หลังจากที่เลือกเดินซื้อเสื้อผ้าสำหรับทำงานที่ประตูน้ำกันไปแล้ว ออฟและเพื่อนๆ (จอย, แอร์, พัด, ปุ๊ก, เจิน , ไผ่) ก็นั่งรถไปดูชุดครุยแถวท่าพระจันทร์ ซึ่งเพื่อนๆ ออฟก็ได้หาข้อมูลเกี่ยวกับทางร้านมาแล้วทำให้การเลือกร้านตัดออกไปได้ วันนี้ก็ได้ชุดครุยกลับมาแขวนไว้ที่บ้านเรียบร้อย ใครอยากรู้ว่าจะเลือกยังไง เดินทางยังไง จ่ายแพงไหม แล้วดีรึเปล่าต้องลองอ่านนะคะ

• การเดินทางไป ร้าน Prince แถวท่าพระจันทร์ เพื่อเช่าชุดครุย

- ที่อยู่ของร้าน : 41/117 ตรอกนคร เขตพระนคร กรุงเทพ

- ติดต่อร้าน 02-221-1437

- ร้านเปิดให้บริการ จ-ส 10.00- 18.00, อาทิตย์ 10.00-15.00

- แผนที่ของร้าน

- จุดสังเกต : อยู่ฝั่งเดียวกับร้าน Swensen ต้องเดินเข้าตรอกเข้าไป การจะหาร้านพยายามหาป้ายตรอกก่อนจะเข้าไปง่าย เดินเข้าไปไม่ลึกมาจะเจอร้านอยู่ทางซ้าย
- ร้านเข้าได้สองทางจากทางตรอกนครและตรอกพระจันทร์กลาง แต่แนะนำทางตรอกพระจันทร์กลางมากกว่าเพราะว่ามันดูสว่างๆ กว่า

• ขั้นตอนการเลือกชุดครุยของทางร้าน

1. สำหรับผู้หญิงทางร้านจะมีรองเท้าคัชชูให้ลอง เพื่อความเหมือนจริงและจะได้เห็นความยาวของชุดได้ชัดเจน เราก็ไปเลือกรองเท้าที่ใส่สบายที่สุดมาก่อน
2. เมื่อได้รองเท้าแล้ว ก็มายืนให้เค้าเลือกชุดให้ โดยทางร้านจะมีผู้เชี่ยวชาญเลือกผ้าที่เหมาะกับเรามาให้ ซึ่งถ้าไปหลายๆ คนอาจจะได้ผ้าไม่เหมือนกันเลยก็ได้ ซึ่งลักษณะรูปร่างที่แตกต่างของแต่ละคนทำให้ต้องใช้ผ้าที่ต่างกัน เพราะว่าบางคนต้องเสริม บางคนก็ต้องลด เค้าจะเลือกชุดให้เราลองใส่ประมาณ 2-3 ชุด
3. ทางร้านมีกระจกขนาดใหญ่ให้เราส่งเห็นได้ทั้งตัว เราก็ส่องดูว่าตัวเองใส่ชุดไหนแล้วดูสง่า ดูเรียบร้อย และสวยที่สุด ซึ่งนอกจากจะมองทางด้านหน้าแล้ว ให้หันดูด้านหลังด้วย อาจจะให้เพื่อนๆที่ไปด้วยถ่ายรูปไว้ให้ดูก็ได้
4. สำหรับเด็กเกษตรที่เมื่อเลือกชุดได้แล้วนั้น จะต้องรอให้เค้าติดพู่ก่อน ดังนั้นทางร้านแนะนำว่าให้ไปตอนเช้าๆ จะได้ไม่ยุ่งมาก
5. ทางร้านจะวัดรอบศีรษะเพื่อใช้ในการเลือกขนาดของหมวกมาให้
6. รอเค้าติดพู่แล้วเราก็มาลองอีกครั้ง

• ค่าใช้จ่ายสำหรับชุดครุยของทางร้าน Prince แถวท่าพระจันทร์

- เนื่องจากมีผ้าหลายแบบดังนั้นราคาจึงไม่แน่นอน แต่สำหรับการเช่าอยู่ที่ประมาณ 800-1000

- เวลาเตรียมเิงินไปให้เตรียมไปเผื่อค่ามัดจำด้วย ยิ่งผ้าแพงค่ามัดจำก็แพงด้วย อย่างของออฟผ้าอินเทรน ค่าเช่า 1,000 ค่ามัดจำ 1,500

- ซึ่งถ้าใครมีเงินไปไม่พอ สามารถเดินออกไปกดตังที่ตู้กสิกรใกล้ๆ เซเว่นได้ (เดินออกจากร้านแล้วเลี้ยวซ้ายไปนิดนึง)

- พี่เค้าจะมีใบรับสินค้าให้ เก็บไว้ให้ดี หรือว่าจำเลขที่ของใบไว้ก็ได้

• หมายเหตุ สำหรับ ชุดครุยของทางร้าน Prince แถวท่าพระจันทร์

- จะต้องคืนชุด 15 วันหลังจากรับปริญญา

- ทางร้านจะเอาชุดใส่ถุงมาให้ ไม่มีที่ใส่ ดังนั้นควรรีบเอากลับบ้านแล้วไปแขวน

- ไม่ต้องซัก เพราะทางร้านจะไม่รับคืน

- ในกรณีที่ทำเสียหาย เช่น เอาไปรีดแล้วเป็นรอย, นั่งมอไซต์แล้วโดนท่อไอเสีย จะต้องรับซื้อชุดไปด้วย

• คำแนะนำในการหาชุดครุย

- ก่อนที่จะไปร้านควรจะเลือกก่อนว่าจะซื้อท่าไหนดี โดยหลักๆแล้วจะมีการซื้อ 3 แบบคือ

1. เช่า : จะได้ชุดที่เคยมีคนใส่แล้ว (ทางร้านจะซักให้แล้ว) ค่าใช้จ่ายจะน้อยที่สุด
2. เช่าัตัด : จะได้ชุดใหม่ที่ยังไม่มีใครใส่ แต่ก็ไม่ได้ชุดเป็นของตัวเองอยู่ดี แต่ค่าใช้จ่ายแพงกว่าแบบเช่า
3. ซื้อ : ได้ชุดเป็นของตัวเอง แต่ราคาแพงมาก ไม่แนะนำสำหรับคนที่ใช้ครั้งเีดียว เปลืองเกิ้น

