันพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์แห่ง ประเทศไทย ครั้งที่ 12 (NSC2010)”  ก็เลยเก็บภาพเพื่อนๆ มาฝากด้วยค่า

]]> http://don-jai.com/thailand-codejom1-%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0-nsc-2010/feed/ 2 http://don-jai.com/pass-for-itprincessaward/ http://don-jai.com/pass-for-itprincessaward/#comments Fri, 30 Jan 2009 15:13:07 +0000 admin http://don-jai.com/?p=1387 หลังจากที่ได้ไปนำเสนอผลงานในการแข่งขัน “รางวัลเจ้าฟ้าไอที รัตนราชสุดา สารสนเทศ” ครั้งที่ 4 ในวันเสาร์ที่ 24 มกราคม 2552  ณ ห้องสุขุมวิท  ชั้น 3 โรงแรม แลนด์มาร์ค กรุงเทพ โดยโครงการที่ออฟและเพื่อนๆ (แก่งกับฝน) ส่งประกวดก็คือ โครงการ Robocode Battle Online ซึ่งวันนี้ทางหัวหน้าโครงการก็ได้รับโทรศัพท์และอีเมลในการตอบรับโครงการของเราเข้ารอบที่สอง อิอิ ดีจังเลยอะ

คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่าผลงานของท่านผ่านการคัดเลือกในรอบแรก ดังนั้นจึงกำหนดให้ท่านได้เข้านำเสนอผลงานรอบที่สองในวันเสาร์ที่ 7 กุมภาพีนธื 2552 ระหว่างเวลา 10.00 – 18.00 ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ชั้น 4 (สี่แยกปทุมวัน ตรงข้ามสยามดิสคัฟเวอรี่) โดยจะมีคณะกรรมการผู้ทรงคุณวิฒิเข้าร่วมพิจารณาคัดเลือกผลงาน

โดยจะมีกิจกรรมของนิสิต / นักศึกษาดังนี้

- แสดงผลงานในพื้นที่ๆ จัดให้เวลา 10.00 – 18.00 น.
- สรุปผลงานบนเวทีต่อผู้เข้าร่วมชมงานและนิสิตนักศึกษาที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรก ในเวลา 10 นาที
- นำเสนอผลงานให้คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ภายในเวลา 15 นาที และตอบข้อซักถา 15 นาที

What is Robocode Battle Online ?

โครงการ Robocode Battle Online ซึ่ง เป็น Web Application ที่มีการนำเกมส์ Robocode มาประยุกต์ใช้ จุดมุ่งหมายเพื่อเป็นศูนย์กลางของคนที่มีความสนใจใน Robocode และเป็นแหล่งเรียนรู้เริ่มต้นสำหรับผู้ที่หัดเริ่มใช้ภาษา Java

What is Robocode ?

ชุดโปรแกรมโรโบโค้ด เป็นโปรแกรม opensource ที่พัฒนาหุ่นยนต์แบบเสมือนขึ้นมา เพื่อให้ผู้เขียนโปรแกรมเรียนรู้วิธีการเขียนโปรแกรมบังคับหุ่นยนต์ โดยใช้ภาษาจาวา หุ่นยนต์ที่เขียนขึ้นนั้นจะได้รับการเข้าแข่งขันในสนามที่โปรแกรมจำลองขึ้น เพื่อต่อสู้กับหุ่นยนต์ตัวอื่น หุ่นยนต์แต่ละตัวจะมีลักษณะเป็นรถถัง ที่มีเรดาห์ ปืนใหญ่ และสามารถเคลื่อนที่ไปยังทิศทางที่ผู้เขียนโปรแกรมต้องการ

Robocode Battle Online

ภาพประกอบการนำเสนอโครงการเจ้าฟ้าไอทีในรอบแรกที่ โรงแรม แลนด์มาร์ค

การนำเสนอรอบแรก

ในการนำเสนอรอบแรกในวันเสาร์ที่ 24 มกราคม 2552  ณโรงแรม แลนด์มาร์ค ออฟไม่ได้อัพบล็อคเลยอะคะ เนื่องจากความเหนื่อย แล้วก็ยังติดค้างมาจนถึงปัจจุบัน วันนี้ก็เลยอยากจะมาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในการนำเสนอในวันนั้นอ่ะค่ะ

หลังจากที่เพื่อนร่วมโครงการมาพักแรมอยู่ที่บ้านออฟหลายอาทิตย์ (มาเฉพาะศุกร์-อาทิตย์) เพื่อเตรียมงานในการนำเสนอ ก็ถึงเวลาจริงซักที การเดินทางตอนเช้ามีคุณแม่ของออฟไปส่งที่รถไฟฟ้าบีทีเอสอ่อนนุช ทั้งๆที่ตอนแรกก็อ้อนมาให้ไปส่งที่สถานีนานาซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรมแล้วอะคะ แต่แม่บอกว่าไม่เคยไป กลัวหลง ออฟก็เข้าใจอะนะ  เมื่อมาถึงก็เวลาประมาณ 8.30 ซึ่งยังพอมีเวลาหาอะไรรองท้องก่อนที่จะเข้าไปนำเสนอเป็นกลุ่มแรก ตอน 9.00 – 9.30 ก็เลยได้ไปกิน แมคโดนัลด์ ร้านที่หรูมากๆๆ ดูจากกล่องทิปที่มีแต่แบงค์ ไม่มีเศษเหรียญอย่างที่มักจะเป็น เมื่ออิ่มอร่อยกันไปตามเรื่องแล้ว ก็เดินกลับมาที่โรงแรม (ไม่กล้ากินที่โรงแรม เพราะว่าคงแพงอ่ะค่ะ) แล้วก็ไปรายงานตัว พร้อมทั้งเข้าห้องน้ำ และเตรียมความพร้อม เมื่อถึงเวลาก็เข้าไปเซตเครื่องแล้วก็เตรียมนำเสนอเต็มที่ พอมีคนเปิดประตูห้องเข้ามาปรากฏว่าเข้าห้องผิด = =” หน้าแตกไปนิดนึง แต่ก็ยังพอรับได้อะคะ เพราะว่าห้องที่ต้องนำเสนออยู่ติดกันนี่เอง ไม่เสียเวลาเท่าไหร่

การนำเสนอครั้งนี้มีกรรมการพิจารณา 3 คนเป็นผู้หญิง 2 คน และผู้ชาย 1 คน ซึ่งกรรมการแต่ละท่านนั้นหน้าตาใจดีมากๆ ให้อารมณ์ประมาณว่าเหมือนเรามาเล่าเรื่องให้ญาติผู้ใหญ่ฟัง การนำเสนอครั้งนี้ออฟเป็นคนพรีเซนต์เองอะคะ โดยมีฝนเป็นคนควบคุมสไลด์ และแก่งให้เป็นคนตอบคำถาม ซึ่งออฟก็คิดว่าการนำเสนอก็รื่นไหลไปพอสมควร ไม่ค่อยติดขัดเท่าไหร่ ซึ่งถึงแม้ว่าอินเตอร์เนตจะใช้ไม่ได้ แต่หัวหน้าโครงการของเรา (แก่ง) ก็ได้เตรียมความพร้อมรองรับจุดนั้นได้แล้ว ทำให้เราสามารถที่จะโชว์เวบไซต์ได้อย่างเต็มที่ (วิดีโอไม่ขึ้น)