- การเลือกร้านสำหรับชุดครุย

1. หาร้านที่เดินทางสะดวก อย่างเช่น ถ้าเป็นร้านที่มาที่มหาลัยเลยแล้วแบบและผ้าโอเคก็เลือกไปเลย
2. สำรวจเสียงตอบรับของร้านก่อนจะเลือกร้าน หาตามเนตก็ได้ เอาชื่อร้านไปเสริชแปปเดียวก็รู้ว่าร้านดีหรือไม่ดี
3. ควรจะได้ลองชุดจนชอบจริงๆ ก่อนค่อยเลือกชุดนั้น
4. พาเพื่อนๆ พ่อ แม่ พี่ น้องไปช่วยดูด้วยจะดีมาก เพราะว่ายิ่งหลายตา ก็ยิ่งช่วยกันออกความเห็น ทำให้เราได้ชุดที่เหมาะกับเรามากที่สุด
5. เวลาเลือกร้านต้องคิดถึงการนำชุดไปคืนด้วย สำหรับบางร้านอาจจะมีการนัดไปรับชุดที่มหาลัย แต่บางร้านเราก็ต้องเอาไปคืนที่ร้านเอง
6. ตรวจชุดอย่างละเอียดก่อนรับ ไม่ว่าจะเรื่องรอยด่างดำ สีของชุด รอยเย็บ ตะเข็บต่างๆ ว่าโอเคไหม เพราะว่าถ้าเอาไปแล้ว เปอร์เซ็นต์ที่จะเปลี่ยนน้อยมากๆ
7. เลือกร้านที่มีชุดให้เราลองเยอะๆ เราจะได้รู้ว่าชุดไหนเหมาะกับเรา

เนื่องในวาระดิถีเข้าสู่ชีวิตใหม่ น้องๆผู้รักพี่ยิ่งขอเชิญร่วมงาน “บายเนียร์ CPE๒๐ SKE๐๔” ในวันอังคารที่ 16 กุมภาพันธ์ 2553 ตั้งแต่เพลา ๑๘.๐๐ น. ณ สโมสรตำรวจ วิภาวดี ห้องบุญจินดา ๓ ในธีม “ย้อนรำลึกความหลังในวันวาน” ร่วมกันแต่งชุดที่ดู “ยุคเก่ามาเล่าใหม่” สามารถใส่ได้ทั้งชุดไทยและชุดต่างประเทศ 60’s 70’s 80’s ราชปะแตน โจงกระเบน เราไม่ห้าม ขอเชิญมาสนุกสนานครึกครื้นกันเยอะๆนะครับ

• การเตรียมตัวไปงาน  BYE NIOR CPE20 & SKE04

งานนี้น้องออฟประกาศกร้าว “หนูขอสวยปิดท้ายค่า” เริ่มจากชุดเดรสที่ไปสอยมาจากสยามในราคาเบาๆ เพียง 250 บาท แบบว่าตอนที่ซื้อนั้นยังไม่รู้เลยว่าธีมน้องจะเป็นอะไร จัดที่ไหน เมื่อไหร่ ตอนซื้อชุดนี่ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนได้ละมั้ง แบบว่าซื้อไปเก็บไว้ดูแลอย่างดี พอได้ชุดก็ต้องหาเครื่องประดับ ซึ่งงานนี้ก็พร้อมสรรพสุดๆๆ ไม่ว่าจะเป็นสร้อยคอมุก และต่างหูมุก เข้าชุดกันสุดๆ เครื่องประดับนี่ไม่ต้องลงทุนเพราะว่ายืมพี่ติ่งมาอีกที ส่วนกระเป๋าสีขาวนวลสำหรับออกงานกลางคืนสุดหรูนั้นไปยืมพี่ออยมาไม่ต้องเสียตังอีก

เนื่องด้วยชุดเป็นสายเดี่ยวโชว์ไหล่ ก็เลยต้องไปหาผ้าคลุมไหล่ ซึ่งงานนี้ออฟเล่นง่ายๆ แบบไม่แพงด้วยก็คือไปเลือกซื้อผ้าและเอามาให้พี่ติ่งเย็บขอบผ้าให้ก็ได้ผ้าคลุมไหล่สุดหรูในราคา 50 บาทแล้วค่า ปิดท้ายด้วยรองเท้าคู่เก่งที่ไปได้ทุกงานแบบไม่ต้องเสียตังเพิ่ม แถมไม่ต้องกลัวมันกัดให้ขายขี้หน้าอีกด้วย

หมดเรื่องแต่ตัวให้ครบไปแล้วก็มาเรื่องแต่งหน้าทำผมกันบ้าง งานนี้ไปร้านทำผมตั้งแต่บ่ายสาม (งานเค้าเริ่มหกโมง ยัยนี่กลัวไม่สวยเลยไปเร็วหน่อย) ที่ไปเร็วเพราะว่ากลัวว่าคนเยอะ เดี่ยวไปงานไม่ทัน ครั้งนี้ก็ให้ช่างประจำนั่นก็คือพี่ไอซ์ แห่งร้านออกัสที่แยกเกษตร แบบว่าแค่บอกว่าชุดแบบนี้ พี่เค้าก็ออกแบบและจัดให้อย่างสวยมากๆ (นับกิ๊บตอนแกะผมประมาณ 15 ตัวได้) ทำผมแล้วก็มาแต่งหน้าด้วยตัวเอง จริงๆ ก็ไม่ค่อยมีฝีมือแต่งหน้าอะไรมากมายก็แต่งให้เข้มกว่าไปมหาลัยหน่อยเท่านั้น

• บรรยากาศงาน BYE NIOR CPE20 & SKE04

ตอนแรกที่มาถึงงานพบว่าปีสี่มากันน้อยมากๆ แบบว่ามายังไม่ถึงโต๊ะเลย ออฟถึงงานประมาณทุ่มนิด แต่น้องๆ ก็มากันยังไม่เยอะเท่าไหร่ ที่นี่เป็นที่จัดงานที่เล็กกว่าที่อื่นที่ผ่านมา แต่ก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นดี เพราะตอนจัดที่ SCB ห้องมันใหญ่มาก แบบว่านอนกลิ้งกันได้เลย แต่ที่นี่ที่ค่อนข้างพอดีเลยทีเดียว แต่ไฟในห้องน้อยไปนิด ทำให้ตากล้องทั้งหลายต้องพกแฟลชยิงใส่นายแบบนางแบบกันอย่างรุนแรง อาหารที่เสริฟมีหลายอย่างและรสชาติใช้ได้เลยทีเดียว

วันนี้ออฟมีบอดี้การ์ดคอยตักอาหารให้ด้วย เพราะว่าผ้าคลุมไหล่มันจะเลอะได้ง่าย ถ้าเอื้อมมือตักอาหารก็เลยลำบากไผ่นิดหน่อย ผู้ร่วมโต๊ะของออฟก็เป็นชาวกินเนื้อด้วยกันนี่เอง เริ่มจาก แก่ง แชมป์ จิโรจ พลอย จั๊ม จ๊วบ เอ็กซ์ ske ออฟ และไผ่ ซึ่งก็กินกันเร็วพอสมควร อาหารก็ได้แก่ ออเดริฟ ผัดหมี่ ปลาราดพริก ขาหมู กุ้งสลัดครีม

• รวมรูปภาพสาว สาว สาว

• รวมรูปหนุ่มๆ

• ของที่ระลึก

• ทีม Registrar

• รวมคู่ชู้ชื่น

• รวมรูปภาพจากผองเพื่อน

- เจิน : http://www.facebook.com/album.php?aid=182555&id=590447494&ref=nf

- แก่ง part 1 : http://www.facebook.com/album.php?aid=2030571&id=1325041566&ref=nf

- แก่ง part 2 : http://www.facebook.com/album.php?aid=2030574&id=1325041566&ref=nf

- commond : http://www.facebook.com/album.php?aid=385991&id=805360356&ref=nf

- จิโรจ : http://www.facebook.com/album.php?aid=196367&id=1066735176

- น้องโอ๋ : http://www.facebook.com/album.php?aid=16506&id=100000019548887&ref=nf

- Likhit Kanthathong : http://www.facebook.com/album.php?aid=146498&id=789329233&ref=nf

- กว้าง part 1 : http://www.facebook.com/album.php?aid=15668&id=100000188816538&ref=mf

- กว้าง part 2 : http://www.facebook.com/album.php?aid=15669&id=100000188816538&ref=mf

- กว้าง part 3 : http://www.facebook.com/album.php?aid=15670&id=100000188816538&ref=mf

เนื่องด้วยในงานประกวดรางวัลเจ้าฟ้าไอทีรอบสองนี้ ออฟได้นามบัตรขอพี่ช่างภาพของงาน ซึ่งหลังจากพี่เค้าใจดีส่งรูปภาพในงานมาให้แล้ว ก็เลยอยากประชาสัมพันธ์ให้พี่เค้าหน่อยค่า สำหรับคนที่กำลังหาคนถ่ายรูปรับปริญญา ถ้าใครสนใจก็ติดต่อพี่เค้าโดยตรงได้เลยค่า

• ทำอะไร

รับถ่ายรูปงานรับปริญญาครับ 1500 ครึ่งวัน 2000 ทั้งวัน

• ตัวอย่างผล งาน: http://qooga.multiply.com/

• อุปกรณ์

กล้อง NIKKON D80 และ Cannon 450D
แฟรต Sb600
เลนส์ NIKKon
tamron 18-200
Fix 50 f 1.8
kid 18-55 vr + เลนส์ Y x .48
เลนส์ Cannon
sigma 70-300

• สิ่งที่คุณจะได้

DVD ภาพที่ถ่ายทั้งหมดใส่กล้

• สนใจติดต่อ

วันที่แสนน่าเบื่อ…กับคนที่แสนจะน่าเบื่อ

ต้องบอกว่าไม่ใช่ว่าไม่มีเรื่องจะอัพ แต่ว่ามันมีมากจนไม่รู้จะเริ่มยังไง แถมเวลาก็ไม่ค่อยจะมีก็เลยต้องดองๆ เอนทรี่ไว้ก่อน นี่ดราฟไว้เกิน 50 แล้วมั้งเนี่ย มันเป็นเพราะว่าก็ยังเจอเรื่องราวที่น่าสนใจและอยากจะแบ่งปันให้คนอื่นได้รู้ แต่กว่าจะเคลียร์งานเสร็จพลังชีวิตก็หมดลงไปซะก่อน

วันนี้เป็นเหมือนวันว่าง (ที่ออฟบอกตัวเอง ทั้งๆที่งานยังเยอะเท่าเดิม) ตอนเช้ามีไปรับทุนที่สมาคมเหยี่ยวเพ้ง ก็เป็นสมาคมที่ไปรับทุนเรียนดีทุกปีนั่นแหละ เค้าจะให้เงินสนับสนุนกับลูกหลานสมาชิกของสมาคมเอาไว้เป็นกำลังใจในการเรียนหนังสือ หลังรับทุนก็กลับมาบ้าน นอนอืดๆ เปิดเครื่องมาตั้งท่าจะทำงาน แล้วก็ไม่ทำ จะอ่านนิยายก็ไม่มีอะไรจะให้อ่านแล้ว ความเศร้ามันอยู่ที่ว่า แค่มองหน้าปกหนังสือก็จำได้แล้วว่าเรื่องมันเป็นยังไง

วันนี้รู้สึกเบื่อๆตัวเองชะมัด (ออฟมักจะไม่ค่อยชอบตัวเองเวลาไม่ทำงาน) แบบว่าเหมือนหายใจทิ้งไปทั้งวัน แต่ยังไม่ได้อะไรขึ้นมา ไม่ใช่ว่าไม่วางแผนว่าวันนี้จะต้องทำอะไรบ้าง แต่ว่ามันเบื่อ!!! (นานๆ จะเป็นกับเค้าซักที= =) พยายามหานิยายมาอ่านก็แล้ว จะเปิด google reader มาอ่านก็แล้ว หรือแม้กระทั่งพยายามทนทำการบ้านอาคิเทคก็แล้ว แต่ไม่ช่วยอะไรเลย แม้กระทั่งการกินที่เคยโปรดเป็นพิเศษวันนี้ก็ดูเหมือนจะไม่โปรดอีกต่อไป