เวลาในการนำเสนอจะแบ่งออกเป็นเวลาที่ให้นำเสนอ 15 นาที และเวลาให้คณะกรรมการถามอีก 15 นาที ซึ่งทางกลุ่มของออฟก็ควบคุมเวลามาดีพอสมควร จึงไม่พูดเกินเวลาที่เค้ากำหนด (แอบโชคดีด้วยมั้งคะ เพราะว่าก็ยังไม่เคยจับเวลากันจริงๆซักที) ทางคณะกรรมการก็ได้ถามคำถามกับทางกลุ่ม (ซึ่งทำให้ออฟรู้ว่าเราควรจะอธิบายในส่วนของที่โครงการทำมากกว่านี้ = =) แต่ก็ได้ประสบการณ์ดีๆมากมายเลยอะคะ อย่างน้อยตอนนี้ออฟก็มีความมั่นใจในการนำเสนองานมากขึ้น พูดติดขัดน้อยลง ถึงแม้ว่าจะรู้สึกว่าตัวเองตอบคำถามยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ก็ตาม

หมายเหตุ

- ใครว่างวันเสาร์ที่ 7 กุมภาพีนธื 2552 ระหว่างเวลา 10.00 – 18.00 ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ชั้น 4ไปให้กำลังใจกันได้นะคะ

- เริ่มชักจะตื่นเต้นกับการพรีเซนต์ขึ้นมาอีกแล้วอะ

String >> เป็นสายของอักขระ หรือเป็นการนำเอา character หลายตัวมาต่อกันในลักษณะของอาร์เรย์ โดยมี Method ที่ำสำคัญ

String Method more

• Length >> เป็นการหาความยาวของสตริงที่กำหนด more top
  

  // Sample for String.Length using System; class Sample { public static void Main() { string str = “abcdefg”; Console.WriteLine(“1) The length of ‘{0}’ is {1}”, str, str.Length); Console.WriteLine(“2) The length of ‘{0}’ is {1}”, “xyz”, “xyz”.Length); } } /*This example produces the following results: 1) The length of ‘abcdefg’ is 7 2) The length of ‘xyz’ is 3 */

• Compare >> ใช้ในการเปรียบเทียบสตริง 2 ตัว โดยหากตัวแรกยาวกว่าตัวที่สองจะคืนค่า 1 หากสั้นกว่าจะคื่นค่า -1 แต่ถ้าหากเท่ากันจะคืนค่า 0 more top
  

  using System; class Program { static void Main(string[] args) { string str1 = “1″; string str2 = “12″; string str3 = “123″; int i = String.Compare(str1,str1); int j = String.Compare(str1, str3); int k = String.Compare(str3, str2); Console.WriteLine(“{0}”,i); // str1 = str1 so result = 0 Console.WriteLine(“{0}”, j); // str1 < str3 so result = -1 Console.WriteLine(“{0}”, k); // str3 > str2 so result = 1 Console.Read(); } }

• Concat >> เป็นการนำสตริงมาต่อกัน more top
  

  using System; class ConcatTest { static void Main(string[] args) { string str1 = “Hello”; string str2 = “World”; string str3 = String.Concat(str1,str2); Console.WriteLine(str3); Console.Read(); } } // Result is HelloWorld

• Copy >> เป็นการคัดลอกสตริง more top
  

  // Sample for String.Copy() using System; class Sample { public static void Main() { string str1 = “abc”; string str2 = “xyz”; str2 = String.Copy(str1); Console.WriteLine(“str1 = ‘{0}’”, str1); Console.WriteLine(“str2 = ‘{0}’”, str2); } } /*This example produces the following results: str1 = ‘abc’ str2 = ‘abc’*/

• CopyTo >> เป็นการคัดลอกอักขระตามจำนวน และตำแหน่งเริ่มต้นที่ระบุ ไปเก็บไว้ในรูปแบบของอาร์เรย์ more
  top

  using System; public class CopyToTest { public static void Main() { // Embed an array of characters in a string string strSource = “changed”; char[] destination = { ‘T’, ‘h’, ‘e’, ‘ ‘, ‘i’, ‘n’, ‘i’, ‘t’, ‘i’, ‘a’, ‘l’, ‘ ‘, ‘a’, ‘r’, ‘r’, ‘a’, ‘y’ }; // Print the char array Console.WriteLine(destination); // Embed the source string in the destination string strSource.CopyTo(0, destination, 4, strSource.Length); // Print the resulting array Console.WriteLine(destination); Console.Read(); } }

• Equals >> เปรียบเทียบว่าสตริง 2 ตัวเหมือนกันหรือไม่ หากเหมือนจะคืนค่า true more
  top

  using System; using System.Text; class Sample { public static void Main() { string str1 = “aaa”; string str2 = “bbb”; string str3 = “bbb”; bool x = String.Equals(str1,str2); bool y = String.Equals(str2, str3); Console.WriteLine(x); // str1 is not equal str2,so result is Fault Console.WriteLine(y); // str2 is equal str3,so result is True Console.Read(); } }

• IndexOf >> เป็นการตรวจสอบตำแหน่งของอักขระในสตริงที่กำหนด หากมีสตริงซ้ำกันหลายตัวจะพิจารณาตัวแรกที่เจอ โดยตำแหน่งเริ่มต้นลำดับเป็น 0 more
  top

  using System; public class IndexOfTest { public static void Main() { string str1 = “Today is Monday”; int i = str1.IndexOf(“is”); Console.WriteLine(i);// result is 6 Console.Read(); } }

• Insert >> เป็นการแทรกสตริงเข้าไปในตำแหน่งที่กำหนด more
  top

  using System; public class InsertTest { public static void Main() { string str1 = “Today is Monday”; str1 = str1.Insert(9,”not “); Console.WriteLine(str1); Console.Read(); } }

• Remove >>เป็นการลบสตริงจากตำแหน่งและจำนวนที่กำหนด more
  top

  using System; public class RemoveTest { public static void Main() { string str1 = “Today is not Monday”; string str2 = str1.Remove(9,3); Console.WriteLine(str2); //Result : Today is Monday Console.Read(); } }

• Replace>> เป็นการแทนที่สตริงเดิมด้วยสตริงใหม่ more
  top

  using System; class stringReplace1 { public static void Main() { String str = “1 2 3 4 5 6 7 8 9″; Console.WriteLine(“Original string: \”{0}\”", str); Console.WriteLine(“CSV string: \”{0}\”", str.Replace(‘ ‘, ‘,’)); } } // This example produces the following output: // Original string: “1 2 3 4 5 6 7 8 9″ // CSV string: “1,2,3,4,5,6,7,8,9″

• Split >> เป็นการคัดแยกสตริงด้วย character ที่กำหนด ผลลัพธ์ที่ได้เก็บไว้ในอาร์เรย์สตริง more
  top

  using System; public class SplitTest { public static void Main() { string words = “this is a list of words, with: a bit of punctuation.”; string[] split = words.Split(new Char[] { ‘ ‘, ‘,’, ‘.’, ‘:’ }); foreach (string s in split) { if (s.Trim() != “”) Console.WriteLine(s); } Console.Read(); } }