หลังจากคุยโทรศัพท์เป็นเวลาเกือบชั่วโมงที่พอจะทำให้พลังชีวิตเพิ่มขึ้นมาได้ ออฟก็เลยมาอยู่ตรงนี้ อยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วมานั่งอัพบล็อคเพื่อที่จะได้ระบายความน่าเบื่อของตัวเองในวันนี้ (เผื่อมันจะลดลงบ้าง) แต่ก็รู้สึกดีขึ้นจริงๆนั่นแหละ ถึงแม้ว่าหลังจากอัพเสร็จอาจจะไปพยายามหานิยายอ่านต่อ ทั้งๆที่ก็รู้อยู่ว่าไม่มีก็ตาม

ปกติช่วงที่ออฟเบื่อจะซื้อนิยายใหม่มาอ่าน ซึ่งช่วงที่งานเยอะหรือว่าเครียดนิยายจะเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว (ออฟซื้ออย่างน้อยอาทิตย์ละ 2 เล่ม และจะอ่านจบในวันที่ซื้อ) วันนี้เพิ่งจะแบกนิยายกลับจากที่ร้านแม่ (ที่ซึ่งใช้ซุกหัวนอนเวลาไปเรียน) กลับมาที่บ้าน (ที่ซึ่งเป็นที่เก็บของจะกลับมาอาทิตย์ละครั้ง) สิบกว่าเล่ม เนื่องจากว่าที่ร้านแม่จะไม่มีที่วางของแล้ว เพราะว่าเต็มไปด้วยนิยาย

ช่วงนี้เป็นช่วงเครียดๆ เรื่องสมัครงานด้วยเหมือนกัน ปัญหาคือเหมือนยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต แบบว่าอยากจะเป็นนู่น อยากจะเป็นนี่ อยากทำงานอย่างนั้น อีกสิบปีจะเป็นอย่างนี้ เหมือนกับที่เคยมีเป้าหมายมาตลอด เมื่อก่อนเคยคิดว่าไม่อยากเป็นโปรแกรมเมอร์ (แต่อย่าถามว่าทำไมถึงเลือกเรียนวิศวะคอม) แต่ว่าหลังจากที่ได้ไปฝึกงานที่รอยเตอร์ และทำโปรเจ็คก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ทำให้ชีวิตทรมาณอย่างที่คิด ออฟยังสนุกไปกับมันได้ ดีใจเวลาที่แก้บั๊กได้ แก้ไขปัญหาได้ ก็เลยมานั่งคิดว่าจะสมัครงานตำแหน่งอะไร อยากทำที่ไหน มันแบบว่าไม่มีคำตอบที่แน่ชัด จนถึงขนา่ดกับคิดว่ามันน่าจะมีโหมดจำลองเข้าไปทำงานในบริษัทที่สนใจดูซัก 3 เดือน แต่ในเวลาจริงแค่ 3 ชั่วโมงอะไรทำนองนั้น จะได้พอช่วยแก้ปัญหาได้ว่า บริษัทไหนจะเหมาะกับเรา และเราจะเหมาะกับบริษัทไหน

ออฟอยากรู้ว่าเวลาคนอื่นพลังชีวิตหมดเค้าทำไงกันบ้างคะ???

ส่วนใหญ่แล้วออฟจะ

1. อ่านนิยาย
2. โืทรศัทพ์ไปขอกำลังใจ
3. นอนอืดๆ อยู่นิ่งๆ
4. กินไอติม

แต่ว่าวันนี้ออฟพบว่าต้องเริ่มหาทางแก้อื่นแล้ว เพราะทางแก้หลักๆ เริ่มจะแก้ไม่ได้แล้วอ่ะ เหมือนเป็นไวรัสที่มันเริ่มจะต่อต้านยา = =” คนอื่นทำไงบ้างบอกทีค่า

วันนี้มีเลี้ยงวันเกิดอากงอาม่าและต้อนรับสมาชิกใหม่ของตระกูล ซึ่งปีนี้จัดกันที่บ้าน เพราะว่าอากงเดินไม่ค่อยสะดวกแล้ว งานนี้ออฟได้เจอหน้าหลานคนแรกของออฟนั่นก็คือ น้อง princress (พริ้นเซส) งานนี้ก็เป็นเหมือนงานรวมญาติกันนั่นแหละค่า

• เลี้ยงวันเกิดอากงอาม่า

จริงๆ แล้วออฟมีต้องไปพรีเซนต์ NSC ก็เลยทำให้กว่าจะกลับถึงบ้านก็ทุ่มกว่าแล้ว ซึ่งคนอื่นก็กินข้าวกันไปจนจะอิ่มแล้ว แต่อาหารวันนี้เป็นการกินเลี้ยงที่ออฟชอบมากๆ เพราะว่าดูไม่ค่อยสิ้นเปลืองมากเกินไป ปีก่อนๆ จะไปกินที่ร้านอาหาร ซึ่งบางทีก็อร่อย และบางทีก็ไม่อร่อย แต่ที่แน่ๆ คือแพง บางครั้งก็เสียเงินไปไม่น้อยกับอาหารมื้อเดียว

แต่วันนี้การกินเลี้ยงแตกต่างไปเพราะว่าให้แต่ละบ้านทำอาหารแล้วมาร่วมแจมกัน ซึ่งแค่แต่ละบ้านทำอาหารมา 1-2 อย่างก็ได้อาหารเป็นสิบกว่าอย่างแล้ว แถมของกินก็หลากหลาย แถมรสชาติก็อร่อยอีกด้วย (แต่ละบ้านก็น่าจะเลือกทำสิ่งที่ตัวเองคิดว่าอร่อยสุดนั่นแล ออฟคิดนะ) แต่ก็มีซื้ออาหารมาบางอย่างด้วยอย่างเป็ดย่าง ซึ่งซื้อมากินบ้านก็ถือว่าโอเคนะ

มาถึงช่วงประมาณสี่ทุ่มกว่าก็ถึงเวลาตัดเค้ก ซึ่งปีนี้มีเค้กจาก S&P และ แดรี่ควีน ซึ่งเค้กไอติมจากแดรี่ควีนเป็นที่สนใจและต้องรีบกินนิดหน่อย แต่ว่าตอนตัดเค้กมันตัดยากมากๆ เพราะว่ามันแข็ง (เอาออกมาจากตู้เย็นแล้วตัดเลย= =)

• สมาชิกใหม่ของตระกูล

น้องพริ้นเซสเป็นหลานคนแรกของออฟ ที่น่ารักมากๆ ตอนที่ถ่ายรูปนี้น้องเพิ่งจะ 2 เดือนเอง คอก็เลยยังไม่ค่อยแข็งออฟเลยยังไม่กล้าอุ้ม กลัวจะไปทำลูกเค้าหล่น ก็คงเป็นเพราะน้องเค้าน่ารักขนาดนี้ โดนใจขนาดนั้น ก็เลยอยากจะเอาหลานมาโชว์ ขอบอกว่าออฟเป็นน้าแล้วค่า

• ถ่ายรูปหมู่ก่อนกลับ

ช่วงนี้มีการจัดโครงการ “พ่อ… The Greatest of the Kings The Greetings of the Land” ขึ้นระหว่างวันที่ 5 – 13 ธันวาคม 2552  ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม โดยมีการแสดง 4D Visual Light & Sound, การแสดงต่างๆมากมาย เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองในวโรกาสอันเป็นมงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 82 พรรษา 5 ธันวาคม 2552 นี้นั่นเอง

• เริ่มเดินทาง

การเดินทางไปพระที่นั่งอนันตสมาคมนั้น ต้องบอกว่าช่วงนี้ไม่แนะนำให้เอารถไป เพราะว่ารถติดมากๆ แถมเข้าไปใกล้ๆ ก็ไม่ได้ ไม่มีที่จอดด้วย ทางที่สะดวกที่สุดที่ออฟเลือกก็คือนั่งรถไฟฟ้าไปที่สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ จากนั้นก็นั่งแท็กซี่ต่อไป โดยไปลงที่แยกวันเบญจ ซึ่งค่ารถก็ประมาณ 60 บาท หารกันก็พอรับได้ จริงๆ แล้วนั่งรถเมล์ไปก็ได้ แต่ว่าไม่รู้ว่าต้องไปสายไหน = =

• การติดไฟประดับข้างทางและการเดินทางไปพระที่นั่งอนันตสมาคม

เมื่อเดินทางไปถึงแยกวันเบญแล้วก็ลงจากรถ เดินไปทางพระทีนั่ง (ถ้าไม่รู้ว่าไปทางไหน ให้ไปทางที่เค้ากั้นรั้วไม่ให้รถเข้า) ซึ่งสองข้างทางจะมีการเปิดร้านขายของและอาหา่รกันมากมาย ใครยังไม่ได้กินข้าวแนะนำให้กินมาก่อน หรือไม่ก็มาซื้อแถวนี้เอาก็ได้ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นของทอดๆ หรือหมูปิ้งซะมากกว่า

สองข้างทางจะมีการประดับไฟเอาไว้อย่างสวยงามก็เดินตรงไปเรื่อยๆ ให้สังเกตว่า ถ้ายิ่งเห็นคนเยอะๆ แสดงว่าใกล้ถึงแล้ว ถ้าเดินมาทางเดียวกับออฟแล้วก็จะพบแยกคนเยอะ ซึ่งทางขวามือเป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือ พระ บรมรูปทรงม้า ซึ่งด้านหน้าของพระบรมรูปทรงม้าก็คือ พระที่นั่งอนันตสมาคม ซึ่งเป็นเป้าหมายของเราในวันนี้นั่นเอง

• การเข้าชมการแสดง 4D Visual Light & Sound

การแสดง 4D Visual Light & Sound “พ่อ…The Greatest of the Kings The Greetings of the Land” เป็นการแสดงถึงมิติแห่งการสร้างจินตนาภาพให้เกิดมิติทั้ง 4 สรรค์สร้างขึ้นเป็นโชว์อันตระการตา  และถ่ายทอดให้ปรากฏบนสถาปัตยกรรมอันงดงาม ซึ่งเป็นการแสดงที่กำลังนิยมในหลายประเทศ  การแสดง 4D หรือ 4 Dimension เป็นความก้าวหน้าอีกขั้นของวงการภาพยนตร์ที่เพิ่มอรรถรสการ ดูหนังผ่านการสัมผัสทางความรู้สึก 4 มิติ คือการถ่ายทอดเรื่องราวของตัวแสดงผ่านภาพที่มีความกว้าง ยาว และลึก ซึ่งใช้อุปกรณ์ที่ทันสมัยในการฉายขึ้นบนพระที่นั่งอนันตสมาคม พร้อมทั้งการบรรเลงเพลงของวง ออเครสต้า (Orchestras) ประกอบ ซึ่งผู้ชมทั่วทั้งงานชมได้อย่างชัดเจนตลอดถนนราชดำเนินนอก
ที่มา : http://www.oknation.net/blog/Tip2/2009/12/04/entry-2

เวลาที่เค้าแสดงก็มีช่วงสองทุ่มกับ สี่ทุ่ม โดยประมาณซึ่งเค้าจะมีที่นั่งให้ สามารถเข้ามานั่งได้ แต่ต้องพยายามกันหน่อยเพราะว่าคนเยอะมากๆ ออฟโชคดีที่ @Meawznoy ไปก่อนแล้วจองที่นั่งไว้ให้แต่กว่าจะหากันเจอก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน อ้อเค้ามีแจงธงให้ด้วย อันนี้ฝนก็เก็บไว้ให้เหมือนกัน อิอิ