• Substring >> เป็นการหาสตริงย่อยภายในสตริงที่กำหนด more
  top

  using System; public class SubStringTest { public static void Main() { string str1 = “Microsoft Visual C# “; string str2 = str1.Substring(0,9); Console.WriteLine(str2); //Result : Microsoft Console.Read(); } }

• ToLower >> แปลงสตริงทั้งหมดเป็นตัวพิมพ์เล็ก more
  top

  using System; public class ToLowerTest { public static void Main() { string str1 = “FRIENDS FOREVER”; str1 = str1.ToLower(); Console.WriteLine(str1); //Result : friends forever Console.Read(); } }

• ToString >> แปลงค่าที่กำหนดให้เป็นสตริง more
  top

  using System; class stringToString { public static void Main() { String str1 = “123″; String str2 = “abc”; Console.WriteLine(“Original str1: {0}”, str1); Console.WriteLine(“Original str2: {0}”, str2); Console.WriteLine(“str1 same as str2?: {0}”, Object.ReferenceEquals(str1, str2)); str2 = str1.ToString(); Console.WriteLine(); Console.WriteLine(“New str2:{0}”, str2); Console.WriteLine(“str1 same as str2?: {0}”, Object.ReferenceEquals(str1, str2)); Console.Read(); } } /*This code produces the following output: Original str1: 123 Original str2: abc str1 same as str2?: False New str2:123 str1 same as str2?: True*/

• ToUpper >> แปลงสตริงทั้งหมดเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ more
  top

  using System; public class ToUpperTest { public static void Main() { string str1 = ” friends forever”; str1 = str1.ToLower(); Console.WriteLine(str1); //Result : FRIENDS FOREVER Console.Read(); } }

• TrimEnd >> ตัดช่องว่างที่อยู่ท้ายสตริงนั้นออก more
  top

  using System; public class TrimTest { public static void Main() { string str1 = “FRIENDS FOREVER “; str1 = str1.TrimEnd(); Console.WriteLine(str1); //Result : FRIENDS FOREVER Console.Read(); } }

Array

• รูปแบบในการสร้างอาร์เรย์ >> มีดังนี้
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  DataType [] ArrayName = new DataType[Dimention];	int[] MyArray = new int[10];

  Dimention : มิติของอาร์เรย์ หรือจำนวนสมาชิก โดยที่สมาชิกตัวแรกจะมีลำดับเป็น 0 เสมอ

• การกำหนดค่าให้อาร์เรย์ >> มี 2 วิธี1. กำหนดโดยการแจกแจงสมาชิกแต่ละตัว เช่น
  

  MyArray[0] = 0; MyArray[1] = 10; MyArray[2] = 20; …………………..

  2. กำหนดในลักษณะของเซต

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  DataType [] ArrayName = {element 1,element 2,….element n}	int[] Arr = {100,200,300};

• การใช้ข้อมูลในอาร์เรย์
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  foreach (dataType variable in ArrayName){ statement; }	foreach(int i in MyArray){ Console.WriteLine(i); }

• การเรียงลำดับข้อมูลในอาร์เรย์
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  Array.Sort(ArrayName,Startndex,Length);	Array.Sort(MyArr,3,5);

  StartIndex : ลำดับเริ่มต้นในการเรียงลำดับ หากไม่ระบุหมายถึงเรียงทุกตัว

  Length : จำนวนสมาชิกที่ต้องการเรียงลำดับนับจาก
  StartIndex

  NOTE : ถ้าเป็นตัวเลขจะเรียงจากน้อยไปมาก แตุ่้ถ้าเป็นตัวอักษรจะเรียงจาก A-Z

• การเรียงลำดับแบบย้อนกลับ
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  Array.Reverse(ArrayName,Startndex,Length);	Array.Reverse(MyArr,3,5);

• การคัดลอกอาร์เรย์
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  Array.Copy(SourceArray,SourceIndex,DesArray,DesIndex,Length);	Array.Copy(Arr1,5,Arr2,0,5);

  SourceArray : อารเรยที่ี่เราต้องการคัดลอกข้อมูล

  SourceIndex : ตำแหน่งที่จะเริ่มทำการคัดลอกข้อมูล

  DesArray : อาร์เรย์ที่เราต้องการนำข้อมูลใส่ลงไป

  DesIndex : ตำแหน่งเริ่มแรกที่เราต้องการใส่ข้อมูลลงไป

  Length : ความยาว หรือจำนวนสมาชิกที่ต้องการก๊อปปี้ไป

• การลบค่าของอาร์เรย์
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  Array.Clear(ArrayName,Startndex,Length);	Array.Clear(MyArr,3,5);

• การตรวจสอบลำดับในอาร์เรย์
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  Array.IndexOf(ArrayName,Value);	Array.IndexOf(MyArr,”ddd”);

  Value : สมาชิกที่ต้องการทราบอันดับ

• การหาความยาว
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  ชื่อของอาร์เรย์.Length	int[] intArr = {1,2,3,4,5}; int len = intArr.Length; //len = 5

• การหาขอบเขตของอาร์เรย์1.ขอบเขตบน หรือสมาชิกตัวแรก (Upper Bound)
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  ชื่อของอาร์เรย์.GetUpperBound(Dimension)	int[] intArr = {1,2,3,4,5}; int upper = intArr.GetUpperBound(0); // upper= 4

  2. ขอบเขตล่าง หรือสมาชิกตัวสุดท้าย (Lower Bound)

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  ชื่อของอาร์เรย์.GetLowerBound(Dimension)	int[] intArr = {1,2,3,4,5}; int lower = intArr.GetLowerBound(0); // lower = 0

• อาร์เรย์หลายมิติ >> อาร์เรย์ที่สมาชิกแต่ละตัวเก็บข้อมูลมากกว่า 1 ค่า ส่วนใหญ่จะใช้ไม่เกิน 2 มิติ
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  DataType [,] ArrayName = new DataType[UpperB,LowerB];	int[] MyArray = new int[5,2];

• การกำหนดข้อมูลให้กับอาร์เรย์หลายมิติ1. กำหนดโดยการแจกแจงสมาชิกแต่ละตัว เช่น
  

  MyArr[0,0] = 0; MyArr[0,1] = 1; MyArr[1,0] = 2; MyArr[1,1] = 3;

  2. กำหนดในลักษณะของเซต

  int[,] MyArr ={{1,2} , {3,4} ,{5,6}}; string[,] animal = {{“ant,bird”},{“cat,dog”}};

รูปแบบของการกำหนดเงื่อนไข

• Selection Statement เป็นการเลือกทำเมื่อตรงกับเงื่อนไขที่ต้องการ
• Iteration Statement เป็นการวนรอบเพื่อตามคำสั่งเดียวกันซ้ำๆ ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด
• Jump Statement เป็นการกระโดดไปยังส่วนอื่นของโปรแกรม เมื่อโปรแกรมประมวลผลมาถึงตำแหน่งนั้นๆ

Selection Statement

• If >> เป็นการเปรียบเทียบเงื่อนไขว่าตรงตามที่เรากำหนดหรือไม่ หากตรงก็จะทำตามคำสั่งที่กำหนด แต่หากไม่ตรงก็จะข้ามคำสั่งส่วนนั้นไป
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  if( condition){ statement; }	if(x==y){ Console.Write(“x equals y”); }

• If…else >> เป็นการกำหนดทางเลือกอื่นๆในการทำงานนอกเหนือจากที่กำหนดใน if โดยที่หากเงื่อนไขไม่ตรงกับที่ระบุไว้ใน if โปรแกรมจะทำตามคำสั่งที่ระบุในส่วนของ else
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  if( condition){ statement; // do if condition match } else{ statement; // do other things }	if(x>y){ z = x – y; } else{ z = y – x; }

• else if >> ใช้ในกรณีที่เงื่อนไขที่เราต้องการตรวจสอบมีหลายเงื่อนไข
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  if( condition){ statement; } else if( condition){ statement; } else{ statement; }	if( score >= 90){ grade = “A” ; } else if( score >= 80){ grade = “B” ; } else{ grade = “D”; }

• Nest if >> ใช้เมื่อต้องการตรวจสอบเงื่อนไขหลายๆเงื่อนไขร่วมกัน
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  if(condition){ if(condition){ if(condition){ statement; } else{ statement; } } }	if(x>5){ if(y>30){ if(x != y){ x += y ; } else{ x -= y; } } }

• switch…case >> ใช้ในกรณีที่เราีมีหลายเงื่อนไขที่ต้องตรวจสอบ วิธีนี้จะสะดวกกว่าการใช้ else if หลายๆรอบ
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  switch(expression){ case value 1: statement 1; break; case value 2: statement 2; break; case value 3: statement 3; break; case value n: statement n; break; default : statement; // ใช้ในกรณีที่ไม่เข้ากับเงื่อนไขใดเลย }	d = int.Parse(Console.ReadLine()); switch(d){ case value 1: myday = “Sunday”; break; case value 2: myday = “Monday”; break; case value 3: myday = “Tueday”; break; case value 4: myday = “Wednesday”; break; default : myday = “Unknown”; }

Iteration Statement

• for >> เป็นการทำงานซ้ำตามจำนวนครั้งที่กำหนด โดยเริ่มจากค่าแรกไปจนถึงค่าสุดท้าย
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  for(counter = first value; counter condition; adjust counter value){ statement; }	for(int i=1;i<=10;i++){ sum +=i; }

• Nest for…loop >> เป็นการวบลูปซ้อนกัน เมื่อมีหลายเงื่อนไข
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  for(){ for(){ for(){ statement; } } }	for(i=0;i<5;i++){ for(j=0;j>9;j++){ for(k=0;k>=17;k++){ sum += i+j+k; } } }

• foreach…in >>ใช้ในกรณีที่ตัวแปรตัวนั้นเก็บข้อมูลหลายค่าเอาไว้ เช่น Array
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  foreach( ชนิดข้อมูล ตัวแปร in ตัวแปรที่เก็บข้อมูล){ statement; }	foreach(string s in args){ Console.WriteLine(s); }

• while >> ใช้เมื่อทราบเงื่อนไขบางอย่าง แต่ไม่ทราบค่าเริ่มต้นและค่าสุดท้ายของลูป
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  while(condition){ statement; }	while(x<100){ x += 1 ; }

• do…while…>> เป็นการตรวจสอบเงื่อนไขคล้าย while แต่do..while จะตรวจสอบเงื่อนไขที่ท้ายลูป
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  do{ statement; }while(condition);	do{ sum +=1 }while(sum<10);

Jump Statement

• break >> เป็นการสั่งให้ออกจากลูปโดยการหยุดการตรวจสอบเงื่อนไขถัดไป
• continue >> เป็นการสั่งให้วนลูปถัดไปโดยไม่ทำคำสั่งที่เหลือในลูปนั้น

การพัฒนาโปรแกรมบน Visual C# .NET

• พื้นฐานทั่วไปVisual C# .NET เป็นเครื่องมือในการพัฒนาโปรแกรมด้วย C# ซึ่งเป็นหนึ่งในชุด Visual Studio .NET ของ Microsoft มีทั้งการเขียนแบบ Visual และแบบ Console Application ซึ่งจริงๆแล้วสำหรับมือใหม่อาจจะเริ่มต้นด้วย Sharpdev ก็ได้
• Download Programโหลดได้ฟรีจากเว็บไมโครซอฟท์ แต่มันอืดเลยเอามา Mirror ให้ละกันftp://ftp.cpsk.info/mirror/VS2008ExpressENUX1397868.isoเป็น UDF ISO จะไรท์ลงแผ่น, Extract แล้วลง, หรือจะ ImageDrive ยังไงก็ได้ ลองดูตามสบาย
  โดยรวมๆ มันก็เหมือนกับ VS2005EE แหละ แต่โดยรวมแล้ว UI จะลื่นไหลกว่า และ Support .NET Framework ถึง 3.5

  สำหรับ .NET Framework รุ่นต่างๆ โหลดได้ข้างล่างนี่ (เครื่องทั่วไปจะมีถึง 2.0 แล้ว โหลดแค่ 3.0, 3.5 ก็พอ)

  • .NET Framework 1.0 ftp://ftp.cpsk.info/mirror/dotnetfx10.exe
  • .NET Framework 1.1 ftp://ftp.cpsk.info/mirror/dotnetfx11.exe
  • .NET Framework 2.0 ftp://ftp.cpsk.info/mirror/dotnetfx20.exe
  • .NET Framework 3.0 ftp://ftp.cpsk.info/mirror/dotnetfx30.exe
  • .NET Framework 3.5 ftp://ftp.cpsk.info/mirror/dotnetfx35.exe
• เริ่มต้น1.เปิดโปรแกรม2.เลือก File >>New Project >> เลือก Console Application

  3. ช่อง Name ใส่ชื่อของproject

  4. ช่อง Location ใส ่Directory ที่จะใช้เก็บ Project

  5. ช่อง Solutionให้เลือกวิธีการเก็บ Project โดยปกติก็ไม่ต้องเลือก
  แต่ถ้าต้องการนำ Project เพิ่มเข้าไปใน Project อื่นก็เลือกเป็น Add to Solution

  6. จะอธิบายส่วนที่สำคัญก่อน โดยสามารถลบส่วนอื่นทิ้งไปก่อนได้เลย

  using System >> เป็นการประกาศใช้องค์ประกอบพื้นฐานของระบบในการทำงานทั่วๆไป

  class >> เป็นส่วนที่เราเอาไว้เก็บรายละเอียดทั้งหมด

  static void Main(string[] args){…} >> เป็นMethod หลักของ class

• Console.Write/WriteLine
  เป็นคำสั่งสำหรับเขียนข้อความลงบน Console Window เำพื่อแสดงผลลัพธ์ในแบบ Text
  1. Console.Write(ข้อความ) >> เป็นการเขียนข้อความลงไปแล้วเคอร์เซอร์จะไปหยุดรออยู่ที่ท้ายข้อความนั้น เช่น

  Console.Write(“Hello”);

  2. Console.WriteLine(ข้อความ) >> เป็นการเขียนข้อความลงไปแล้วเคอร์เซอร์จะไปหยุดรออยู่บรรทัดถัดไป เช่น

  Console.WriteLine(“Hello World “);