ก่อนการแสดงก็มีการบรรเลงและขับร้องเพลงของวง H.M. Blue ด้วยซึ่งเพลงส่วนใหญ่ก็มีการอัญเชิญเพลงพระราชนิพนธ์มาขับร้อง โดยเพลงส่วนใหญ่จะออกเป็นแนวแจ๊สๆ ซึ่งแอบรู้สึกเสียใจนิดหน่อยเนื่องด้วยคนส่วนใหญ่ไม่มีคนร้องกันได้เลยซักคน

เมื่อถึงเวลาก็เริ่มการแสดง 4D Visual Light & Sound โดยเป็นการฉายแสดงแสดงเรื่องราวความรักของประชาชนให้เข้าใจว่าทำไมคนไทยถึงรักพระเจ้าอยู่หัวซึ่งต้องบอกว่าต้องไปนั่งใกล้มากๆ ถึงจะเห็น เพราะถึงแม้จะมีโปรเจคเตอร์ขนาดยักษ์อยู่ แต่มันจะไม่อาจสัมผัสคำว่า 4D ได้เลย ขนาดออฟนั่งห่างจากพระบรมรูปทรงม้ามาไม่มาก ยังเห็นไม่ค่อยชัดเลย ได้แต่ดูในโปรเจคเตอร์เอา

• ร้องเพลงสดุดีและจุดเทียนชัยถวายพระพร

เมื่อเพลงสดุดีดังขึ้น ก็มีการจุดเทียนชัยถวายพระพร (อันนี้เค้าก็แจกอีกเหมือนกันเป็นเทียนสีชมพู) ซึ่งภาพจากท้องฟ้าของกล้องทำให้เห็นว่าคนมากันเยอะมากๆ และก็เป็นภาพที่สวยมากๆ ดีใจมากจริงๆ ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในวันนี้

• การจุดพลุเพื่อเฉลิมฉลอง

หลังจากเสียง “ทรงพระเจริญ” ดังกึกก้องไปแล้วนั้นก็มีการจุดพลุอย่างสวยงามเป็นจำนวนมาก ต้องบอกให้ไปดูเองถึงจะเห็นถึงความสวยงามที่แท้จริง

• การเดิืนทางกลับ

ตอนขากลับจะมีรถเมล์ขสมก.เข้ามารับไปอนุสาวรีย์ ซึ่งก็สะดวกมากๆ เพราะว่าไม่มีแรงไปแย่งรถแท็กซึ่กับคนอื่นเค้าแล้ว ถึงแม้ว่าอาจจะมีโอกาสเรียกได้บ้างก็เถอะ

• ปิดท้ายก่อนจากลาเอนทรี่นี้

วันนี้ใส่เสื้อคู่ด้วย หลักจากที่บีบคอไผ่และลากให้ไส่มาด้วย ก็บังเอิญมาเจอกับฝนและแบ็คที่งานนี้ก็ใส่เสื้อคู่มาเหมือนกัน (เค้าใส่สีชมพูกันทั้งงาน แต่ออฟดันใส่สีขาวซะงั้น)

• หมายเหตุ

- ต้องขอบคุณฝน และแบ็คที่จองที่นั่งและเตรียมธง, เทียน พร้อมขนมเอาไว้ให้
- ภาพที่อัพในบล็อกเป็นภาพจากกล้องมือถือ N70 ซึ่งไม่อาจจะเก็บรายละเอียดของช่วง การแสดง 4D Visual Light & Sound ได้เพราะว่าแสงไม่พอและมันไกลเกินไป
- ยังไม่ได้ไปดูส่วนที่เค้าจัดแสดงไฟกันจริงๆ เลย สงสัยต้องหาโอกาสไปใหม่
- หลังจากจบงานมีคนเอาเทียนที่จุดตั้งตรงขอบฟุตบาทดูสวยมากๆ แต่สงสารคนเก็บกวาดจัง เพราะน้ำตาเทียนไหลเปื้อนไปหมดเลย แถมขยะก็เยอะมากๆ ด้วย
- ตอนถ่ายรูปคู่ไผ่พยายามจะเตี้ยสุดแล้วนะเนี่ย

เมื่อวานหลังจากได้รับโทรศัพท์จากจอยว่ามีนัดมีทติ้งเพื่อนเก่าที่ประสานมิตรแล้ว ก็เลยต้องพยายามเคลียร์งาน และทำตัวให้ว่างเพื่อไปเจอเพื่อนๆบ้าง เพราะว่าไม่ได้เจอมานานมากๆ ด้วยวันและเวลาที่นัดกันออฟมักจะไม่ว่าง บ้างก็อยู่ต่างจังหวัด บ้างก็ติดง่านด่วน แต่นี่ไม่เจอกันนานไม่ไหวแล้ว ก็เลยรีบเคลียรตัวเองไปหาเพื่อนๆสุดที่รัก ที่แสนคิดถึงเลยทีเดียว

หลังจากที่เดินทางมาถึงรถไฟฟ้าราชเทวีก็โทรนัดเพื่อนให้ออกมารับ ก็เลยได้โอมเดินมารับที่สถานีรถไฟฟ้านั่นแหละ กว่าจะเดินไปถึงร้านก็ใช้เวลาเกือบ 10 นาที (สำหรับคนใส่ส้นสูง) จริงๆก็เดินไม่นานขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่ว่าก็คุยกันไปด้วยไงก็เลยช้าไปหน่อย ร้านเหล้าตักศิลาเป็นร้านที่ลึกลับใช้ได้ แต่บรรยากาศค่อนข้างดี ข้างในมีโต๊ะเยอะแยะ น่าจะจุคนได้ซัก 50 คน แต่ที่เพื่อนๆออฟนั่งรออยู่เป็นส่วนของห้องแอร์ (แอบดีใจเพราะว่ายุงจะได้ไม่กัด อิอิ)

ตอนที่ไปถึงก็มากันซัก 7-8 คนได้แล้วก็มี โอม รอน เป๋ง ป้อง ปูม ปติ แตง และจอย อาหารก็มีสั่งมาบ้างแล้ว (วันนี้ไม่ได้ถ่ายรูปอาหารมาเลย เพราะว่าห้องมันมืดมาก แล้วแฟรชก็อาจจะแืทงตาเพื่อนๆ ตายไปก่อนที่ออฟจะเก็บรูปอาหารครบได้) อาหารที่แนะนำก็มี ต้มแซบ, ไก่กรอบราสซอส, ไก่ผัดเม็ดมะม่วง, ต้มยำน้ำข้น, กุ้งอบวุ้นเส้น วันนี้กินข้าวกันเยอะมากๆ แบบว่าซากจานอาหารเต็มโต๊ะเลยทีเดียว