• Console.Read/ReadLine
  ใช้ในการอ่านข้อมูลที่ผู้ใช้ใส่เข้าไปจากคีย์บอร์ด ณ จดที่รอรับคำสั่ง

  1. Console.Read() >> เป็นการอ่านค่าอักขระในตำแหน่งถัดไป ในรูปแบบของ integer(int)

  2. Console.ReadLine() >> อ่านข้อมูลอยู่ที่บรรทัดถัดไปในรูปแบบของ string <นิยมใช้มากกว่า>เช่น

  string name = Console.ReadLine();

• การรันโปรแกรม มี 2 วิธี1.กด F5 บนคีย์บอร์ด2.เลือกปุ่มสามเหลี่ยมสีเขียวที่ Toolbar

  Tip : ถ้าหากรันโปรแกรมแล้วดูไม่ทันให้ใส่ Console.Read(); ต่อ

• การรับข้อมูลที่เป็นตัวเลขการรับข้อมูลผ่านเมธอด ReadLine จะเป็นการรับข้อมูลมาในรูปแบบของ string ดังนั้นถ้าเราต้องการแปลงจาก string ให้เป็นตัวเลขให้ทำดังนี้1.ชนิดข้อมูล.Parse(string);
  

  string str = Console.ReadLine(); int x = int.Parse(str) ; double s = double.Parse(str);

  2.
  Convert.Toxxx(string); // เมื่อ xxx คือชนิดข้อมูลที่ต้องการ

  string str = Console.ReadLine(); single s = Convert.ToSingle(str);

• การแทรกข้อมูลลงในสตริงการแทรกข้อมูลหรือการนำเอาข้อมูลมาแสดงรวมกัน เช่น
  

  string name = “Nicole”; int age = 33;

  ถ้าต้องการว่า Her name is Nicole and her age is 33 years old สามารถทำได้ 2 วิธี

  Console.Write(“Her name is”+ name +”and her age is” + age +”years old “);

  Console.Write(“Her name is {0} and her age is {1} years old “,name,age);

• อักขระพิเศษเป็นอักขระที่นำมาใช้ในการควบคุมการแสดงในแต่ละบรรทัด1. \n >>ใช้ในการสั่งให้ขึ้นบรรทัดใหม่

  2. \t >>ใช้เมื่อต้องการให้เว้นระยะไปเท่ากับ 1 แท๊บ

  3. \r >> Carriage Return สิ้นสุดบรรทัด

• การปรับแต่ง Source Code Editorเลือก Tool>>Options… >> Environment >> Fonts and Colors
• การบันทึก มี 2 วิธี1.เลือก File >> Save All2.กด Ctrl+Shift+s บนคีย์บอร์ด
• การเปิด Project เดิม มี 2 วิธี1. เลือก File >> Open Project แล้วเลือกไฟล์ที่มีชื่อเดียวกับProject2. กด Ctrl+Shift+o บนคีย์บอร์ด แล้วเลือกไฟล์ที่มีชื่อเดียวกับProject

การกำหนดตัวแปรและข้อมูล

• ตัวแปร(Variable) >> เป็นสัญลักษณ์ที่เรานำมาใช้แทนข้อมูลต่าง โดยมีหลักการตั้งชื่อตัวแปรดังนี้1. ต้องขึ้นต้นด้วยตัวอักษรเท่านั้น ห้ามใช้ตัวเลข หรืออักขระเป็นตัวเริ่มต้น2. Case Sensitive ตัวเล็ก ตัวใหญ่ เป็นตัวพิมพ์คนละตัว3.ส่วนใหญ่เรามักจะใช้ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด
• ชนิดของข้อมูล
• การประกาศใช้ตัวแปร >> แบ่งเป็น 2 วิธีดังนี้1. ชนิดของข้อมูล ชื่อตัวแปร;
  

  int i;

  2. ชนิดของข้อมูล ชื่อตัวแปร = ค่าเริ่มต้นของตัวแปร;

  double d = 10.99;

• ค่าคงที่(Constant) >> เป็นตัวแปรที่เรากำหนดค่าตายตัวไม่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าได้ วิธีใช้ก็ให้ใส่ const หน้าการประกาศตัวแปร
  

  const int x = 1;

็Operators

• Operators พื้นฐาน >> ใช้ในการคำนวณทางคณิตศาสตร์ ซึ่งประกอบด้วย
  

  Operator	ใช้สำหรับ
  +	บวก
  -	ลบ
  *	คูณ
  /	หาร
  %	หารแบบเอาเฉพาะเศษ

• Shortcut Operator >> เป็นเครื่องหมายในการเปลี่ยนแปลงค่าของข้อมูลโดยวิธีลัด
  

  รูปแบบ	ตัวอย่างการกำหนด	เทียบเท่ากับ
  + =	x + = 8	x = x + 8
  - =	x – = 8	x = x – 8
  * =	x * = 8	x = x * 8
  / =	x / = 8	x = x / 8
  % =	x % = 8	x = x % 8

• Increment , Decrement OperatorIncrement (++) เป็นการเพิ่มค่าตัวแปรที่ระบุไปอีก 1 เช่น x = 10; x++; //x =11Decrement (–) เป็นการลดค่าตัวแปรที่ระบุออกไปอีก 1 เช่น x = 10 ;x–; //x=9
• Comparison Operator >> เป็นเครื่องหมายในการเปรียบเทียบระหว่าง 2 นิพจน์
  

  เครื่องหมาย	ความหมาย
  <	น้อยกว่า
  <=	น้อยกว่า หรือ เท่ากับ
  >	มากกว่า
  >=	มากกว่า หรือ เท่ากับ
  ==	เท่ากับ
  !=	ไม่เท่ากับ

• Boolean Operator >> เครื่องหมายสำหรับการเปรียบเทียบทางตรรกะ
  

  เครื่องหมาย	ชื่อ
  !	not
  &&	and
  ||	or
  ^	exclusive or

• ลำดับความสำคัญของ Opeator
  

  ลำดับ	Operator
  1	( )
  2	++,–, !, Cast
  3	* , / ,%
  4	+ , -
  5	< , <= , > , >=
  6	== ,!=
  7	&&
  8	||
  9	?:
  10	= , += , -= , *= , /= , %=

Type Conversion >> เป็นการแปลงชนิดของข้อมูล

• Implicit >> การแปลงข้อมูลที่เกิดขึ้นอัตโนมัติ คือแปลงจากขนาดเล็กไปขนาดใหญ่
  

  int a =123; long b = a;

• Explicit >> การแปลงแบบ Cast คือแปลงจากขนาดใหญกว่า่ไปขนาดเล็กกว่า ทำโดยนำ้ชนิดของข้อมูลที่ต้องการ Cast ไปวางไว้หน้าข้อมูลนั้น แต่ต้องระวังการสูญหายของข้อมูลด้วย
  

  long b = 34L; int c = (int) b; double y = 99.99; int x = (int) y;

Intro

Object Oriented Programming เป็นการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ โดย ออบเจ็กต์นี้จะประกอบด้วยคุณสมบัติประจำตัวของออบเจ็กต์ที่เรียกว่า ” Property” และพฤติกรรมหรือที่เรียกว่า “Method” ซึ่งองค์ประกอบเหล่านี้เราจะกำหนดผ่าน Class นั่นเอง ดังนั้นการสร้างออบเจ็กต์จึงต้องเริ่มที่การสร้าง Class ก่อน เพื่อกำหนดโครงสร้างต่างๆ ของออบเจ็กต์นั้น

การสร้าง Object จาก Class

ในการสร้างออบเจ๊กต์จากคลาสนั้นเราเริ่มด้วยการสร้างตัวอ้างอิงของคลาสที่เรียกว่า “Instance” ก่อน โดย อินสแตนซ์นี้จะเป็นชื่อที่เราต้องการกำหนดให้กับออบเจ็กต์นั่นเอง ขั้นตอนการสร้่างอินสแตนซ์นี้เราเรียกว่า “Instantiation” วิธีการทำมีดังนี้

1. กำหนด InstanceName

2.นำอินสแตนซ์ที่ได้มาสร้างเป็นออบเจ็กต์ด้วยรูปแบบดังนี้

หรือสามารถรวบเหลือขั้นตอนเดียวเลยก็ได้

3. ตอนนี้เราได้ออบเจ๊กต์ myCircle ซึ่งมีองค์ประกอบต่างๆ ตามที่ระบุไว้ในคลาส circle ทุกประการ หากเราต้องการเรียกใช้องค์ประกอบใดของคลาส ให้ทำดังนี้

Constructor

ในการสร้างออบเจ็กต์จากคลาส ในบางกรณีเราจำเป็นต้องกำหนดค่าบางอย่างที่จำเป็นในการเรียกใช้งานเบื้องต้น เราสามารถกำหนดค่าเหล่านี้ไส้ในเมธอดพิเศษที่เรียกว่า “Constructor” โดยมีข้อกำหนดดังนี้
- ชื่อของ Constructor ต้องเป็นชื่อเดียวกับคลาส
- เราสามารถกำหนดให้มี constructor ชื่อเดียวกันไ้ด้หลายตัวในคลาสเดียวกัน สำหรับการรับค่าอาร์กิวเมนต์ที่ต่างกัน ซึ่งก็คือการทำ Overloading นั่นเอง
- สามารถกำหนด modifier ให้กับเมธอดได้เพียงระดับ public หรือไม่กำหนดอะไรเลย
- constructor ไม่มีการส่งค่ากลับ แต่ ไม่ต้องระบุ void นำหน้า constructor นั้นเหมือนเมธอดทั่วไป
- constructor ไม่สามารถเรียกใช้งานได้เหมือนเมธอดอื่นๆ ทำได้เพียงการผ่านค่าให้มันในขั้นตอนการสร้างออบเจ็กต์เท่านั้น

ตัวอย่างการสร้าง constructor ให้กับคลาส circle

ในการผ่านค่าอาร์กิวเมนต์ เข้ามาให้ constructor ในขั้นตอนการสร้างออบเจ็กต์ เราสามารถทำได้ดังนี้

Class Variable และ Instance Variable

โดยทั่วไปตัวแปรที่เรากำหนดในคลาสใดๆ เมื่อเรานำคลาสนั้นไปสร้างเป็นออบเจ็กต์ หากเราเปลี่ยนแปลงค่าของตัวแปรที่ออบเจ็กต์ใด จะไม่ส่งผลถึงค่าตัวแปรตัวนั้นที่ออบเจ็กต์อื่น (ที่สร้างมาจากคลาสเดียวกัน) เราเรียกตัวแปรแบบนี้ว่า instance variable

แต่หากเราต้องการให้ทุกออบเจ็กต์ที่สร้างมาจากคลาสเดียวกันนี้อ้างอิงข้อมูลบางอย่างเหมือนกัน หรือ อ้างอิงข้อมูลค่าเดียวกัน เมื่อเราทำการเปลี่ยนค่าของข้อมูลตัวนั้นที่ออบเจ็กต์ใด จะส่งผลให้ค่าของข้อมูลนั้นที่ออบเจ็กต์ตัวอื่นเปลี่ยนตามไปด้วย เราต้องกำหนดให้ modifier ของตัวแปรนั้นเป็นแบบ static ซึ่งเราเรียกตัวแปรแบบนี้ว่า class variable

Instance Method และ Class Method

Instance Method คือเมธอดทั่วๆไป ที่เราต้องเรียใช้งานผ่านอินสแตนซ์เท่านั้น

Class Method นั้นหมายถึงคลาสที่เีราสามารถเรียกใช้งานผ่านคลาสนั้นได้โดยตรงเลย โดยไม่ต้องสร้างอินสแตนซ์ของคลาสนั้นก่อนด้วยการกำหนด modifier ของเมธอดนั้นเป็นแบบ static เท่านั้นเอง

การผ่านค่าในรูปแบบของ Object

รูปแบบการผ่านค่าในรูปแบบของออบเจ็กต์ นั้นคล้ายกับการผ่านค่าของตัวแปรทั่วไป แต่มีรายละเอียดบางอย่างที่แตกต่างกันออกไป เช่น ต้องการผ่าน object myCircle ไปยังเมธอด circlrInfo โดยสมมุติว่า Circle คือคลาสที่เราได้สร้างเอาไว้แล้ว

NOTE : ในการผ่านค่าออบเจ็กต์เป็นการผ่านแบบ Reference หากเรา้ต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเฉพาะในส่วนนั้น โดยไม่มีผลต่อส่วนอื่่นๆ สามารถกำหนด Modifier แบบ private ให้กับข้อมูล

การใช้ is และ as

• is >> ใช้ในการตรวจสอบว่าออบเจ็กต์ที่ระบุเป็นคลาสชนิดนั้น หรือไม่ โดยค่าที่ได้กลับมาจะเป็น true หรือ false
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  object is Class	MyCircle is circle

• as >> ใช้ในการเปลี่ยนออบเจ็กต์ชนิดหนึ่งไปเป็นอีกชนิดหนึ่ง หากเปลี่ยนไม่ได้ค่าที่ได้จะเป็น null แทนที่จะเกิดข้อผิดพลาด
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  object1 as object2	myObject1 as myObject2

Inheritance

คุณสมบัติที่สำคัญของการเขียนโปรแกรมแบบ OOP ก็คือ สามารถสืบทอดจากคลาสหนึ่งไปสู่อีกคลา่สหนึ่งได้ นอกจากจะสืบทอดไปแล้ว เรายังสามารถเพิ่มเติมหรือปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเมธอดต่างๆ ที่อยู่ในคลาสเดิมให้เป็นแบบตามที่เราต้องการได้

- คลาสต้นแบบที่เราจะทำการสืบทอดไปสู่คลาสอื่นเราเรียกว่า “base class”
- คลาสที่ใหม่ที่ได้จากการสืบทอดไป เราเรียกว่า “derived class” ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว derived class มักจะมีรายละเีอียดหรือความสามารถมากกว่า base class เพราะการเพิ่มเติมความสามารถใหม่นอกเหนือจากที่มีแล้วใน base class นั่นเอง
-การกำหนดให้มีการสืบทอดเราจะใช้สัญลักษณ์ : เป็นตัวบอกว่าคลาสนี้สืบทอดมาจากคลาสไหน เช่น