กว่าจะมากันครบก็เกือบสามทุ่มได้แล้วอ่ะที่มาเพิ่มก็มี พร แทน วี โป๊ะ ก็ตามๆ กันมานั่นแหละ หลังๆ ไม่ได้สั่งอะไรเพิ่มเท่าไหร่ แต่เพื่อนผู้ชายก็สั่งไอ้ขวดแบนๆ มานั่งกินกัน จริงๆ วันนี้ก็แอบแปลกใจเหมือนกันที่โอม ป้อง ลอน ไม่กินเหล้า เพราะว่าเมื่อก่อนก็เห็นเป็นขาหลักทีเีดียว แต่เห็นว่าโอมบนให้พ่อตอนไม่สบาย, ป้องก็ตาเสีย ส่วนลอนนี่เพิ่งรถชนมา ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีละนะ

ส่วนความฮาของวันนี้ก็คืออำเพื่อนๆ ที่มาทีหลังว่าออฟกับปติ (รูปคู่ข้างบน) เพื่อนๆ มันก็เข้าใจเลือกคู่อยู่เหมือนกัน เพราะว่าทั้งคู่ก็ต่างมีแฟนแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะแอบคิดจริงจังอะไรกันได้เลย เรื่องมันเริ่มขึ้นตรงที่ว่า เราสองคนไปเล่นบาสด้วยกัน แล้วปติก็แอบชอบออฟมาตั้งแต่สมัยคบกับทีม (ม.4 -ม.5) แล้วเพิ่งจะมาตกลงปลงใจกันได้ไม่นานนี้ เรื่องมันไม่ค่อยน่าเชื่อไปนิดนึง แต่อาจจะเป็นเพราะว่าออฟไม่ได้โผล่หัวไปให้เพื่อนๆ เห็นหน้าและตามข่าวมาเป็นเวลานาน ไอ้คนมาทีหลังก็เลยเชื่อไปเต็มเปาจนกระทั่งกินข้าวเสร็จลากลับกัน มันก็ยังไม่ยอมเฉลยกันซะทีก็เลยต้องปล่อยไปตามเรื่องตามราว

จริงๆ แล้วอยากให้นัดเพื่อนๆ ไปเที่ยวต่างจังหวัดกันเลยด้วยซ้ำ เพราะว่าไม่ได้เจอกันนาน และการกินข้าวก็ไม่ค่อยได้คุยกันครบหน้าครบตากันเท่าไหร่เลย ถ้าไปเที่ยวก็น่าจะทำให้หายคิดถึงกันได้บ้าง และนี่ก็ยิ่งเป็นช่วงที่จะเริ่มทำงานกันแล้ว ซึ่งออฟคิดว่าพอเริ่มทำงานก็คงจะนัดกันยากขึ้นไปอีกด้วยอ่ะ

หมายเหตุ : วันนี้ออฟ no alcohol นะคะ กินน้ำเปล่า ไม่ใส่น้ำแข็งเนื่องจากยังเจ็บคอนิดหน่อย =j=

Click here to view the embedded video.

A few questions that I need to know
How you could ever hurt me so
I need to know, what I’ve done wrong
And how long it’s been going on
Was it that I never paid enough attention?
Or did I not give enough affection?
Not only will your answers keep me sane
But I’ll know never to make the same mistake again

You can tell me to my face,
Or even on the phone,
You can write it in a letter,
Either way, I have to know
Did I never treat you right?
Did I always start the fight?
Either way I’m going out of my mind
All the answers to my questions, I have to find

My head’s spinnin’
Boy I’m in a daze
I feel isolated
Don’t wanna communicate
I’ll take a shower,
I will scour, I will run
Find peace of mind, the happy mind
I once owned, yeah!

Flexin vocabulary runs through me
The alphabet runs right from A to Zee
Conversations, hesitations in my mind
You got my conscious asking questions that I can’t find
I’m not crazy
I’m sure I aint done nothing wrong, no
I’m just waiting
Cos’ I heard that this feelin wont last that long

Never ever have I ever felt so low
When you gonna take me out of this black hole
Never ever have I ever felt so sad
The way I’m feelin yeah, you got me feelin really bad
Never ever have I had to find
I’ve had to dig away to find my own peace of mind
I’ve never ever had my conscious to fight
The way I’m feelin’ yeah, it just dont feel right

Never ever have I ever felt so low
When you gonna take me out of this black hole
Never ever have I ever felt so sad
The way I’m feelin yeah, you got me feelin really bad
Never ever have I had to find
I’ve had to dig away to find my own peace of mind
I’ve never ever had my conscious to fight
The way I’m feelin’ yeah, it just dont feel right

I’ll keep searchin’ deep within my soul
For all the answers
Don’t wanna hurt no more
I need peace, gotta feel at ease
Need to be
Free from pain, going insane
My heart aches, yeah
Sometimes vocabulary runs right through my head
The alphabet runs right from A to Zed
Conversations, hesitations in my mind
You got my conscious asking questions that I can’t find
I’m not crazy
I’m sure I aint done nothing wrong,
Now I’m just waiting
Cos’ I heard that this feelin wont last that long

Never ever have I ever felt so low
When you gonna take me outta this black hole
Never ever have I ever felt so sad
The way I’m feelin yeah, you got me feelin really bad
Never ever have I had to find
I’ve had to dig away to find my own peace of mind
I’ve never ever had my conscious to fight
The way I’m feelin’ yeah, it just don’t feel right

Never ever have I ever felt so low
When you gonna take me outta this black hole
Never ever have I ever felt so sad
The way I’m feelin yeah, you got me feelin really bad
Never ever have I had to find
I’ve had to dig away to find my own peace of mind
I’ve never ever had my conscious to fight
The way I’m feelin’ yeah, it just don’t feel right