การใช้คีย์เวิร์ด this และ base

this >> ใช้ในการอ้างถึงคลาสปัจจุบันที่เรากำลังใช้งานอยู่ เช่น กรณีที่ต้องการเรียก constructor ของคลาสสามารถทำได้ดังนี้

ในกรณีที่มีการสืบทอดระหว่างคลาส หากคลาสที่สืบทอด(Derived class) ต้องการอ้างถึง Base Class ต้องใช้คำว่า base แทน เช่น

Private and Protected

• private >> เป็น modifier ใช้ในกรณีที่เราไม่ต้องการให้คลาสอื่นๆ สามารถมองเห็นหรือใช้งานองค์ประกอบนั้นๆ ของคลาสได้แม้ว่าจะสืบทอดกันมาก็ตาม
• protected >> ใช้ในกรณีที่เราต้องการจะปกป้องข้อมูลต่างๆ ภายในคลาสไม่ให้สามารถเรียกใช้งานจากคลาสอื่นได้ ยกเว้นภายในคลาสของเราเอง และคลาสที่สืบทอดไปจากคลาสนี้เท่านั้น เป็นการป้องกันสมาชิกภายในคลาสไม่ให้คลาสอื่นๆ ที่ไม่อยู่ในลำดับชั้นการสืบทอดเดียวกันเข้ามาในข้อมูล

Nested Class

เราเรียกคลาส B ว่า nested class เนื่องจากถูกวางไว้ใน container class A ในการอ้างอิง nested class เราต้องระบุทั้ง container class และ nested class คล้ายๆกับเป็นเมธอดย่อยๆหนึ่ง เช่น หากเราต้องการสร้าง instance ของ nested class “N” ซึ่งอยู่ใน container “C” เราต้องระบุดังนี้

เราสามารถใช้ nested class นี้เป็นทางผ่านในการเข้าถึง member ที่กำหนด modifier แบบ private และ protected

Intro

การเขียนโปรแกรมแบบ OOP หรือ Object Oriented Pogramming นั้น เราจะทำทุกอย่างออกมาในรูปแบบของ Class เพื่อการทำงานบางอย่าง แต่ก่อนที่เราจะมารู้จักกับลักษณะเชิงลึกของคลาส เราต้องมารู้จักสิ่งที่สำคัญยิ่งของคลาสก่อน นั่นคือ Method นั่นเอง

Method

• Method : เป็นองค์ประกอบอย่างหนึ่งของคลาสสำหรับกำหนดรูปแบบ วิธีการกระืืำทำ อย่างใดอย่างหนึ่ง
• การสร้าง Methodจากลักษณะของคลาสที่ผ่านมาจะมีเมธอดเีดียวที่เรียกว่า Main() ในลักษณะดังนี้
  

  class Classname { static void Main() { … } }

  แต่โดยทั่วไปแล้ว คลาสมักจะประกอบด้วยเมธอดมากกว่า 1 เมธอด สำหรับการกระทำเฉพาะอย่าง

  class Classname { static void Main() { … } static returnValueType MethodName (parameter) { … } }

• returnValueType >> ใช้ในกรณีที่เมธอดนั้นจำเป็นต้องส่งผลลัพธ์ที่ประมวลผลภายในเมธอดนั้นกลับไปยังส่วนที่เรียกใช้งาน เราจำเป็นต้องระบุชนิดของข้อมูล เช่น int, double, string, … ที่จะส่งกลับไว้หน้าชื่อเมธอดนั้น แต่ถ้าไม่ต้องการส่งค่าให้ใส่ void
  

  static double Cal(int r){ … }

• การส่งผลลัพธ์ด้วย return
  

  static double Cal(int r){ double area = 3.14*r*r ; return area; }

• การรับข้อมูลผ่าน Parameter >> ในเมธอดจะต้องมีส่วนของพารามิเตอร์ในการรับข้อมูลเข้ามา เช่น Cal(int r) จะมี r เป็นพารามิเตอร์ชนิด Interger โดยพารามิเตอร์จะีมีกี่ตัวก็ได้ หรือไม่มีเลยก็ได้ขึ้นอยู่กับว่าจำเป็นต้องใช้อะไรบ้าง
• การเรียกใช้ Method1. การเรียกใช้ void method หรือ เมธอดที่ไม่คืนค่า เช่น
  

  string msg = “Hello World”; Say(msg); // เป็นการเรียกใช้เมธอด Say พร้อมส่งพารามิเตอร์ไปให้

  2. การเรียกใช้เมธอดที่ต้องส่งผลลัพธฺ์กลับมา เราจำเป็นต้องมีตัวแปรในการรรับค่าผลลัพธ์นั้นด้วย และ ชนิดของข้อมูลต้องเป็นชนิดเดียวกันกับที่ระบุเอาไว้ในเมธอด เช่น

  double myArea = Cal(10); // เป็นการเรียกเมธอด Cal โดยการส่งค่า r = 10

• Method Parameter1. Value Parameter >> เป็นการส่งเฉพาะค่าของข้อมูล หากมีการเปลี่ยนแปลงค่าของพารามิเตอร์ที่เราส่งไปนั้นภายในเมธอด จะไม่มีผลต่อค่าที่ส่วนอื่นเปลี่ยนแปลงไปด้วย
  

  using System; class ValueParam { static void Main() { int a =1; Console.WriteLine(“Value before pass = {0}”,a); F(a); // ส่งค่า a ไปให้ method F( ) Console.WriteLine(“Value after exit Method = {0}”,a); Console.Read(); } static void F (int p) { p++; Console.WriteLine(“Value changed in method = {0}”, p); } } /*Result is Value before pass = 1 Value changed in method = 2 Value after exit Method =1 */

  2. Reference Parameter >> การส่งพารามิเตอร์แบบนี้หากมีการเปลี่ยนแปลงค่าของพารามิเตอร์ที่เราส่งไปนั้น จะทำให้ส่วนอื่นเปลี่ยนแปลงไปด้วย วิธีการส่งทำได้โดยระบุคำว่า ref นำหน้าพารามิเตอร์ที่ส่งไป more

  using System; class RefParam { static void Main() { int x = 66; int y = 99; Console.WriteLine(“before swap : x={0},y={1}”,x,y); swap(ref x, ref y); Console.WriteLine(“after swap : x={0},y={1}”, x, y); Console.Read(); } static void swap(ref int a, ref int b) { int t = a; a = b; b = t; } } /* Result is before swap : x=66,y= 99 after swap : x=99,y=66*/

  3. Output Parameter >> คล้ายกับแบบ Referenceแต่แบบนี้เราใช้พารามิเตอร์ในการรับข้อมูลที่ส่งกลับมายังส่ี่วนที่เรียกใช้เมธอดนั้น โดยการระบุคำว่า out นำหน้าพารามิเตอร์นั้น more

  using System; class OutReturnExample { static void Method(out int i, out string s1, out string s2) { i = 44; s1 = “I’ve been returned”; s2 = null; } static void Main() { int value; string str1, str2; Method(out value, out str1, out str2); Console.WriteLine(“value ={0},str1 = {1},str2 = {2}”,value,str1,str2); Console.Read(); // value is now 44 // str1 is now “I’ve been returned” // str2 is (still) null; } }

  4. Parameter Array >> เป็นการส่งผ่านข้อมูลไว้ในรูปแบบของอาร์เรย์ ด้วยการระบุคำว่า params ตามด้วยข้อมูลชนิดอาร์เรย์ ข้อมูลที่ส่งไปอาจอยู่ในรูปของอาร์เรย์หรือไม่ก็ได้ more

  using System; public class MyClass { public static void UseParams(params int[] list) { for (int i = 0; i < list.Length; i++) { Console.WriteLine(list[i]); } Console.WriteLine(); } static void Main() { UseParams(1, 2, 3); // An array of objects can also be passed, as long as // the array type matches the method being called. int[] myarray = new int[3] { 10, 11, 12 }; UseParams(myarray); Console.Read(); } }

• Recursion Method >> เป็นเมธอดที่มีการเรียกใช้ตัวมันเอง เพื่อทำงานบางอย่างที่ซ้ำๆกัน เหมือนกับการวบลูปไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงค่าสุดท้าย
• การเรียกใช้ Method ใน class อื่น >> ระวังเรื่องสิทธิ์ในการเข้าใช้งานด้วย
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  ClassName.MethodName(parameter);	MyFirstClass.Cal(100);

• Overloading Method >> หมายถึงการตั้งชื่อเมธอดเหมือนกัน แต่การรับพารามิเตอร์และวิธีประมวลผลอาจจะต่างกัน ทั้งนี้เพื่อให้การใช้งานเมธอดนั้นมีความยืดหยุ่นมากขึ้น เช่น
  

  void F( ); void F(int x); void F(ref int x);

• Signature >> หมายถึง รูปแบบในการรับพารามิเตอร์ของเมธอดนั้นสามารถกำหนดรูปแบบการประมวลผลได้หลากหลาย จากตัวอย่างของ Overloading Method ทำให้เราได้ Signature ของแต่ละ เมธอดดังนี้
  

  F( ); F(int ); F(ref int );

Modifier

• Modifier เป็นระดับการควบคุมการเข้าใช้งาน Class Method Property หรือตัวแปรต่างๆ1.Class Modifier
  

  Modifier	คำอธิบาย
  public	ไม่จำกัดสิทธิ์ใดๆ ในการเข้าใช้งาน
  private	สามารถเรียกใช้งานได้เฉพาะในคลาสเดียวกันเท่านั้น ไม่สามารถเรียกใช้งาน จากภายนอกคลาสได้

  2.Method Modifier

  Modifier	คำอธิบาย
  public	เป็นการอนุญาตให้สามารถเรียกใช้เมธอดจากที่ใดก็ได้โดยไม่จำกัดสิทธิ์การเข้าใช้งาน
  private	อนุญาตให้เรียกใช้ได้เฉพาะภายในคลาสเดียวกันเท่านั้น
  static	เมธอดนี้จะถูกโหลดขึ้นมาพร้อมคลาส และใช้งานได้ทันที เมธอดที่เป็นแบบสแตติกจะเรียกใช้ได้เฉพาะเมธอดที่เป็นสแตติกด้วยกันเองเท่านั้น

  3.Variable Modifier

  Modifier	คำอธิบาย
  public	ไม่จำกัดสิทธิ์ใดๆ ในการเข้าใช้งาน
  private	เรียกประมวลผลได้เฉพาะภายในคลาสนี้เท่านั้น
  static	ใช้สำหรับกำหนด ตัวแปรของคลาส ซึ่งเป็นตัวแปรที่เก็บข้อมูลบางอย่างที่คลาสนี้จำเป็นต้องใช้

Enum

• Enum (Enumeration) >> หมายถึงเซตของข้อมูลชุดหนึ่งที่มีจำนวนสมาชิกที่กำหนดไว้แน่นอนและทราบค่าทุกตัว ซึ่งมักจะเป็นข้อมูลที่มีลักษณะคงที่
  

  รูปแบบของคำสั่ง	ตัวอย่าง
  enum NameEnum{ สมาชิก1, สมาชิก2, สมาชิก3, สมาชิก4, ……….. สมาชิก n }	enum DayOfWeek{ Sunday, Monday, Tuesday, Wednesday, Thursday, Friday }

Property

• Property >> หมายถึงคุณลักษณะของคลาส หรือ object
• การกำหนด Property
  

  using System; class ClassName { private ฟิลด์ที่จะเก็บข้อมูล public ชนิดของข้อมูล ชื่อ-Property { get{ ……… } set{ ……… } } }

• get >> get accessor เป็นส่วนที่ใช้ในการอ่านข้อมูลที่เก็บอยู่ในฟิลด์ แล้วส่งไปให้ส่วนที่อ่านค่าproperty นั้น
• set >> set accessor เป็นส่วนที่ใช้ในการบันทึกหรือเขียนข้อมูลลงในตัวแปรฟิลด์ เมื่อมีการกำหนดค่าให้กับ property นั้น
• NOTE1. หาก Property นั้นมีทั้ง get และ set accessor เราจะเรียกว่าเป็น read-write property
  2. หาก Property นั้นมีทั้ง get accessor เราจะเรียกว่าเป็น read-only property
  3. หาก Property นั้นมีทั้ง set accessor เราจะเรียกว่าเป็น write-only property

องค์ประกอบพื้นฐานในการเขียนโปรแกรม

• Comment >> เป็นการแทรกคำอธิบาย หรือ ละเว้นการทำงานของบริเวณที่ถูก Comment โดยมี 2 วิธีคือ11. ใช้ // เป็นการ Comment บรรทัดเดียว โดยโปรแกรมจะละเว้นการทำงาน ตั้งแต่เจอ // จนสิ้นสุดบรรทัดเช่น
  

  // This is the first loop

  2. ใช้ /*….*/ เป็นการ Comment หลายบรรทัด เหมือนกับการใช้// หลายๆครั้ง เช่น

  /*int x =2;int y =1; x += y; */

• Block >> C# จะใช้ block {…} ในการกำหนดจุดเริ่มและจุดสิ้นสุดของการทำงานแต่ละส่วน
  

  class xxx {if(..){ } }

• เครื่องหมายสิ้นสุดคำสั่ง (;) >> C# จะใ้ช้ ; เป็นตัวแสดงจุดสิ้นสุดของแต่ละคำสั่ง หากไม่ใส่จะเกินข้อผิดพลาด
  

  x = 100; // ไม่เกิดข้อผิดพลาดy = “123″ //เกิดข้อผิดพลาดเนื่องจากไม่ได้ใส่ ; ท้ายคำสั่ง

• Keywords >> เป็นคำสงวนไว้ใช้เป็นคำสั่งใน C# เราไม่สามารถนำคำเหล่านี้ไปกำหนดเป็นชื่ออย่างอื่นได้
  

  abstract as base bool break byte case catch char checked class const continue decimal default delegate do double else enum event explicit extern false finally fixed float for foreach goto if implicit in int interface internal is lock long namespace new null object operator out override params private protected public readonly ref return sbyte sealed short sizeof stackalloc static string struct switch this throw true try typeof unit ulong unchecked unsafe ushort using virtual void volatile while