Never ever have I ever felt so low
When you gonna take me outta this black hole
Never ever have I ever felt so sad
The way I’m feelin yeah, you got me feelin really bad
Never ever have I had to find
I’ve had to dig away to find my own peace of mind
I’ve never ever had my conscious to fight
The way I’m feelin’ yeah, it just don’t feel right

Never ever have I ever felt so low
When you gonna take me outta this black hole
Never ever have I ever felt so sad
The way I’m feelin yeah, you got me feelin really bad
Never ever have I had to find
I’ve had to dig away to find my own peace of mind
I’ve never ever had my conscious to fight
The way I’m feelin’ yeah, it just don’t feel right

You can tell me to my face
You can tell me on the phone
Ooh you can write it in a letter, babe
Cos I really need to know
You can tell me to my face
You can tell me on the phone
Ooh, you can write it in a letter, babe
Cos I really need to know
You can in a letter, babe

THK : http://www.thelyricarchive.com/lyrics/neverever.shtml

This year I join the campaign of Blog Action Day to blog about the Climate Change. I think this is hard entry because I’m not professional  about environment and world problem. I’m just a little blogger who want to be a part of powerful to make world change. Thk pic

• Surrounding you with Climate Change

At this time, many people in the world interest in this problem : Climate Change. Why not? Because of the impact of if, the temperature is high and higher or Afraid of Died. It’s no best answer for the question but I think it’s good to aware in something that will be effect with the world’s life.

Let’s think about your daily life, everybody word and do the same thing all the time. I’m wake up, go to university ,back home ,sleep and wake up again and again. One day you will wake up and found nothing to valuable to do anymore because the World will die, Are you feel guilty? or feel nothing.

I will use my life to be an example of the wrong action.

1. Open TV and computer together, I don’t want to watch TV but I open it because It’s habit
2. I have never unplug of electric equipment, It always be in stand by mode.
3. I shop at the department store and get many plastic bag from there.
4. I like to eat a chilled food so I keep everything in refrigerator even through it is hot.
5. Open air condition every time I can.

What about you?. Are you do the same as me?.

• Easy way to help the world from this problem.

1. Search and try to understand of the problem.
2. Invite people surrounding you to aware about his problem.
3. Use electric less as you can
4. Don’t take a plastic bag if you don’t have to.

• Project in Thailand to campaign for Climate Change

• Notation

- This is my first time to blog in English. If I use wrong sentence or word, please forgive me. I want to blog this entry in English because it’s international and I want to share my experience about the world’s problem like Climate Change.

“Don’t let other help the world and you do nothing because it’s your world too.”

nongoffna

แก่ขึ้นอีกปีแล้วค่าปีนี้เลขสวยซะด้วย เพราะว่าในวันเกิดวันที่ 22 ในปีนี้ออฟมีอายุครบ 22 แล้วค่า (รู้สึกเริ่มแ่ก่จัง) ว่าจะบอกแม่เป่าเค้กตอนเวลา 22.22 อิอิ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะได้กินเค้กอะเปล่าเพราะว่าอยู่ช่วงไดเอ็ท ยังไงก็อวยพรวันเกิดให้ออฟด้วยนะึคะ

ที่มาของรูป : http://bawandinesh.name/wp-content/uploads/2009/05/birthday-gift-balloon.jpg

• เกริ่นนำ

วันนี้ตื่นเช้ามาด้วยความสดใสสุดๆ ก็แน่นอนค่าวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของออฟและคุณแม่ค่า (เกิดวันเดียวกัน) ยังจำได้อยู่เลยทีตอนเด็กๆ แม่บอกว่าแม่กำลังจะไปกินเลี้ยงฉลองวันเกิดแท้ ออฟก็ดันอยากจะออกมาดูโลกซะงั้น ก็เลยทำให้แม่อดเลี้ยงฉลองวันเกิดไปอีกไปเลย

การที่มีวันเกิดเดียวกันนี้ก็ดีตรงที่ว่า”ไม่เปลือง” เพราะว่าไปเลี้ยงกันทีก็รวดเดียวไปเลยวันนี้ก็คงเหมือนกันออฟเลยต้องงดสอนพิเศษน้อง ไปกินเลี้ยงเย็นนี้ ที่ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปร้านไหน ตอนแรกแม่บอกว่าอยากกิน Sizzle แต่ท่าทางคงจะเปลี่ยนใจแล้วละมั้ง เมื่อเช้าก่อนออกมาเห็นบอกว่าจะไปกินร้านอาหารแถวถนนเชื้อเพลิง

ตอนแรกว่าจะลองทำ Flash ที่แบบว่าใครมาอวยพรเราก็ให้เค้าเลือกของขวัญให้เราแล้วใส่เป็นFlash ขึ้นมา (ไอเดียคล้ายกับวันลอยกระทงของซักเวบนึงจำไม่ได้แล้ว -> ไผ่บอกว่าน่าจะของ Exteen) แต่ว่าเนื่องจากพลังไม่พอแถมเจ้าโน๊ตบุคก็ดันมาเจ๊งไปเฉยๆซะงั้น ก็เลยต้องปล่อยวางไปละกันนะคะ

• สรุปผลโหวตเค้กวันเกิด

หลังจากที่ได้มีการให้โหวตเลือกเค้กวันเกิดของออฟ ตอนนี้ก็เลยเอาผลสรุปมาให้ดูกันนะึคะ

ซึ่งจริงๆแล้วเมื่อวานนี้ก็เกือบจะไปกินเค้กแล้วค่าเพราะว่าอยากกินมากๆ แต่ด้วยความที่อยู่ในช่วงไดเอ็ทก็เลยต้องอดใจไม่ไปที่ร้าน Secret Recipe ที่เดินผ่าน ไม่งั้นก็คงจะทำลายความตั้งใจของตัวแน่ๆเลย

• ส่งท้าย

มาอัพบล็อกตอนเช้าไว้ก่อนค่า (ตอนเรียน data warehouse) เพราะว่าต้องดอยเครื่องคนอื่นมาใช้ แล้วถ้าหาดอยเครื่องได้อีกจะมาอัพหลังจากที่ไปกินเลี้ยงวันเกิดมาแล้วนะคะ